Proroctwa katastroficzne Broadwaya przed intensyfikacją negocjacji laboralnych

W artykule napisano “zmaga się.” Nagłówek mówi “w kłopotach.” Kiedy więc New York Times używa tych określeń w odniesieniu do musicali, ludzie z branży teatralnej zwracają uwagę.

Artykuł z 22 września autorstwa Michaela Paulsona był z pewnością przygnębiający, nawet jeśli dla ludzi z branży wiele w nim nie było zaskoczeniem. Jednak Times nie jest czasopismem branżowym; jego celem jest dotarcie do szerokiego kręgu czytelników i z pewnością ma zdolność wpływania na opiniotwórców. W tym kontekście dał platformę Jasonowi Laksowi, szefowi Broadway League; Andrewowi Lloydowi Webberowi, znanemu prorokowi wydatków na Broadwayu; oraz komercyjnym producentom i inwestorom, aby opowiedzieli o wyzwaniach w tej dziedzinie. Co istotne, z najbardziej udanych producentów Broadwayu, takich jak David Stone (Wicked), Kevin McCollum (Six i Operation Mincemeat) oraz Jeffrey Seller (Hamilton), nie było słychać, jakby największe nazwiska w branży postanowiły nie brać udziału w katastroficznej relacji.

W wyniku artykułu w mediach społecznościowych rozgorzała debata, obejmująca zarówno członków publiczności, którzy wyrazili obawy o ukochaną formę sztuki, jak i weteranów, którzy zlekceważyli artykuł, mówiąc, że upadek Broadwayu był przewidywany w regularnych odstępach czasowych przez dziesięciolecia. Niemniej jednak trudno jest patrzeć na budżety wynoszące od 25 do 30 milionów dolarów oraz stosunkowo niewielką liczbę sukcesów finansowych i nie czuć zaniepokojenia, czy Broadway nie wyznacza sobie nieosiągalnych cen przez zarówno koszty produkcji, jak i ceny biletów, które idą ze sobą w parze.

Moment publikacji artykułu wydawał się stosowny, aby szczególnie poruszyć dwa problemy, jeden wymieniony w artykule, a drugi dziwnie pominięty. Otwarta sprawa to fakt, że Broadway League oraz producenci, którzy ją tworzą, aktywnie lobbują za przedłużeniem nowojorskiego kredytu podatkowego, który zapewniał do 3 milionów dolarów na przedstawienie w formie ulgi dla producentów i wydatków, tak bardzo, że wydaje się jakoby był to pewnik w niektórych dokumentach ofertowych dotyczących produkcji. Jednakże, biorąc pod uwagę, że program wyczerpał fundusze, chociaż zyskał krótki, tymczasowy okres łaski, League i jej członkowie teraz z pewnością pracują za kulisami, aby zapewnić jego przedłużenie i finansowe uzupełnienie, nie tylko jako krótkoterminowy program, który adresuje wyzwania związane z powrotem po pandemii, ale raczej strukturalne trudności w odzyskiwaniu inwestycji na Broadwayu. Artykuł Paulsona dostarczył ważnego narzędzia do rozmów z biurami rządowymi.

Gdzie artykuł milczał, to fakt, że pojawił się tydzień przed wygaśnięciem umów zbiorowych między League a zarówno Actors Equity, jak i Amerykańską Federacją Muzyków (AFM), przy czym negocjacje między stronami były w toku. Artykuł posłużył jako megafon dla producentów, aby usytuować się jako pod ogromną presją finansową, wpływając na opinię publiczną – czynnik, który wpływał na wcześniejsze strajki Broadwayu lub groźby strajków – na swoją korzyść.

W wyniku artykułu związki zawodowe miały możliwość odpowiedzi. W oświadczeniu Al Vincent Jr., Dyrektor Wykonawczy Actors Equity powiedział między innymi:
“Nie wiemy, które przedstawienia na Broadwayu mają trudności, ponieważ tak naprawdę nie wiemy, które przejmują zyski – nie mamy żadnej kontroli ani wglądu w finansowanie lub budżetowanie żadnej produkcji teatralnej, ponieważ Broadway League nigdy nie była skłonna dostarczyć nam tych informacji.
 
“To, co wiemy, to to, że ten sezon został uznany za najczęściej dochodowy sezon w historii. I wiemy, że Broadway League nie jest w pełni transparentna w kwestii tego, jak zarabiają lub zarządzają swoimi pieniędzmi. Wiemy, że wiele produkcji staje się jeszcze bardziej dochodowych długo po ich zamknięciu – poprzez trasy, licencjonowanie i inne strumienie dochodów.”

AFM lokal 802 oddzielnie dostarczyła oświadczenie, które odzwierciedlało te same odczucia, mówiąc:

“Szczerze mówiąc, to podejrzane, że najpierw League informuje, że miała najczęściej dochodowy sezon w historii Broadwayu, a dosłownie kilka miesięcy później, kiedy negocjuje z artystami, woła o biedzie i kryzysie. Sprawa jest niezwykle prosta: aktorzy, muzycy, grajki sceniczne i wszyscy twórcy pracujący na Broadwayu zasługują na opiekę zdrowotną, uczciwe podwyżki i dobre świadczenia. Praca na Broadwayu jest męcząca i wymagająca. Nie jest tajemnicą, że League chce cieszyć się rekordowym zyskiem, jednocześnie nakładając oszczędności na swoich artystów i odbierając wywalczone zyski. Artyści mają dość podwójnego mówienia: zasługujemy teraz na uczciwy kontrakt.”

30 września, bramy zaniepokojenia zostały otwarte, gdy artykuł Reutersa podniósł widmo strajku aktorów, w raportach gdzie dystrybucja kart strajkowych i wkład do funduszu opieki zdrowotnej związku były kluczowymi kwestiami. Ten artykuł oraz te, które nastąpiły, zlekceważyły obecne negocjacje między AFM a League, stawiając osoby na scenie na czoło, podczas gdy dla musicali, muzycy są równie ważni dla sukcesu przedstawienia, nawet jeśli są mniej widoczni.

Bez wątpienia, Broadway ma teraz przed sobą wyzwania, a to nie jest unikalne dla musicali – dramaty, które rzadko trwają dłużej niż trzy miesiące, są teraz często kapitalizowane na więcej niż 7 milionów dolarów i wydają się w dużej mierze polegać na celebrytach w celu osiągnięcia sukcesu. To, co jest nieszczęśliwe, to że dyskusja na ten temat, a może nawet motywacja do fundamentalnego rozwiązania tych problemów, pojawia się najczęściej wtedy, gdy sytuacja dojrzała do przetargów laboralnych, zamiast gdy wszystkie strony mogłyby łatwiej współpracować na rzecz innowacji i rozwiązania.

Obecna uwaga została uwypuklona przez pozew wniesiony przez małego inwestora w niedawno zamkniętą rewitalizację Cabaret, oskarżającego o finansowe machlojki, które uzyskały nieproporcjonalną uwagę w prasie, ponieważ nic nie przyciąga uwagi jak soczyste postępowanie sądowe. Niemniej jednak, jeśli pozew przyczyni się do większej przejrzystości finansów Broadwayu, wtedy być może wszyscy – producenci, związki zawodowe, prasa i publiczność będą mogli uzyskać klarowny obraz tego, co zdecydowanie trapi Broadway, nawet jeśli jak zawsze, Fabulous Invalid wymaga leczenia, ale nie jest jeszcze terminalny.