Dostępne języki
W dzisiejszych czasach etykieta "ikony" wydaje się być wszędzie. Ale dla widzów, którzy poznali Legally Blonde na początku 2000 roku, Elle Woods słusznie panowała jako jedna z najważniejszych postaci kobiecych tamtej epoki. Rozbijając stereotypy płciowe i będąc sobą bez przeprosin, Elle pozostała stałą obecnością w kulturze pop przez lata, a nowy serial-prequel Prime Video dowodzi, że nigdzie się nie wybiera.
Grana przez Reese Witherspoon w oryginalnym filmie z 2001 roku i przez Laurę Bell Bundy w broadwayowskim musicalu z 2007 roku, postać jest teraz wcielana przez Lexi Minetree. Zatytułowany Elle, serial dramatyczno-komediowy Prime'a bada wcześniejsze lata tej, tak, ikony, gdy nawiguje przez trudne wody lat szkolnych. Harvard może nie być trudny, ale liceum okazuje się być głównym wyzwaniem dla Elle, szczególnie gdy znajduje się daleko słonecznej Kalifornii.
Serial transportuje postać do miasta Seattle około 1995 roku, gdzie Elle czuje się po raz pierwszy w życiu źle się czuje. Gdy dostosowuje się do nowych warunków, odkrywa złowrogą intrygę w swojej społeczności i przy pomocy nowych przyjaciół stara się odkryć sprawcę, jednocześnie ucząc się cennych lekcji o sobie i rodzaju osoby, którą chce być dla osób w jej kręgu.
Rozmawaliśmy z showrunnerkami i scenarzystkami Laurą Kittrell i Caroline Dries, które udzieliły wglądów w proces pisania, tworzenie historii dla ukochanej postaci i znalezienie tonu dla nowego serialu. Wszystkie odcinki pierwszego sezonu są teraz dostępne na Prime Video.
Ostrzeżenie: Spoilery do odcinków szóstego i siódmego.
Ten wywiad został skrócony dla jasności i długości.
Oczywiście istnieje wiele innego materiału Legally Blonde. Jest oryginalna książka, filmy, a następnie musical sceniczny. Na co zwracaliście uwagę podczas rozwijania jej historii? Czy było coś, co mogło nie być znaczące dla przeciętnego widza, ale co okazało się szczególnie pouczające?
Laura Kittrell: Oba filmy, szczególnie pierwszy film, były naszą Gwiazdą Północną. Jestem dobrze zaznajomiona z musicalem i nasza obsada stale go śpiewa. To, powiedziałabym, informowało trochę mniej rzeczy, ale jestem fanem. W serialu bardziej rozwijamy postacie rodziców niż ma to miejsce w filmie.
W książkach postać Evy jest właścicielką galerii sztuki, czego nie robimy w serialu ani w żaden sposób nie odnosimy się do tego. Ale to zaiskrzyło coś w mojej głowie: "Jaki byłby zawód tej kobiety? Kim byłaby poza swoim małżeństwem i rolą matki?" To był wątek, który obserwowaliśmy bardziej jeśli chodzi o odniesienia, o których ludzie niekoniecznie by wiedzieli. To trudne, bo fani filmu są tacy zapaleni, że czuję, że będą wiedzieć wszystko.
Czułyście, że musicie utrzymać ciągłość, czy miałyście swobodę, aby coś zmienić? Ile musiałyście wiedzieć, że trzeba włączyć lub chciałyście utrzymać?
Kittrell: Wiedzieliśmy, że nigdy nie możemy sprzeczać się z filmem. Ten rodzaj liny, którą balansujemy w serialu, to fakt, że postać musi rosnąć przez, mamy nadzieję, wiele sezonów. Musi rosnąć, ale jednocześnie musi być osobą, która w filmie może znowu rosnąć.
Coś, o czym dużo rozmawialiśmy, to fakt, że ponieważ jest nastolatką, niekoniecznie ma pewność siebie, którą ma w filmie. W filmie czuje się źle, że ludzie jej nie rozumieją i są dla niej niedobrzy, ale nie bierze tego osobiście i nie myśli: "Czy ja jestem osobą, którą mówią, że jestem?" Nie wierzy w to o sobie, ale gdy jesteś nastolatkiem, internalizujesz te rzeczy, które mówią ludzie. Więc to było coś, co zawsze mogliśmy odkrywać, ale celowo nie zrobiliśmy nic, co cofnęłoby cokolwiek, co dzieje się w tym pierwszym filmie.
Tonalnie, tutaj istnieje balans między komedia a bardziej dramatycznymi aspektami. Jak wylądowałyście na tym tonie i jak to wyglądało podczas jego opracowywania?
Caroline Dries: Ton jest trudny dla nas obu. Nie jest to ani całkowita komedia, ani naprawdę sucha drama. A potem są elementy YA, gdzie rzeczy wydają się nowe po raz pierwszy, są aspiracyjne, i masz tę historię ryby wylandowaną na lądzie.
Wiedzieliśmy, że musi mieć przede wszystkim silnik fabularny, który mógłby utrzymać osiem odcinków dramatu, a następnie wszystkie odcinki musiały mieć ten emocjonalny fundament, gdzie Elle przechodzi podróż emocjonalną i ma głęboką lekcję. Martwiliśmy się mniej tym, czy to było śmieszne czy dramatyczne.
