Gastblog: 'Het Voelde Niet Alleen Relevant Maar Nodig Om Terug Te Keren': Ben Pettitt Wade over Tien Jaar MEET FRED: Een Pop, Een Reis, en een Strijd Die Nooit Eindigt

Tien jaar geleden introduceerden we de wereld aan een pop van twee voet hoog, gemaakt van stof, op de Edinburgh Fringe van 2016. We wisten toen niet dat Fred ons naar meer dan 145 steden in 20 landen en drie continenten zou brengen, bekeken door 25.000 mensen. Niet slecht voor een stukje stof met iets te zeggen.

Fred begon als een zaadje geplant in een workshop geleid door Blind Summit in 2014, waar we voor het eerst hun benadering van Bunraku ontdekten, een vorm van Japanse poppentheater uit de 17e eeuw waarbij drie personen betrokken zijn. We bestelden onze eigen poppen zodat we de vorm met onze artiesten konden verkennen en van daaruit vormde Fred zich geleidelijk volledig door improvisatie terwijl we de vorm bleven onderzoeken met onze neurodivergente artiesten in onze Academie. Er was geen groot ontwerp.

We plaatsten Fred simpelweg in situaties en lieten zijn karakter naar voren komen. Werkend vanuit de premisse dat alles nieuw voor hem was, stelde hij vragen die wellicht de rest van ons het recht niet voelt te stellen, wat soms wat prikkelend overkwam. Maar het publiek hield daarom van hem. Er is iets aan een pop dat een diepte van empathie ontgrendelt die een menselijk karakter soms niet kan. Mensen investeren echt in zijn strijd. En omdat hij is een pop, konden we ook satiriseren en een gezonde dosis zwarte humor toepassen op zeer zware onderwerpen.

De show is medegecreëerd met artiesten met een leerstoornis en/of autisme, en dat is altijd de kern geweest. Nu, tien jaar later, hebben we nog maar één oorspronkelijk castlid, maar we touren nog steeds met drie acteurs met een leerstoornis en/of neurodiversiteit, die de reeks karakters spelen die Fred in zijn wereld ontmoet. Inclusieve performance is centraal voor Het werk van Hijinx en wat Meet Fred is. Het is geen symbolische geste maar de creatieve motor van het geheel.

Touren met een neurodiverse cast heeft ons enorm veel geleerd. In de beginjaren deden we aannames die we snel leerden niet te doen, zoals de keer in Salisbury tijdens onze eerste UK-tour toen we aankwamen en ontdekten dat een castlid geen kleding had ingepakt, niet volledig begrijpend dat we elke nacht niet thuis zouden zijn. Een snelle reis naar Primark loste die specifieke crisis op, maar de les was duidelijk: wees expliciet, wees grondig, neem nooit iets aan.

We deelden vroeger ook de ondersteuningsverantwoordelijkheden onder het hele team, wat een onzichtbare maar echte last op iedereen legde. Touren is al slopend genoeg - elke dag andere steden, late nachten, vroege ochtenden, in- en uitstapjes - en zonder voldoende tijd voor je eigen zelfzorg, kun je eigenlijk ook niemand anders oprecht ondersteunen. We touren nu altijd met een toegewijde ondersteuningspersoon en dat heeft de hele ervaring voor iedereen verbeterd.

De show heeft ons door enkele buitengewone situaties gebracht in het afgelopen decennium. Een lekke band op een Duitse autobahn. Een castlid dat vervangen moest worden in drie dagen na een nacht te zijn verdwenen en niet terug te keren. Onze Productiemanager werd gearresteerd door de Zwitserse politie op ogenschijnlijke drugsbeschuldigingen (het was co-codamol). Een mysterieuze allergische reactie die me op een antihistamine-infuus in een Zuid-Koreaans ziekenhuis deed belanden. Onze auto brak bij Goole stuk wat betekende dat we vijf uur hadden om de Lichfield Garrick te bereiken zonder voertuig. We hebben slechts één keer een show geannuleerd, in meer dan 350, vanwege een bijzonder stevige aanval van voedselvergiftiging, maar verder is de show - net als Fred - altijd doorgegaan.

We hebben het geluk gehad Meet Fred naar buitengewone plekken te brengen, en de show landt waar hij ook gaat, deels denk ik omdat de thema's universeel zijn. In de kern is het een David vs Goliath-verhaal en dat resoneert overal. Frankrijk, misschien niet verrassend gezien hun rijke traditie van poppenspel, is een van onze warmste publieken geweest hoewel Japan waarschijnlijk onze meest zenuwslopende stop was omdat het de thuisbasis is van Bunraku. Het is nu een door UNESCO beschermde kunstvorm en we deden iets dat ver van de traditionele wortels afstond. Maar het publiek was tegen het einde bij ons, en voor zover wij weten, zijn we niet bij UNESCO gemeld. In China ontdekten we dat een man die een groene hoed draagt een implicatie van overspel heeft die we nooit hadden voorzien, wat een geheel onbedoelde extra laag toevoegde aan ons Directeurskarakter.

Maar misschien is de meest betekenisvolle impact gekomen in plaatsen waar representatie van handicaps zeldzaam blijft. In Zuid-Korea in 2024 werkten we samen met de Wooran Foundation aan het creëren van een geheel Koreaanse versie van de show, waarbij drie Koreaanse acteurs met een leerstoornis en/of autisme voor het eerst in professionele rollen werden gecast. Het was de eerste keer dat de Wooran Foundation gehandicapte artiesten in dienst had genomen. Dat soort project laat een erfenis achter.

Dit brengt ons bij waarom we de show nu terugbrengen. Het oorspronkelijke concept in het hart van Freds verhaal over hoe zijn Poppenlevensuitkering werd beëindigd, waardoor hij zonder poppenspeler vastzat, werd rechtstreeks gehaald uit wat onze artiesten in 2016 doormaakten. Tien jaar later, met kortingen op uitkeringen voor gehandicapten die opnieuw het politieke gesprek domineren, voelde het niet alleen relevant maar noodzakelijk om terug te keren. Er is weinig echt veranderd. De strijd gaat verder. En dus ook Fred.

Meet Fred is momenteel op tournee in het VK