THE OTHER AMERICANS, een nieuw toneelstuk over de botsing van de American Dream met de Latijns-Amerikaanse realiteit, geschreven door Emmy Award-winnaar John Leguizamo en geregisseerd door Tony Award-winnaar Ruben Santiago-Hudson, draait nu in The Public Theater.
Emmy Award-winnaar John Leguizamo is Nelson Castro, een Colombiaans-Amerikaanse wasserij-eigenaar in Queens die worstelt met een falende zaak en verborgen geheimen in zijn nieuwe toneelstuk THE OTHER AMERICANS. Wanneer zijn zoon Nick terugkeert uit een mentale welzijnsinstelling na een traumatische gebeurtenis, stort Nelsons wereld in. Vastberaden om zijn familie en zaak te beschermen, moet hij raciale en identiteitsuitdagingen aangaan om zijn droom te verwezenlijken en zijn succes te bewijzen. Nelson moet navigeren door de troebele wateren van moraliteit om zijn toekomst te redden. Zal hij als overwinnaar boven komen, of zal zijn verleden alles opslokken wat hem dierbaar is? Tony Award-winnaar Ruben Santiago-Hudson regisseert dit meeslepende verhaal van veerkracht.
De volledige cast van THE OTHER AMERICANS bestaat uit Rosa Evangelina Arredondo (Norma), Kimberli Flores (Understudy), Sarah Nina Hayon (Veronica), Jaime José Hernández (Understudy), Rebecca Jimenez (Toni), John Leguizamo (Nelson), Trey Santiago-Hudson (Nick), Bradley James Tejeda (Eddie), Luna/">Luna Lauren Velez (Patti), en Juan Francisco Villa (Understudy). Zie wat de critici te zeggen hebben...
Juan A. Ramírez, The New York Times: De culturele specificiteit in Leguizamo's werk is waterdicht, en in zijn eerste poging om voor een volledige cast te schrijven, slaagt hij erin om twee belangrijke hindernissen te nemen: een goed oor voor dialoog en een begrip dat iedereen sterke bedoelingen nodig heeft. Zijn carrière heeft hem al lang gevestigd als een inzichtelijke Amerikaanse kunstenaar, dus om te slagen in dit nieuwe veld moet hij alleen vertrouwen op zijn uniciteit.
Sara Holdren, Vulture: Het stuk is oprecht en ambitieus, en probeert duidelijk een balans te vinden tussen humor en pijn, om zowel sitcom-praatjes als Pulitzer-diepgang op te roepen terwijl het een specifieke visie biedt op Amerikaanse gebrokenheid—maar ondanks zijn talent voor karakterkomedie, struikelt Leguizamo hard als het gaat om het schrijven van dialogen.
Charles Isherwood, The Wall Street Journal: “The Other Americans” is niet zonder gebreken. Met een zorgvuldige inkorting, in het bijzonder van de af en toe te lange uitleg of herhalende dialogen, zou het stuk een strakker tempo krijgen. Maar hoewel de onthulling die het stuk naar een pijnlijke climax voert een vleugje gemaaktheid met zich meedraagt, heeft de boze confrontatie die daarop volgt tussen Nelson en Nick een pijnlijke, brute kracht. Het roept ook, zonder afgeleiden te voelen, de klassieke Amerikaanse drama's op—Miller's en andere—waarin vaders en zonen, ondanks hun uiterste best, veranderen in sterfelijke vijanden.
Robert Hofler, The Wrap: Korte scènes die ons Nelsons eigen traumatische jeugd en Toni's minderwaardigheidscomplex tonen, worden geïntroduceerd en opgelost in slechts enkele minuten. Wat nodig is, is een opzet in Acte 1 en dan een langzame ettering in de tweede akte. Wat Leguizamo bereikt, is gelukkig veel groter: een ware Amerikaanse tragedie.
Howard Miller, Talkin' Broadway: Gedurende twee uur, plus een pauze, worden we uitgenodigd om deel te nemen aan de onverbiddelijke reis van deze familie naar de nacht, doordrenkt met voorspelbare plotwendingen en helaas clichématige dialogen, samen met een einde dat al lang vóór het zich ontvouwt, voorzien kan worden. Arthur Miller en Eugene O'Neill schreven hun eigen meesterlijke disfunctionele familie toneelstukken in de jaren 40 met wat toen originele en significante stemmen waren. The Other Americans speelt zich af eind jaren 90, maar behalve de invoeging van Latino personages en een aanhoudende stank van racisme, biedt het weinig nieuws of onthullends.
Jonathan Mandell, New York Theatre: Regisseur Ruben Santiago-Hudson heeft een cast samengesteld (inclusief zijn eigen zoon als Nick) die grotendeels recht doet aan de authentiek aanvoelende ritmes van Leguizamo's personages, vooral Luna Lauren Velez als Patti en uiteraard Leguizamo zelf. Hoewel men zou willen dat Leguizamo de schrijver aardiger was geweest voor zijn personage, maakt Leguizamo de acteur hem innemender en charismatischer dan hij verdient.
Kyle Turner, New York Theatre Guide: Ondanks de poging tot specificiteit—verwijzingen naar de gentrificatie van Jackson Heights, een tweetalig script, en een familiedynamiek gedetailleerd door favoriete diner recepten en klassieke Denroy Morgan tracks—heeft The Other Americans een stijfheid over zich. De show slaagt er teleurstellend genoeg niet in de urgentie over te brengen die het wil uitdrukken, vooral in een culturele landschap waar gesprekken over wie als Amerikaan telt groter zijn dan ooit. De alarmerende relevantie compenseert niet voor het gebrek aan vaart in de show en een vaak voorspelbaar script: Niemand weet hoe te communiceren, karakters zijn tikkende tijdbommen, en duistere deals worden gesloten.