Byliśmy jak: "Jakie są ludzkie rzeczy, które dzieją się dzieciom w liceum i jakie są nasze historie jako dorosłych teraz patrząc wstecz? Co nas ukształtowało?" Czerpaliśmy z prawdy, a potem możesz to wszystko skręcić i uczynić niektóre z tych sytuacji bardzo śmiesznymi. Ale na koniec dnia Elle jest człowiekiem, który przechodzi przez trudne rzeczy.
Mając już gotowy drugi sezon, teraz wiemy, co to za daleko i co wydaje się głupawe. Elle i Eva są rodzajem najbardziej wyostrzonych postaci w serialu. Wszystko inne wokół nich musi być ugruntowane, lub pociąg spadnie z torów.
Podczas opracowywania sezonu, jakie były niektóre wyzwania fabularne, które szczególnie satysfakcjonowały wam rozwiązać?
Kittrell: Mamy centralną tajemnicę przez cały sezon i mieliśmy wiele różnych podejrzanych. Kiedy w końcu zdecydowaliśmy się na osobę, którą zrobiliśmy, to było bardzo zadowalające. Był też odcinek szósty, który po prostu byliśmy nazywać "The Breakfast Club odcinkiem." Staraliśmy się dowiedzieć, jak dostawić wszystkich w jedno miejsce jednocześnie, aby pracowali razem i rozwiązali tę tajemnicę. Kiedy w końcu położyliśmy, że celowo zdecydowali się "Breakfast Clubować" siebie do szkoły, to był naprawdę satysfakcjonujący sposób, aby opowiedzieć tę historię dla nas.
Dries: Chcieliśmy również oddać hołd filmowi i zobaczyć Elle jako adwokatkę w jakiś sposób. Więc było dla nas ważne, aby miała ona stanąć przed grupą ludzi, którzy ją niedoceniali, i powiedzieć: "Właściwie, oto co się stało," i złożyć elementy razem.
Do odcinka siódmego rozwiązała tę kostkę Rubika oszustwa ubezpieczeniowego i jest w stanie zwięźle przedstawić swój plan. To był dla nas ważny moment do ujawnienia. Naprawdę chcieliśmy użyć tego Nokia ringtone'a, który jest tak znanym dźwiękiem lat 90., i mieć ten moment "chwycenia". I tak pracowaliśmy ciężko, aby ustawić rzeczy i przeprowadzić tę igłę.
Kittrell: Mieliśmy po prostu listę rzeczy z lat 90., które chcieliśmy spróbować gdzieś dopasować. I sposób, w jaki wymyśliliśmy, jak zrobić Star 69, był bardzo zadowalający.
Jak wylądowałyście na Seattle jako położenie serialu i jakie elementy miasta chciałyście uchwycić, bez przechylania się zbyt daleko w stereotypy?
Kittrell: Rok 1995 naprawdę pomógł rozwiązać problem Seattle, wiedząc, że chcemy, aby była rybą wylandowaną na lądzie, i po prostu patrząc na mapę Stanów Zjednoczonych i mówiąc: "Co czuje się inaczej niż Harvard?"
Mamy dużo szacunku dla Seattle i Seattle z tamtych czasów. Czasami odnosiliśmy się do Seattle w sali jako "Seattle" w cudzysłowie, ponieważ trzeba pochylić się w tym samym kierunku, co my pochylamy się w kierunku stereotypów Bel-Air i LA dość agresywnie czasami.
Jeśli byśmy tego potrzebowali dla komedy, musielibyśmy pochylić się w cudzysłów "Seattle", ale właśnie gdy faktycznie mamy teksturę miejsca, chcemy być autentyczni i Seattle, które kochamy.
Tutaj są wspaniałe lokalizacje Seattle, takie jak Pike Place Market. Czy możecie opowiedzieć o ożywianiu ich?
Kittrell: Nasza projektantka produkcji, Lauren Kelsey, zamieniła mały bar w Rainforest Cafe.
Dries: Pojechaliśmy i kręciliśmy jednostkę B-roll w Seattle. Faktycznie poszli do Pike Place Market, więc przynajmniej byliśmy na zewnętrzu. Lokalizacja Carpet Mart była oparta na miejscu, gdzie Laura dorastała w Mississippi, ale czuję, że takie były grosza za tuzin w Seattle – miejsce, które jest używane jako jedno w ciągu dnia, a następnie zespół gra tam w nocy z nieagami partiami.
Nasza sekwencja kredytu otwarcia konkretnie zestawia momenty Seattle i Bel Air. Zrobiliśmy to, ponieważ zdaliśmy sobie sprawę, że w 2026 roku młodzi widzowie nie mają kontekstu, jak Seattle faktycznie wyglądał w latach 90., ponieważ tyle rzeczy morfowało w tę samą estetykę bez względu na to, gdzie mieszkasz. Było dla nas ważne, aby edukować publiczność trochę poprzez ten rodzaj sagi naszych kredytów otwierających. To było bardzo celowe.
Kredyt fotograficzny: Prime Video
