Blog gościnny: 'Uciśnieni zasługują na to, by ich historie były opowiedziane': Aktor Arthur Boan o roli Szefa Bowdena w LOT NAD KUKUŁCZYM GNIAZDEM

Pod koniec lat dziewięćdziesiątych, ja jako dziecko dorastałem na odludziu otoczonym przez niedźwiedzie i wilki na odległej wyspie w James Bay, Kanada. Nigdy nie spodziewał się, że w 2026 roku znajdzie się na scenie w londyńskim West Endzie, grając jedną z najbardziej ikonicznych postaci współczesnej literatury północnoamerykańskiej. 

Gram rolę Szefa Bromdena w sztuce Lot nad kukułczym gniazdem w The Old Vic. Jest rdzennym Amerykaninem, „Indianinem znad rzeki Columbia” z Oregonu. W sztuce często określany jest jako „głuchy i niemy Indianin”, jest jednym z najdłużej przebywających pacjentów na oddziale, będąc tam od ponad 10 lat, i jednym z najbardziej wykorzystywanych pacjentów. Mówi się, że przeszedł „ponad 200 zabiegów elektrowstrząsów” – po prostu za próbę bycia autentycznym sobą. 

Jedną z wspaniałych rzeczy w tej nowej produkcji jest to, że ponownie stawia na pierwszym planie Szefa Bromdena jako narratora i głównego bohatera, i czuję się niesamowicie zaszczycony i dumny, że mogę go grać. On jest protagonistą książki i, w przeciwieństwie do filmu nagrodzonego Oscarem z 1975 roku, byłem bardzo podekscytowany, że Clint Dyer, nasz reżyser, chciał przywrócić tę sztukę do głównej historii Bromdena i jego podróży, jak pierwotnie zamierzał autor Ken Kesey. 

Jako aktor, czuję, że reprezentacja rdzennych ludzi na scenie i ekranie ma tendencję do bycia zatrzymaną w czasie, zagrożoną stereotypami i wyobrażeniami o tym, jak rdzenny człowiek „powinien wyglądać” i „jak powinien się zachowywać”. A to po prostu nie jest współczesnym odzwierciedleniem prawdy. Istnieją setki narodów o odrębnych kulturach, a specyfika jest kluczowa. Wiele naszych stereotypów i schematów nadal pochodzi z westernów. Współcześni rdzenni mieszkańcy mogą być zarówno w pełnym stroju na powwow, jak i w jeansach i T-shircie w supermarkecie. 

Jestem tym, co nazywa się Métis, jednym z trzech odrębnych rdzennych ludów Kanady. Mam przodków Prairie Cree, jednak dorastałem na rezerwacie Moose Cree First Nation w Moose Factory w północnym Ontario. To, co było fascynujące w moim wychowaniu tam, to moje zetknięcie się z dziką naturą i aspekt wolności, którego, jak sądzę, ludzie z miast lub nawet gospodarstw nigdy w pełni nie pojmują. Mieliśmy dzikie zwierzęta jak watahy psów i wilki, niedźwiedzie polarne, łosie, sarny, rosomaki, gęsi i wieloryby - w niektórych aspektach niesłychanie niebezpieczne.

Jest wiosenny czas, zwany „rozłamem”, rzeka Moose zaczyna się topić, ale jest zbyt dużo lodu, aby go zebrać, więc tworzą się mini-góry lodowe, te kawałki lodu, które spływają i czasami zmiatają całą społeczność. Jest to miejsce, gdzie zimą temperatury spadają do -40°C, spada mnóstwo śniegu, a latem temperatura osiąga +30°C i może być bardzo wilgotna. Jest dzikie i równie piękne, co niebezpieczne. Jest ostry kontrast między sterylnym środowiskiem oddziału psychiatrycznego a tym tematem natury, który jest bardzo ważny dla Szefa Bromdena – tematem bardzo ważnym dla mnie osobiście i dla każdego, kto dorastał z takim zetknięciem.

Sądzę, że jedną z rzeczy, z którą najbardziej się identyfikuję w sztuce, jest to, że Szef Bromden często nazywany jest przez innych „głuchym i niemym Indianinem”. Jestem neuroatypowy i rdzenny i były w moim życiu chwile, kiedy system, „The Combine” jak mówi Bromden, zmuszał mnie do wpasowania się w ramkę, w którą nie pasowałem.

Kolejną rzeczą, która naprawdę przyciągnęła mnie do roli Szefa Bromdena, był ten aspekt, że jego postać została pozbawiona rdzennych cech przez system („The Combine”) i jest całkowicie złamana przez to. Ma głębokie pragnienie ponownego połączenia się z brakującymi częściami siebie, częściami, które „The Combine” chce „naprawić”. Czyni go to niezwykle bezbronnym i zagubionym, a to są te warstwowe, niezrozumiane i niespokojne postacie, z którymi osobiście najbardziej się identyfikuję – postacie i ludzi uznawanych za „innych” i „mniej niż”. Z technicznego punktu widzenia jako aktor, te role są często wyzwaniem do odegrania i dlatego najbardziej inspirujące dla mnie. 

Jedną z moich ulubionych rzeczy jako aktora jest analizowanie tego typu ról i odkrywanie, jak te postaci rezonują ze mną osobiście. To okazja do odtworzenia tej emocjonalnej podróży, co nadaje mi sens jako artystce. Uwielbiam to, ponieważ wierzę, że uciśnieni i pokonani są tymi, którzy zasługują na to, by ich historie były opowiedziane – i aby odtworzyć ich podróże w kierunku znalezienia swojej drogi powrotnej do domu.

Przeczytaj naszą recenzję Lot nad kukułczym gniazdem tutaj.

Lot nad kukułczym gniazdem w The Old Vic do 23 maja

Zdjęcia z produkcji i prób: Manuel Harlen

Kup bilety na One Flew Over the Cuckoo's Nest