Dostępne języki
Dramaturg David Ireland powróci do Finborough Theatre po raz czwarty, oferując wyjątkową okazję zobaczenia jego pierwszej sztuki – What The Animals Say będzie wystawiane przez ściśle ograniczony czterotygodniowy sezon od wtorku, 29 września 2026 (dni prasowe: czwartek, 1 października 2026 oraz piątek, 2 października 2026, godz. 19:30).
Dwóch byłych kolegów z klasy czeka na prom Stranraer powrotny do Belfastu... Jimmy jest zmagającym się aktorem, który nieustannie szuka przełomu w karierze, który nigdy nie nadchodzi. Eddie to celebryta piłkarski, który mimo protestanckiego pochodzenia jest kapitanem Celtic.
Początkowo nawiązują kontakt dzięki wspólnej pasji do piłki nożnej, Father Teda oraz żarliwej, unioniści kultury, w której dorastali, jednak to, co zaczyna się jako żartobliwa rozmowa, przeradza się w konfrontację, gdy na powierzchnię wychodzą ukryte urazy, zdrada i przemoc...
Wywołująca prowokację i pełna humoru, wybuchowa debiutancka sztuka Davida Irlanda to portret dwóch mężczyzn uwięzionych w historiach, które opowiadają sobie i sobie nawzajem.
Pierwsze wykonanie miało miejsce w 2009 roku w Òran Mór w Glasgow, w ramach legendarnego cyklu A Play, A Pie and A Pint, a obecnie sztuka nabiera szczególnego znaczenia w czasach odnawiającego się politycznego tribalizmu i sekciarstwa. What the Animals Say to punkt wyjścia...
Harry Burton reżyseruje Robbie Martina i Matthew Blaneya, powracających do Finborough Theatre po nominowanym do OffWestEnd Award występie w sztuce Davida Irlanda Not Now.
Dramaturg David Ireland urodził się w Belfaście i wychował w hrabstwie Down. Był dramatopisarzem-rezydentem w Lyric Theatre w Belfaście w latach 2011-2012. W 2010 roku jego sztuka Everything Between Us, wyprodukowana pierwotnie przez Solas Nua i Tinderbox Theatre Company, została wystawiona w Belfaście, Szkocji oraz Waszyngtonie, D.C., zdobywając Stewart Parker Trust BBC Radio Drama Award oraz Meyer-Whitworth Award dla najlepszej nowej sztuki. Premiera angielska miała miejsce w Finborough Theatre w 2017 roku. Yes So I Said Yes po raz pierwszy zaprezentowano w Crescent Arts Centre w Belfaście w 2011 roku podczas Belfast Festival, a następnie na trasie po Irlandii Północnej, gdzie występy w Omagh spotkały się z pikietą ze strony lokalnej grupy kościelnej. W 2021 roku Yes So I Said Yes miało premierę w Wielkiej Brytanii w Finborough Theatre w Londynie, zbieżnie ze 100. rocznicą podziału Irlandii. Cyprus Avenue premierowo wystawiono w The Royal Court Theatre, a następnie przeniesiono do The Public Theater w Nowym Jorku, The Abbey Theatre w Dublinie oraz Metropolitan Arts Centre w Belfaście, zdobywając The Irish Times Theatre Award dla najlepszej nowej sztuki oraz James Tait Black Memorial Prize for Drama. Spektakl powrócił do The Royal Court Theatre w 2019 roku. Wystawienie online obejrzało ponad 100 000 widzów. W 2018 roku Ulster American Irlandia został pokazany przez Traverse Theatre w Edynburgu podczas Edinburgh Festival, gdzie zdobył nagrodę Carol Tambor Best of Edinburgh Award, a także nagrody za najlepszą żeńską rolę, najlepszą nową sztukę oraz najlepszą produkcję na Critics' Awards for Theatre in Scotland. Not Now miał premierę angielską w Finborough Theatre w 2022 roku. The Fifth Step zadebiutował na Royal Lyceum Theatre w Edynburgu w ramach Edinburgh Festival w 2024 roku, po czym przeniesiono go do @sohoplace w Londynie w 2025 roku, a Most Favoured wystawiono w Soho Theatre w 2025 roku.
Reżyser Harry Burton wyreżyserował m.in. The Lover (Bridewell Theatre), The Room (Royal Court Theatre), The Dumb Waiter (West End), The Dwarfs (White Bear Theatre) wszystkie autorstwa Harolda Pintera, Quartermaine's Terms (Theatre Royal Windsor), I Found My Horn (Chichester Festival Theatre, Hampstead Theatre oraz Trafalgar Studios), Where I Come From (Kentucky Rep), The Leisure Society (Trafalgar Studios), Casualties (Park Theatre), Barking In Essex (Wyndham's Theatre), God Of Carnage (Kopenhaga), Out There On Fried Meat Ridge Road (Trafalgar Studios), The Dogwalker (Jermyn Street Theatre) oraz C'Mon Angie! (White Bear Theatre). Był także reżyserem asystującym przy What The Butler Saw (Vaudeville Theatre). W telewizji Harry wyreżyserował uznany dokument Channel 4 Working With Pinter oraz był współproducentem dokumentu nagrodzonego Emmy Robert Bly – A Thousand Years Of Joy. Przez cztery dekady działał zarówno jako aktor, jak i reżyser w teatrze, telewizji, filmie i radiu. Wśród jego wyróżnień aktorskich znajdują się role Henry'ego Higginsa w My Fair Lady (Theatre Royal Drury Lane), tytułowa rola w Mozart's The Marriage of Figaro (Vienna Festival i BBC2) oraz światowa premiera Dark Meaning Mouse Tony'ego Haygartha w Finborough Theatre.
.jpg?format=auto&width=300)
