Skip to main content
Shop Merch Add a Show Listing
My Shows
News on your favorite shows, specials & more!

Recensieoverzicht: Heeft CATS in Londen de critici laten spinnen van genot?

De productie is nu te zien in het Regent's Park Open Air Theatre

By:
Recensieoverzicht: Heeft CATS in Londen de critici laten spinnen van genot?

Er is geen betere manier om je familie kennis te laten maken met de wonderen van live theater dan met de magie, het mysterie en de herinnering aan Cats. Wat begon als een musical over katten nadat Andrew Lloyd Webber een dichtbundel oppikte in een luchthavenboekwinkel, is uitgegroeid tot een van de langstlopende shows in de geschiedenis van Broadway. Winnaar van zeven Tony Awards, inclusief Beste Musical, bevat Cats 20 van Andrew Lloyd Webber's tijdloze melodieën, waaronder het hitnummer "Memory."

Wat vonden de critici van Drew McOnie's nieuwe productie?

Cats speelt in het Regent's Park Open Air Theatre tot 19 september

Fotocredits: Mark Senior

Louise Penn, BroadwayWorld: Er zijn onvermijdelijk enkele veranderingen aangebracht door het nieuwe creatieve team, met name het weglaten van "The Battle of the Pekes and the Pollicles" en een andere choreografie voor "Macavity" en Grizabella's beklimming naar de Heavyside Layer. Gelukkig is Rum Tum Tugger (Jaydon Vijn) terug als sexy rockster in plaats van rapper, en dat is alleen maar beter. De andere iconische personages - Jennyanydots (Charlotte Riby), Bustopher Jones (Elliot Broadfoot), Gus the Theatre Cat, de kromme Macavity (Dianté Lodge), magische Mr Mistoffelees (Jet Yau) - worden prachtig neergezet. Jenny en Bustopher zijn licht en leuk, terwijl Gary Wilmot pathos en moed brengt aan de oude rot, Macavity verleent indrukwekkende dansbewegingen - op een misstap na die er per ongeluk uitzag - en Mr Mistoffelees is passend, nou ja, magisch.

James Hall, The Telegraph: Terug op de stevige grond van het podium repareert deze reboot van Cats een deel van de reputatieschade aangericht door de Hollywood-fout. Geregisseerd door Drew McOnie, artistiek directeur van het Regent’s Park Open Air Theatre, die ook achter de huidige befaamde productie van Jesus Christ Superstar met Sam Ryder zit, richt deze versie van Cats zich verstandig op de dans en de duisternis. En dat moet ook zo zijn. Want het grootste probleem met Cats, en het is helaas onoplosbaar, is het plot. Of beter gezegd, het ontbreken ervan.

Sarah Crompton, WhatsOnStage: De ondeugende Mungojerrie en Rumpleteazer zijn, in handen van Danny Nattrass en Briana Craig, sprankelende, snelvoetige acrobaten; Bustopher Jones (Elliot Broadfoot), die van eten houdt, heeft een hoepelrok vol rondheden onder een vlekkeloos satijnen overhemd; Matthew Caputo’s Skimbleshanks, de spoorwegkat, draagt een oranje uniform met paillettenaccent en er staat een echte trein op het toneel. Het meest spannend is Jet Yau’s Mister Mistoffelees, een boneless breakdancer die op zijn kop draait terwijl hij vuurwerk de lucht in gooit, terwijl Diante Lodge’s Macavity het toneel daadwerkelijk in brand zet met echt vuur.

Andrzej Lukowski, TimeOut: De titelgevende Jellicle Cats zijn zowel vertrouwd als grungier en minder knus dan hun leg warmer-dragende voorgangers uit 1981. Het grootste verschil tussen de twee uitvoeringen van Cats ligt waarschijnlijk in de choreografie – energiek en aerobisch in de originele (door Gillian Lynne), soepel en zenuwachtig bij McOnie. Het zegt veel dat hij een regisseur-choreograaf is: het is natuurlijk nooit geloofwaardig dat je naar een groep echte katten kijkt, maar er is een echte eenheid tussen de slankere, scherpere uitstraling van de performers en de eveneens slanke, scherpe choreo.

