Beschikbare Talen
Op maandagavond 6 oktober voerden meer dan vijfenzestig theaters, professioneel en academisch, in de VS Enough! Stukken ter Beëindiging van Wapengeweld, een half dozijn korte stukken geselecteerd uit een halfjaarlijkse nationale competitie onder middelbare scholieren, uit om het thema in de titel te verkennen. Echter, in Baton Rouge, Louisiana, bleef een volledig geoefende voorstelling van het East Baton Rouge Parish Public Schools-systeem stil, geannuleerd op het laatste moment om onbepaalde redenen.
Georganiseerd door Alison Singelton, een theaterdeskundige op districts niveau, en Emily Rodriguez, een theaterleraar aan de Liberty Magnet High School, trok de Baton Rouge voorstelling studenten van meerdere scholen na een oproep aan middelbare scholen in het hele district, hoewel de meerderheid van de cast van Liberty kwam. In Baton Rouge aangekondigd als “Echoes of Enough: Een Avond van Kunst, Waarheid en Hoop” en uitgebreid met extra muzikale optredens, zou de show plaatsvinden in het 350-zitplaatsen Manship Theatre, officieel onder de auspiciën van de East Baton Rouge Parish Fine Arts Department Theatre Programs in samenwerking met het kantoor van de burgemeester-president voor Gemeenschapsontwikkeling.
Echter, laat vorige week werd de productie geannuleerd, na twee weken waarin verschillende functionarissen van het schooldistrict en het kantoor van de burgemeester-president de repetities bijwoonden.
Vanaf het begin erkent het project de gevoelige aard van het onderwerp en zocht het om meerdere toestemming van de deelnemers. Student Janiya Jackson vertelt: “
Maar naarmate het evenement dichterbij kwam, werden bezoekers tijdens de repetities steeds frequenter, die op verschillende manieren werden begrepen als leden van de schoolraad, juridische en veiligheidsmedewerkers van het schooldistrict en medewerkers van de juridische en gemeenschapsbetrokkenheidskantoren van de burgemeester. Echter, de studenten gaven aan dat deze vertegenwoordigers weinig betrokken waren.
Student Ember Van Buren herinnerde zich: “Ze keken nauwelijks op van hun telefoons en ik herinner me dat de telefoon van een man afging midden in de performance van mijn klasgenoot en hij nooit zijn beltoon uitzette. Ze bleven nooit voor de hele repetitie en keken alleen af en toe op tijdens emotionele scènes. Ik herinner me dat ik boos was, of liever gezegd, teleurgesteld dat ze zelfs niet deden alsof ze om het materiaal van de stukken gaven.” Student Brianna Lawson herhaalde deze waarneming en schreef: “We verwelkomden hen met open armen in onze veilige ruimte terwijl ze door onze uitvoeringen sliepen, op hun telefoons praatten en voortdurend naar buiten gingen om te bellen. Ze hadden zelfs niet de fatsoen om te doen alsof ze om ons gaven.”
Terwijl de halfdozen stukken die geselecteerd waren, duidelijk met sterke emotionele inhoud omgingen, was er minimale vloektaal (een enkel gebruik van het woord “fuck”) en geen seksueel gedrag. Genderidentiteit en seksualiteit worden genoemd, maar niet verkend. De stukken zijn niet openlijk politiek. Desondanks begonnen de verschillende bezoekers enige censuur uit te oefenen in hun nasleep.
Student Stacy Castro Chic schreef: “Toen we hoorden dat bepaalde woorden zoals het f-woord gecensureerd zouden worden, voelde dat vreemd. We begrepen dat we aandacht moesten besteden aan taal, maar we konden niet anders dan ons afvragen wat de prioriteiten zijn. Waarom een woord censureren als het stuk zelf gaat over kinderen die sterven door wapengeweld? Waarom iets opknappen dat zo rauw en echt is?” Echoënd met haar castmaat, schreef student Amari Moore: “We kunnen het f-woord niet zeggen, maar we kunnen het hebben over kinderen die worden neergeschoten en gedood,” en vervolgde over de bezoekers: “Toen ze weg gingen, prezen ze onze vaardigheden en vertelden ze ons dat we getalenteerd waren. Als we zo getalenteerd zijn, waarom annuleren ze dan onze show? Is het onderwerp ‘te veel’ voor het publiek? Te grafisch? Of was het gewoon te echt?”
