Dostępne języki
Na Broadway Dream Roles, nowym corocznym wydarzeniu organizowanym przez Broadway Cares/Equity Fights AIDS, artyści wcielają się w role, o których zawsze marzyli - ale jeszcze ich nie zagrali. Dla Here Lies Love i Aladdin gwiazda Arielle Jacobs, oznacza to muzykę Stephena Sondheima z bardzo osobistym duetem razem z jej mężem, J.J. Caruncho.
Spotkaliśmy się z Jacobs przed występem, który odbędzie się tylko jeden raz, w poniedziałek, 20 kwietnia, aby porozmawiać o magii wydarzeń Broadway Cares, wyzwaniach i pięknie pracy Sondheima oraz znaczącej współpracy będącej sercem jej występu.
Co sprawiło, że zgodziłaś się wziąć udział w Broadway Dream Roles?
Uwielbiam brać udział we wszystkich wydarzeniach Broadway Cares, ponieważ czuję, że to jest prawdziwe święto branży. Wszyscy ci niesamowici artyści schodzą się na jedną noc, aby podzielić się ulubionymi piosenkami, a wszystko po to, aby pomóc tym, którzy teraz przeżywają trudne chwile.
Uważam, że Broadway Cares robi to pięknie, dając artystom szansę na zrobienie rzeczy, o których nigdy byśmy nie pomyśleli, że będziemy mogli zrobić. Gdy kilka lat temu występowałam w Broadway Backwards, zaśpiewałam „Why God Why?” z Miss Saigon. Zdałam sobie sprawę, że byłam pierwszą kobietą, która wykonała tę piosenkę na scenie Broadwayu z orkiestrą Broadwayu. Ten moment stał się dla mnie niezwykle otwierający, jakby nie było żadnych ograniczeń w tym, co jest możliwe.
To właśnie sprawia, że noce takie jak ta są takie magiczne. Można się rozciągać, podejmować ryzyko i wchodzić w coś nowego, a jednocześnie przyczyniać się do czegoś większego niż ty sam.
Będziesz wykonywać utwór Sondheima. Co jest w jego muzyce, co przyciąga cię jako wykonawcę?
Jego praca sięga w wewnętrzny krajobraz ludzkiego doświadczenia w sposób, w jaki nic innego tego nie robi. Kiedy byłam młodsza, ciągle słuchałam Into the Woods i nawet zanim zobaczyłam ten spektakl, czułam, że ta muzyka sprawia, że myślę inaczej.
Jako wykonawca, to jest niezwykle satysfakcjonujące, ponieważ jego piosenki pozwalają wyrażać to, co naprawdę czujesz w życiu - komplikacje, sprzeczności, to, co dzieje się w twoim umyśle i w twoim sercu jednocześnie.
A potem jest ta techniczna strona. Jego muzyka jest TRUDNA, w najlepszy możliwy sposób. Studiowałam teorię muzyki i wychowywałam się czytając nuty, więc grzebanie w tych skomplikowanych rytmach i interwałach to prawdziwa przyjemność. Był tak precyzyjny, nawet jeśli chodzi o to, jak słowa układają się na muzyce. Był geniuszem.
Co możesz powiedzieć o piosence, którą wybrałaś, i dlaczego jest teraz taka znacząca?
Ta piosenka jest jak mantra dla artystów. To przypomnienie, by pozostać uziemionym i iść naprzód w tej branży, niezależnie od tego, ile przesłuchań, odrzuceń czy długich przerw doświadczysz.
Sama doświadczyłam takich przerw w mojej karierze, i z pewnością zdarzały się chwile, kiedy zastanawiałam się, co dalej, czy w ogóle mam jakąkolwiek kontrolę. Ta piosenka przypomina mi, że najważniejsze jest, by nadal tworzyć, dzielić się swoim głosem i ufać, że to, co masz do powiedzenia, jest wystarczające.
To dzielenie się swoim głosem - nawet gdy jesteś niepewny, nawet gdy czujesz się wrażliwy - to coś, nad czym naprawdę musiałam popracować. Były chwile, kiedy nie ufałam, że mój punkt widzenia lub moje instynkty mają znaczenie w pokoju. Śpiewanie tego to zarówno przypomnienie, jak i praktyka: by się odezwać, by w pełni się wyrazić i uwierzyć, że mój głos ma wartość.
Miałaś niezapomniany moment, kiedy spotkałaś Sondheima na początku swojej kariery. Możesz nam to opowiedzieć?
Miałam okazję wystąpić w prezentacji Merrily We Roll Along dla niego, kiedy Roundabout rozważało wznowienie. To było surrealistyczne, być po prostu w pokoju, śpiewając jego twórczość dla niego.
Po tym, jak się przedstawiałam i powiedziałam mu, jak wiele jego muzyka dla mnie znaczy, jak ukształtowała moje pragnienie, by stać się artystką. A on po prostu się uśmiechnął i powiedział: „Nie obwiniaj mnie.”
To było idealne. Tak suche, tak zabawne.
A potem, kiedy odszedł, właściwie siadłam na krześle, na którym siedział przez godzinę, próbując coś wchłonąć - jego energię, jego proces myślowy. I miałam całkowicie cichą głowę. Czułam to głębokie wyciszenie, jak po medytacji. Nie wiem, czy to faktycznie tak działał jego umysł, ale to był naprawdę głęboki moment.
Dzielisz scenę ze swoim mężem podczas tego występu. Co sprawia, że ta współpraca jest szczególnie znacząca?
Występowaliśmy już razem wcześniej - wykonaliśmy Into the Woods, In the Heights - i uwielbiam śpiewać z nim. Jest tak pięknym aktorem i śpiewakiem.
Ale ten duet jest szczególnie osobisty. W pewien sposób odzwierciedla nasz związek. Ponieważ oboje jesteśmy artystami, potrafimy się wspierać w bardzo specyficzny sposób. Rozumiemy, co to znaczy wystawić siebie na zewnątrz i jak bardzo to może być emocjonalne.
