Recensie: TWELFTH NIGHT, Theatre On Kew

Shakespeare krijgt deze zomer een duidelijk Australisch tintje in Kew Gardens. Het Australian Shakespeare Company is teruggekeerd naar de prachtige omgeving van zuidwest Londen, ditmaal met een luchtige, al is soms zwalkende, bewerking van Twelfth Night.

Het verhaal over vergissingen in identiteit, liefdes driehoeken en gescheiden tweelingen is een van de meest geliefde komedies van de Bard. Louise Hoare is een sympathieke Viola, Hugh Sexton (Macbeth in de productie van vorig jaar) is een aimabele, al wat onderbenutte Orsino. Nicole Nabout brengt een wildere, meer seksuele energie in Olivia en Alex Cooper speelt als Feste de muzikale ceremoniemeester.

Deze productie negeert de diepere thema’s van verlies, zelfbedrog en sociale klasseverschillen en richt zich vooral op de kruidige komedie; Jackson McGovern beleeft veel plezier als een zeer grappige Sir Toby, die herhaaldelijk de vierde muur doorbreekt terwijl hij uit schoenen drinkt, blikjes Fosters steelt vanuit verschillende verstopplekken en algemeen chaos veroorzaakt. Hij wordt vergezeld door Sir Andrew, met een arrogante uitstraling gespeeld door Tony Rive. Ze worden kundig ondersteund door een aardige maar wat domme Fabian (Larissa Teale) en een sluwe Maria, vol plezier en humor gespeeld door Monica Nash.

Deze komische luchtigheid zorgt voor een lichte en plezierige avond, maar ondermijnt de serieuzere aspecten van het stuk. Maverick Newmans afstandelijke Malvolio is minder een stijve en strenge puritein; hij wordt een meer sympathiek personage dan gebruikelijk, dat misbruikt en voor de gek gehouden wordt door anderen die het leuk vinden zijn gevoelens te bespotten. Zijn eed tot wraak is getint met oprechte droefheid over zijn behandeling en lijkt gerechtvaardigd gezien wat eraan voorafging.

De productie ademt een ruwe en dadaïstische energie die soms aandoenlijk is (zoals wanneer Cooper plotseling zijn gitaar op het podium moet stemmen) en soms amateuristisch, bijvoorbeeld door de verschrikkelijke uitval van geluid gedurende de voorstelling. Het kostuumontwerp volgt hetzelfde chaotische thema; de officier verschijnt als een suggestieve S&M-karikatuur met blauwe leren hotpants en glinsterende kniehoge laarzen, terwijl Viola en Sebastian lijken te zijn komen opdagen voor een Ziggy Stardust-themafeest, met vreselijke rode pruiken en bliksemschichten op hun gezicht. Malvolio’s gele jarretels zijn daarbij nog vrij standaard.

Met bijna drie uur speeltijd kan de voorstelling wel wat strakker en sommige muzikale delen kunnen volledig geschrapt worden. Een openingsnummer van een Twelfth Night-thema versie van "The Twelve Days of Christmas," die de referenties aan Kerstmis behoudt, is een vreemde manier om de show te starten.

Desalniettemin is er veel plezier te beleven en kun je veel erger krijgen dan je licht geamuseerd laten worden op een zomerse avond met deze leuke en zorgeloze productie.

Twelfth Night is te zien in Theatre on Kew tot en met 30 augustus

Fotocredits: Met dank aan de productie