Dostępne języki
by Francesca Toscano
Pierwszy raz, gdy Aydin Eyikan z Broadwayu Aydin Eyikan wystąpił na Fire Island Dance Festival, zaczynał swój występ solo, odwrócony plecami do publiczności. Na zewnętrznej scenie z widokiem na Wielką Zatokę Południową czuł energię 400 osób w publiczności za sobą. Przed nim były woda, słońce, wiatr i widok, który, dla tancerza przyzwyczajonego do jaskrawych świateł Broadwayu, pozwalał na chwilę spokoju.
“Na tej scenie niemal niemożliwe jest być w swoich myślach,” mówi Eyikan. “Jako wykonawcy zawsze rozmawiamy o tym, żeby nie być przeszkodą dla samych siebie. Na tej scenie po prostu nie da się inaczej.”
Tego lata Eyikan wraca na tę scenę trzeci rok z rzędu. Obecnie występuje na Broadwayu w hitowym musicalu MJ, gdzie wciela się w rolę Fred Astaire'a osiem razy w tygodniu. Eyikan trafił do musicalu dzięki tańcom koncertowym, szkoleniu w balecie oraz nieoczekiwanej decyzji, aby wybrać Broadway zamiast Juilliard.
Przed powrotem festiwalu na Fire Island Pines w dniach 18-19 lipca, Eyikan opowiedział o swojej niekonwencjonalnej drodze na Broadway, dlaczego festiwal wciąż go przyciąga i co sprawia, że taniec na jego kultowej scenie nadbrzeżnej jest niespotykaną przygodą w jego karierze.
Obecnie występujesz w MJ - to już twój czwarty musical na Broadwayu, ale musical nie zawsze był w planach. Jak doszło do Twojego pojawienia się na Broadwayu?
Aydin Eyikan: Broadway pojawił się w moim życiu dzięki tańcu. Wcale nie marzyłem o akrobatyce w musicalach. Od siódmego roku tańczłem, tańczłem i tańczłem.
Ludzie mogą chcieć mnie uderzyć po tym, co powiem, ale moją pierwszą pracą w teatrze była muzyka The Music Man na Broadwayu. Miałem to robić, gdy miałem 16 lat, a potem zdarzył się COVID, więc w końcu dołączyłem, kiedy miałem 18. Przed tym tańczenie było wszystkim.
Gdy byłem młodszy, naprawdę myślałem, że będę tancerzem baletowym. W wieku 14 lat byłem w finałowej rundzie Youth America Grand Prix w Lincoln Center i pamiętam, jak po występie myślałem: "Nie sądzę, że to jest dla mnie."
Później, podczas COVID, przeszedłem na przesłuchanie do Juilliard i zostałem przyjęty. Wpłaciłem zaliczkę. Miałem jechać. A potem zadzwonił do mnie The Music Man.
Pamiętam, jak będąc na wakacjach z rodziną, stojąc na pomoście i patrząc na ocean, dzwoniłem do Alicii Graf Mack, dyrektor wydziału tańca Juilliard, i mówiłem jej, że nie pojadę tam, ponieważ wybieram Broadway. To było dość szalone odwrócenie wydarzeń.
Wracasz na Fire Island Dance Festival po raz trzeci. Co cię tu przyciąga?
Wracam, bo to jedno z niesamowitych doświadczeń, w którym kiedykolwiek miałem szczęście uczestniczyć.
Wziąłem udział w wielu benefisach i wydarzeniach fundraiserowych, ale to, co [dyrektor założycielski Dancers Responding to AIDS] Denise i wszyscy w DRA robią tak dobrze, to stworzenie środowiska, które jest pełne wdzięczności. Jesteśmy wdzięczni za obecność. Osoby organizujące wydarzenie są wdzięczne, że możemy być częścią tego. Nigdy nie doświadczyłem niczego podobnego.
Kiedy nadchodzi wiosna, już mam nadzieję znowu być częścią festiwalu. Żartuję, że próbuję co roku znaleźć się w jakimś przedstawieniu.
A poza tym jest szerszy kontekst. Wiesz dokładnie, co weekend robi. Wiesz, jaki wpływ ma przez Broadway Cares i DRA. To wydarzenie, któremu możesz poświęcić swój czas i energię, ponieważ wiesz, że wyniki zapewnią posiłki i opiekę zdrowotną osobom, które naprawdę tego potrzebują.
Od początku do końca każdy szczegół jest przemyślany. Mam nadzieję wrócić przez następne 10 lat.
Dla kogoś, kto nigdy tego nie doświadczył, jak to jest występować na scenie Fire Island Dance Festival?
To jest wręcz szalone. W moim pierwszym roku zaczynałem solo, stojąc w kierunku zewnętrznym, patrząc prosto na wodę. Właśnie zapowiedziano moje imię i czekałem na rozpoczęcie muzyki, pamiętam, że podziwiałem widok.
Było to niesamowicie uspokajające. Masz wszystkie nerwy związane z występem przed show, ale stojąc tam i patrząc na wodę, wszystko się uspokaja.
Scena odbija światło słoneczne. Leci ptak. Może w oddali pływa łabędź. Wiatr wieje. Czujesz się częścią wiatru, nieba i oceanu.
