Gościnny post: Dyrektorka artystyczna Kate Cross o nowej adaptacji TAJNEGO OGRODU i 20-leciu The Egg

The Egg Theatre to pionierska przestrzeń w Bath, gdzie dzieci i młodzież odkrywają moc teatru. Co roku prezentują ponad 400 przedstawień, prowadzą dynamiczne programy uczestnictwa i wspierają dostępność. The Egg obchodzi 20-lecie swojej działalności poprzez nową adaptację klasyki dziecięcej Frances Hodgson Burnett Tajny ogród. Dyrektorka artystyczna The Egg, Kate Cross, opowiedziała BroadwayWorld o tej adaptacji, pracy teatru i dlaczego stereotypy powinny być kwestionowane. Co mają wspólnego dzieci, teatr, zmiany klimatu i niepełnosprawność? The Egg uważa, że odpowiedź można znaleźć w adaptacji Frances Hodgson Burnett’s klasyki dziecięcej z 1911 roku, Tajny ogród, w sztukę dla rodzinnej widowni. Zacznijmy najpierw od zmian klimatu. Czy to odpowiedni temat dla młodej widowni, czy nie? W The Egg uważamy, że nie ma tematów, które są zakazane dla młodzieży (spójrzmy prawdzie w oczy, widzą wszystko w Internecie), ale jak się z danym tematem obchodzimy, jest kluczowym czynnikiem. Moje zdanie na temat ‘jak’: jako dorośli myślimy, że wszystko było w porządku, zanim przyszło nasze pokolenie i to wszystko zepsuło, ‘dzieci, jesteście niewinne i dobrze myślicie, co oznacza, że hodowanie własnych warzyw i kupowanie ubrań na Vinted jest faktycznie w waszym DNA pokolenia Alfa i liczymy na was’! Ta postawa jest zasilana poczuciem winy. Naprawdę, kroczymy w kierunku tego punktu przynajmniej od pierwszej rewolucji przemysłowej, co czyni nas nie bardziej ‘winnych’ niż naszych przodków, ale jako że skłonni jesteśmy do poczucia winy, poszukujemy przebaczenia w ‘edukowaniu’ młodzieży lub jeszcze gorzej, przerzucaniu odpowiedzialności na nich. Reakcje publiczności w The Egg Fot. Jack Offord Kiedy prowadzi to nas do opisywania postapokaliptycznej przypowieści dla 7-latków, czy jest to całkowicie odpowiedzialne? Z drugiej strony – czy właściwe jest powiedzieć ‘Dasz radę, weź te nasiona dzikich kwiatów, wróć do domu i uratuj świat, butik po butiku’! Jak nasza nowa konsultantka ds. narracji klimatycznych, Hannah Mulder, doskonale wytłumaczyła, praca, jaką może wykonać sztuka, nie polega na przedstawianiu dystopii naszych lęków ani utopii naszych nadziei, lecz na thrutopii naszych zbiorowych wyobrażeń. Co więcej, radość z dobrej narracji klimatycznej polega na świętowaniu idei współzależności i połączenia: czy to nie jest samo sedno powodu, dla którego ludzie przychodzą do teatru, aby poczuć sens transformacji i wspólnoty, którego nie doświadczają w innych częściach swojego codziennego życia, oraz aby poczuć się związanym z tymi z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości poprzez pryzmat artystycznej propozycji? Kiedy Tom Wentworth (autor sztuki) i Steph Kempson (reżyser) zaproponowali tę adaptację Tajnego ogrodu, to, co sobie wyobrażali, to wersja prowadzona przez osoby z niepełnosprawnością, celebrująca moc uzdrawiającej przyjaźni, różnorodności i natury, równocześnie przekształcając jej wewnętrzne ableistyczne nastawienie. * Nasza dramaturg kreatywnego dostępu, Kate Lovell, doskonale radzi sobie z reinterpretacją struktur narracyjnych w pozytywnym świetle i zwraca pod uwagę, aby uzyskać satysfakcjonujący wynik. Korzystaliśmy z jej aktywistycznej mądrości zrównoważonej przez współczucie w kilku projektach. Kate pomogła nam zmierzyć się z niektórymi złożonościami sposobu, w jaki niepełnosprawność jest przedstawiana w powieści. Na przykład postać Colina ma nieokreśloną niepełnosprawność, która ogranicza jego życie. Przedstawiony jest jako zależny i nieszczęśliwy. ‘On rzeczywiście odczuwa zmęczenie i ma problemy fizjologiczne’, mówi, ‘ale głównie jest niepełnosprawny przez internalizowanie opresji, którą otrzymuje od dorosłych obsesjonujących na punkcie jego słabości i niezdolności.’ Jest otoczony bawełną, która może równie dobrze być azbestem. Można wyobrazić sobie, że prosta zmiana naprawi tę wewnętrzną ableizm, podczas gdy w rzeczywistości złożoność wyzwania jest tak przytłaczająca, jak ‘rozwiązanie dodatków’ jest lekkomyślne. Plakat Tajnego ogrodu The Egg To, kiedy Hannah zidentyfikowała, że powieść koncentruje się na jednostce, jako miejscu, w którym zmiana musi się odbyć, zamiast przyglądać się głębszym problemom systemowym i strukturom, znaleźliśmy połączenie Hannah (klimat) z Kate (dostęp). Oba te problemy są symptomami postrzeganego przekonania o dominacji i podporządkowaniu, czy to między ‘człowiekiem’ a ‘ziemią’, czy między ludźmi (płci, niepełnosprawności), a jeśli moglibyśmy zakwestionować te podstawowe struktury, wtedy moglibyśmy znaleźć rozwiązanie niektórych z bardziej powierzchownych elementów narracji.

Gościnny post: Dyrektorka artystyczna Kate Cross o nowej adaptacji TAJNEGO OGRODU i 20-leciu The Egg

Dostępne języki

Najnowsze artykuły