Beschikbare Talen
BWW spreekt met John P. McEneny, schrijver & regisseur van De Bloedige Ballade van Bette Davis, over het brengen van de show naar het Edinburgh Festival Fringe 2026.
Vertel ons iets over De Bloedige Ballade van Bette Davis.
De Bloedige Ballade van Bette Davis is een koortsdroom horror-musical over wat er gebeurt wanneer een van de grootste actrices uit de Amerikaanse geschiedenis zich begint af te vragen of het werk de prijs waard was. Geplaatst tijdens de opnames van Burnt Offerings in 1975, brengt het Bette Davis, Oliver Reed, Karen Black, Amelia Earhart, demonen, roddeljournalisten en een spectaculair ongepaste geit samen. Maar onder al die hekserij en theatrale uitspattingen gaat een vrouw schuil die probeert te beslissen of het leven dat ze heeft opgebouwd alles waard was wat het van haar vroeg.
Wat was de inspiratie achter het schrijven ervan?
Vreemd genoeg was het niet Bette Davis. Het was een goedkope grijze pruik, en die was niet goed. Ik zag Burnt Offerings voor het eerst als kind, en veertig jaar later keek ik het opnieuw, in de verwachting bang te worden van het spookhuis. In plaats daarvan kon ik niet stoppen met kijken naar Bette Davis. Daar was een van de grootste actrices ooit die een onflatteuze grijze pruik droeg in een kleine B-horrorfilm, en een veel grotere prestatie leverde dan de film om haar heen. Dat leek me typisch iets voor Bette Davis. Rond diezelfde tijd stuitte ik op de opmerkelijke bewering van B.D. Hyman dat haar moeder aan hekserij deed en veranderde in een geklauwde demonische verschijning. Ik kon niet stoppen met me af te vragen wat voor relatie zo’n verhaal achterlaat. In onze musical wordt hekserij een metafoor voor dat mysterieuze in mensen dat grote artiesten buitengewoon maakt: het iets dat publiek aanbidt, andere kunstenaars achtervolgt, en soms families een prijs kost. Hoe ouder ik word, hoe meer ik geïnteresseerd raak in wat het kost om je leven aan kunst te wijden.
Waarom brengen jullie het naar Edinburgh?
Edinburgh voelt als het natuurlijke thuis voor dit stuk. Het Fringe heeft altijd theatrale risico’s, vreemde ideeën en shows ontvangen die zich niet netjes in één genre laten plaatsen. De Bloedige Ballade van Bette Davis is een horror-musical, een komedie, een spookverhaal en, hoop ik, een liefdesbrief aan kunstenaars tegelijk. Het excuseert zich niet voor zijn eigenaardigheid, en het Fringe heeft artiesten daar nooit om gevraagd. Wat ik het mooiste vind, is dat elke augustus de stad volloopt met mensen die kostuums, rekwisieten, onmogelijke dromen en de stille hoop dragen dat iets wat ze gemaakt hebben contact maakt met een vreemde. Ze stellen allemaal een variant van dezelfde vraag: is dit het waard? Ga ik door? Die vragen voelen in Edinburgh extra levendig. In veel opzichten is de show een viering van iedereen die blijft maken zonder garantie dat het blijft bestaan.
Hoe eng is de horror eigenlijk?
Er zijn heksen, demonen, een kakkerlak die met verbazingwekkend zelfvertrouwen iemands darmen binnendringt, en enkele zeer ongepaste poppenspelchoreografieën.
Wie zouden jullie graag de voorstelling zien?
Ik zou graag iedereen zien die ooit stilletjes een kunstwerk heeft gevolgd door het leven. Misschien was het een vreemde B-horrorfilm op tv toen je acht was. Misschien zat je na bedtijd nog in je pyjama op de bank. Misschien was het een lied, een roman of een voorstelling die niemand anders zich herinnert. Om welke reden dan ook, het bleef bij je. Dat is ook met mij gebeurd. Burnt Offerings nestelde zich ergens in mijn verbeelding, en veertig jaar later werd het deze vreemde musical. Ik denk dat dat een van de grote mysteries van kunst is. We weten nooit welke verhalen wortel schieten of wiens leven ze stilletjes veranderen. Ik zou vooral graag artiesten zien, want elk jaar in augustus loopt Edinburgh vol met mensen die iets proberen te maken dat ertoe doet. Misschien is dat alles wat we echt hopen: geen onsterfelijkheid, maar gewoon de kans dat iets wat we maken bij iemand blijft lang nadat diegene naar huis is gegaan.
De Bloedige Ballade van Bette Davis speelt op Edfringe van 6 - 30 augustus
Fotocredits: Vas Eli
Gesponsorde inhoud
.jpg?format=auto&width=365)
