Dostępne języki
Tangram Theatre Company ogłosiło londyński debiut Memoriam, nowej sztuki brytyjsko-izraelskiej dramatopisarki Nogi Flaishon (która zajmuje się teatrem, dramatem audio i interaktywnym opowiadaniem historii, w tym pisaniem dla uniwersum Doctor Who w Big Finish), w reżyserii Daniela Goldmana (Dyrektora Artystycznego Tangram Theatre Company, którego wcześniejsze produkcje obejmują zdobywającą nagrody OFFIE Thebes Land w Arcola Theatre oraz The Rage of Narcissus w Pleasance Islington). Produkcja odbywa się w Southwark Playhouse Borough w dużej sali od 19 października do 21 listopada 2026 roku.
Akcja Memoriam toczy się w niedalekiej przyszłości, gdzie wyobrażony świat to taki, w którym firma technologiczna potrafi wyciągnąć, zapakować i sprzedawać wspomnienia ludzi jako w pełni immersywne doświadczenia VR. Rachel jest kupującą w firmie - bystrą, przekonywującą i dobrą w swoim zawodzie. Gdy jej babcia Rivka staje się ostatnią żyjącą osobą, która przeżyła Holokaust, Rachel dostrzega zarówno zawodową szansę, jak i głęboką odpowiedzialność: zachować najważniejsze wspomnienie, które świat w przeciwnym razie mógłby zgubić. To, co zaczyna się jako propozycja dla jej babci Rivki, szybko rozwija się w konflikt rodzinny dotyczący własności, spuścizny, etyki i tego, co jesteśmy winni zmarłym, gdy Rachel próbuje zabezpieczyć wspomnienia Rivki dla ich zachowania. Sztuka jest ostro zabawna i głęboko poruszająca, zadaje pytania, kto ma prawo opowiadać historie przeszłości - i kto decyduje, jak będą one zapamiętane.
Beverley Klein gra Rivkę, babcię Rachel oraz ostatnią żyjącą osobę, która przeżyła Holokaust, której wspomnienia stają się centrum poważnego konfliktu rodzinnego o spuściznę, etykę i własność. Ostatnio nominowana do nagrody Oliviera 2025 za swoją rolę Jenty w Skrzypku na dachu, Beverley występowała również jako Fraulein Schneider w nagradzanej produkcji West Endu Cabaret w Kit Kat Club. W ciągu kariery trwającej ponad 45 lat jej dorobek teatralny obejmuje indcencję, Kandyd, Romea i Julii oraz oryginalną obsadę Les Misérables, a jej występy telewizyjne obejmują m.in. Endeavour, Call the Midwife, Mr Selfridge i Inspector Morse.
Memoriam przybywa w pilnym momencie kulturowym. W miarę jak ostatni ocalałe z Holokaustu starzeją się i umierają, pojawia się pytanie - co się dzieje, gdy żywa historia staje się opowieścią?. Równocześnie rosnące debaty na temat AI, własności danych i komercjalizacji osobistych doświadczeń sprawiają, że centralna koncepcja sztuki staje się niepokojąco prawdopodobna. Ostatnie badania wykazały, że świadomość Holokaustu wśród młodych Europejczyków osiągnęła historyczne minimum. Memoriam znajduje szokująco nowy sposób, aby wejść w jedną z najważniejszych wydarzeń XX wieku.
„Memoriam zostało napisane podczas pandemii, ale również uformowane przez to, co widziałem w produkcjach teatralnych opowiadających o historiach żydowskich, w których brakowało twórców żydowskich, przez nieskończony strumień mediów o Holokauście skupiających się na gentylskich protagonistach oraz poprzez swobodną aprobatę wizerunków Holokaustu dla niezwiązanych powodów - nie wspominając o ludziach pozujących do zdjęć na Instagramie w obozach śmierci.
Holokaust, jak niewygodnie to powiedzieć, jest niezwykle przydatny w internecie. Daj jakiejkolwiek dyskusji wystarczająco dużo czasu, a zgodnie z Prawem Godwina, ktoś porówna coś do Holokaustu. To skłoniło mnie do zastanowienia, czy osoby, które chcą naszych historii, naprawdę chcą usłyszeć, jak je opowiadamy. Gdy Holokaust przekształca się z przeżywanej pamięci w historię, Memoriam pyta, jaką opowieścią się stanie - i kto ma prawo ją opowiadać.
Postanowiłem zbadać te pytania w ramach science fiction, ponieważ pozwala to na przekroczenie tych lęków na ich granice. Humor sztuki pojawił się niemal przypadkowo, pisząc postać z głosami, które rozpoznawałem z mojej rodziny i społeczności. Humor jest doskonałym sposobem radzenia sobie z traumą… wystarczy zapytać jakąkolwiek żydowską rodzinę. – Noga Flaishon, dramatopisarka
„Moja babcia była ocalałą z Holokaustu. Kochała również teatr. Postrzegała go jako przestrzeń do debaty, dialogu i zrozumienia, doświadczenie, które czyniło nas lepszymi ludźmi. W obliczu rosnącego antysemityzmu i dezinformacji o Holokauście, a także wpływu AI na nasze życie, czuję, że bardzo ważne jest reżyserowanie tej głęboko poruszającej, bardzo zabawnej nowej sztuki Nogi o tym, jak pamiętamy i co przekazujemy tym, których kochamy.” Daniel Goldman, reżyser
Memoriam zostało wybrane do Open Submissions Festival 2025 w Royal Court Theatre – jednej z pięciu sztuk wybranych spośród 3,000 aplikacji – gdzie zrealizowano odczyt sceniczny z udziałem Maureen Lipman. Sztuka znalazła się wśród finalistów Papatango Playwriting Prize, została zakwalifikowana do nagrody Verity Bargate Playwriting Award w 2024 roku i została uznana za drugą najlepszą w Jewish Playwrights Prize 2025, co doprowadziło do jej światowej premiery w Main Street Theatre w Houston w Teksasie.
"Zdumiewająca nowa sztuka Nogi Flaishon Memoriam była prawdziwym punktem kulminacyjnym Open Submissions Festival w Royal Court w zeszłym roku. Wciąż o tym myślę - i dlatego z niecierpliwością czekam, aby zobaczyć to ponownie, w pełnej wersji zrealizowanej przez Daniela Goldmana, w pełnej produkcji w Southwark Playhouse Borough." – David Byrne, Dyrektor Artystyczny i CEO, Royal Court Theatre
Produkcja wprowadzi inicjatywę biletów dla młodzieży, oferując 40 biletów na każdy wieczór dla osób poniżej 25. roku życia w cenie 10 funtów za bilet. Badanie z 2025 roku przeprowadzone przez Konferencję Żydowskich Roszczeń Materialnych przeciwko Niemcom wykazało, że jedna trzecia młodych dorosłych w wieku 18-29 lat w Wielkiej Brytanii nie potrafiła wymienić Auschwitz ani żadnego innego nazistowskiego obozu zagłady - prawie jedna czwarta wszystkich respondentów z Wielkiej Brytanii miała do czynienia z zaprzeczaniem Holokaustowi lub jego wypaczeniem w mediach społecznościowych.
.jpg?format=auto&width=365)