Marianka Swain, London Theatre: Gillian Lynne’s virtuoze choreografie was een mijlpaal voor de Britse musicaltheater. McOnie eert haar nalatenschap en vindt toch zijn eigen frisse taal: aardser, doordrenkt met commerciële, hedendaagse, street dance en acrobatiek, evenals katachtigen-invloeden, van golvende, sluipende lichamen tot dansers die in een grote slaperige hoop oprollen. Veelzeggend dragen zijn gezelschap kniebeschermers in plaats van beenwarmers en is er hier geen bont: de kostuums lijken meer op gestroomlijnde hardloopkleding, plus eigenaardige karakterdetails zoals platte petten met oren. Door McOnie worden scherpzinnige details gemengd met atletische ensemble-tafels.

Tom Wicker, The Stage: McOnie leunt het meest op het spektakelpotentieel van de show, dat net zozeer over beweging als over muziek gaat. Hij, Ebony Molina en Josh Baker creëren een gespierde, sensuele choreografie waardoor het getalenteerde ensemble bijna spinnen van het podium lijkt te spring. De onvermijdelijke catsuits en snorharen lenen zich voor satire, maar Sami Fendall’s nonchalante kostuums voelen slordiger en aardser aan, terwijl haar decorontwerp – als de ribben van een oud autowrak dat uit de grond oprijst – sfeervol wordt belicht door Jessica Hung Han Yan’s verlichting temidden van de omringende bomen. Het is een visueel feest met een zweem van wildheid die goed samengaat met de steeds donkerder wordende lucht van het openluchttheater.

Donald Hutera, The Times: Lloyd Webber’s score, dat varieert van pop-rock met boogie en jazz-invloeden tot opgewekte muziekzaalcijfers, plus de aangrijpende, meeslepende oorwurm Memory, klinkt geweldig. Fendall’s werk is schitterend, inclusief kostuums en pruiken die speels spelen met een breed scala aan texturen. Maar het zijn de glibberige, gymn-stische acteur-dansers achter en in de zachte, glinsterende kleding en make-up die de actie tot leven brengen. Zij vormen een uitmuntend ensemble. Dankzij hen en McOnie’s flair voor theatrale beweging is dit een musical die niet alleen gezongen, maar ook volledig door-gedanst wordt.

Stuart James, SeatPlan: Matthew Caputo gaf een ongelooflijk vrolijke vertolking van Skimbleshanks. Met de trein op het podium gooide hij zich met aanstekelijke energie in de rol, en bracht veel charme en karakter in een van de speelsste nummers van de productie. Als Demeter en Bombalurina leverden Millie O’Connell en Katie Dunsden sterke vocals, waarbij hun uitvoering van Macavity: The Mystery Cat zowel klonk als uitzag prachtig. Jet Yau’s Mr Mistoffelees werd opnieuw uitgevonden als een breakdancing kat en zijn uitvoering bevatte enkele van de meest gecontroleerde en indrukwekkende bewegingen die ik heb gezien.


Gemiddelde beoordeling: 80.0%



Meer recente artikelen

1
25 Theaterboeken voor je Herfst 2026 Leeslijst Photo
2
Playlist: Broadway’s ultieme vriendschapsliedjes Photo
3
Exclusief: SCHMIGADOON!’s Kaleigh Cronin Herinnert Zich Optredens Totdat Ze 8 Maanden Zwanger Was: ‘Ik Voelde Me Moedig’ Photo
4
OPERATION MINCEMEAT verlengt Broadway-run tot maart 2027 Photo
5
Lillias White en Reeve Carney Verenigen Zich Weer om TEXAS IN PARIS Off-Broadway te Leiding te Geven Photo
6
Lea Michele & Aaron Tveit herenigen zich voor concert in Beacon Theatre Photo
7
Video: Kijk hoe de Cast van MIDNIGHT 'Forever' zingt tijdens repetities Photo
8
Foto's: Daniel Krikler en Meer in THE PIANIST in het Park Theatre Photo
9
Video: Sierra Boggess deelt Andrew Lloyd Webber en Sarah Brightman PHANTOM demoband Photo
10
MY NEIGHBOUR TOTORO Krijgt Nieuwe Sluitingsdatum Photo
Get Show Info Info
Get Tickets
Cast
Photos
Videos
Powered by Ticketmaster

BroadwayWorld TV


Ticket Central
Hot Show
Tickets From $59
Hot Show
Tickets From $58
Hot Show
Tickets From $106
Hot Show
Tickets From $71
Deze vertaling wordt aangedreven door AI. Bezoek /contact.php om fouten te melden.