De daadwerkelijke annuleringsmelding was zeer ongebruikelijk. De kennisgeving kwam naar Allison Singleton niet van het kantoor van de burgemeester of het schooldistrict, maar van de uitvoerend assistent van het Manship Theatre, dat het kantoor van de burgemeester had ingeschakeld voor het evenement, die Singleton vertelde toen ze belde om details te finaliseren dat het evenement was geannuleerd.
Als reactie op een verzoek om commentaar schreef Taylor Gast, Administratief Directeur voor Communicatie en Publieke Betrekkingen bij het East Baton Rouge Parish School District: “Het evenement waaraan deze voorstelling verbonden was, is geannuleerd. Het district heeft het stuk niet geannuleerd. We werken actief aan een alternatief zodat de kinderen kunnen optreden.” In een vervolg zei Gast: “Geen van onze scholen had iets te maken met de uitgestelde voorstelling. Ik weet niet wie de definitieve beslissing over het evenement heeft genomen.” E-mails naar het kantoor van de burgemeester-president en naar het leiderschap van het Manship Theatre kregen geen reactie.
In een verklaring na de annulering schreef Michael Cotey, artistiek producent van Enough, een verklaring gericht aan de leiding van het schooldistrict die deels luidde: “Censureren van studenten op deze manier staat haaks op de ware geest van onderwijs. Enough! Bestaat om de angst en angst te confronteren waarmee jongeren elke dag leven in het licht van wapengeweld. Het stilzwijgen van die stemmen geeft de boodschap dat hun ervaringen en veiligheid te ongemakkelijk zijn om te erkennen.”
In een bericht op sociale media na de annulering schreef Janiya Jackson: “Als EBR denkt dat ik en andere leden die in het Enough stuk zitten, hier gaan zitten en niets laten gebeuren, hebben ze het mis. We zullen niet stil zijn over dit wereldwijde probleem. Er zijn meer dan 40.000 doden door wapens per jaar en @ebrparish.schools denkt dat onze show een GRAP is. Nieuwsflits: We hebben jullie niet nodig om onze teksten te doen!! Jullie censuur en onwetendheid zullen dit probleem niet stoppen om zichtbaar te zijn voor anderen.”
De theaterorganisatoren bevestigden dat discussies gaande zijn voor het opnieuw inplannen van de show op de school, in overeenstemming met de verklaring van het District, maar het zal alleen op uitnodiging zijn voor familie en vrienden van de cast, wat de potentiële impact van een publiek evenement dat zich uitspreekt tegen en dramatiseert tegen wapengeweld zal verminderen. Als de ontkenning van de annulering van het District accuraat is, blijft het onzeker wat er tussen het kantoor van de burgemeester en het Manship Theatre is gebeurd dat heeft geleid tot de opschorting van de show en wat specifiek de volwassenen in gezag zo veel verontrustte dat ze de show moesten stilzwijgen.
In de tussentijd blijven de studenten gepassioneerd. Student Alayah Knox schreef: “Tijdens de audities voor deze productie op 27 augustus was er een schietpartij in Minneapolis in een katholieke kerk. Maar dit is een probleem dat te ‘gevoelig’ is om aan te raken? Schoolschietpartijen zijn echt. Misbruik in relaties is echt. Dood, is echt. Als dit alles niet echt was, zou het geen probleem zijn, maar dat is het wel. Toch besloot ons schoolsysteem deze show te annuleren die zo’n belangrijke en echte boodschap had. We zouden onze mensen vertegenwoordigen en ervoor staan, maar we werden afgehakt. Ik zal het één keer zeggen en ik zal het altijd weer zeggen: we hebben een wapenprobleem, en dit moet worden gestopt voor de veiligheid van de mensen.”
[Opmerking: in 2023 was deze schrijver mede-sponsor van een presentatie in New York van Enough! Stukken ter Beëindiging van Wapengeweld via zijn functie bij het Baruch Performing Arts Center. Hij had geen betrokkenheid bij de editie van 2025.]