I szczerze mówiąc, na tej scenie jest wręcz niemożliwe, żeby być w swoich myślach. Jako wykonawcy zawsze rozmawiamy o tym, jak wyzbyć się przeszkód cielesnych. Na tej scenie nie da się inaczej. Widok jest tak przytłaczający i piękny, że wszystko po prostu płynie.
W tym roku jesteś także twarzą festiwalu. Jak zareagowałeś, gdy po raz pierwszy zobaczyłeś dzieło sztuki?
Od razu napisałem do wszystkich, których znam, i powiedziałem: "Jestem na plakacie!" Szczerze, nie mogłem przestać się uśmiechać przez cały dzień.
Jeśli brałeś udział w festiwalu wcześniej, widziałeś te plakaty wszędzie. Widziałeś kluczową sztukę. A jeśli jesteś tancerzem, prawdopodobnie kiedyś miałeś myśl: Ciekawe, jakby to było, gdybym to ja. Więc gdy to się faktycznie stało, to było dość surrealistyczne.
To, co sprawiło, że było to jeszcze bardziej znaczące, to uświadomienie sobie, że to nie tylko moje zdjęcie. Czułem, że reprezentuję festiwal. Widząc moją twarz i "Fire Island Dance Festival" tuż poniżej, wydawało się to ogromnym zaszczytem.
Jako artysta, co czujesz jako różnicę między tańcem na Fire Island Dance Festival a występami na Broadwayu osiem razy w tygodniu?
Cóż, przede wszystkim, nie musisz tego robić osiem razy w tygodniu.
A tak poważnie, jedną z rzeczy, które są ekscytujące, jest to, że to tylko jeden weekend. To trzy występy, a potem znika. Broadwayowe przedstawienia stają się częścią twojego codziennego życia. To nie jest coś złego. Jestem za to niesamowicie wdzięczny. Ale z festiwalem jest to uczucie, że to odbywa się tylko teraz i tylko teraz.
Uwielbiam też to, że co roku mogę pracować z nowymi ludźmi. Współpracujesz z tancerzami, z którymi nigdy wcześniej nie współpracowałeś. Spotykasz choreografów, z którymi nigdy wcześniej nie pracowałeś. Budujesz te małe festiwalowe rodziny.
W zeszłym roku pracowałem w dziele Reeda Luplau, a spędzenie tych tygodni prób przed wyjazdem na wyspę stworzyło tę nową wspólnotę. To naprawdę wyjątkowe.
Jakie to było odkrywać Broadway po poświęceniu tak dużej części życia na taniec koncertowy?
Zawsze patrzyłem na to, co wnoszę do teatru, z perspektywy tancerza. Moje głos jako tancerza na Broadwayu jest dla mnie kluczowe.
Jestem wdzięczny, że pracuję w czasie, gdy na Broadwayu są naprawdę taneczne przedstawienia. MJ jest perfektnym przykładem. Dosłownie jestem tancerzem zapasowym dla Michaela Jacksona. Jaka lepsza rola dla tancerza? Potem gram Fred Astaire'a i mam szansę rywalizować w tańcu z Michaelem Jacksonem.
Wszystko, co wnoszę do teatru, pochodzi z mojego treningu tanecznego. Niezależnie od tego, czy występuję na Broadwayu, tańczę koncertowo, czy występuję na festiwalu jak Fire Island Dance Festival, czerpię z tej samej sztuki i tych samych umiejętności. Po prostu wyrażam to w innym kontekście.
W tym roku wystąpisz w premierowym utworze Chrisa Jarosza. Czego mogą się spodziewać widzowie?
Chris jest jednym z moich najbliższych przyjaciół i jednym z moich ulubionych współpracowników. Większość filmów tanecznych na jego mediach społecznościowych prawdopodobnie pokazuje mnie wykonującego jego choreografię.
Nie mogę zbyt wiele ujawnić, ale mogę powiedzieć, że jest zrealizowany do jednej z moich ulubionych piosenek. Obsada jest fenomenalna i myślę, że będzie to niesamowity sposób, aby otworzyć festiwal. Chris już pokazał mi małe fragmenty choreografii i nawet bez pełnych prób już wiem, że widzowie będą mieli dreszcze.
Obsada obejmuje wykonawców z Broadwayu oraz artystów z świata tańca koncertowego, co jest czymś, co Chris robi w taki piękny sposób. Jego praca naprawdę żyje na skrzyżowaniu tych dwóch światów. Ludzie będą zdumieni.
Fire Island Dance Festival to coś więcej niż tylko wystąpienia. Co dla Ciebie znaczy bycie częścią wydarzenia, w którym sztuka i wpływ są tak głęboko połączone?
To znaczy dla mnie bardzo wiele. Jedną z pierwszych rzeczy, która przychodzi mi do głowy, jest to, że robimy to na Fire Island. Jako osoba queerowa Fire Island zawsze była dla mnie bezpieczną przystanią i miejscem, gdzie queerowa społeczność może się zbierać i świętować.
Jest w tym coś niesamowicie potężnego, tworząc sztukę w tej przestrzeni, jednocześnie zbierając pieniądze, które będą miały bezpośredni wpływ na życie ludzi. Przez cały weekend jesteś stale świadomy wpływu, który pomagasz tworzyć.
Za każdym razem, gdy występuję na festiwalu, przypominam sobie, że nie tylko robimy przedstawienie. Wykorzystujemy swoją sztukę, aby pomagać ludziom. To niesamowita okazja, której nigdy nie będę brał za pewnik.
