Dostępne języki
W ramach obchodów 75. rocznicy Southbank Centre organizacja wznowiła Meltdown, „najdłużej trwający na świecie festiwal muzyczny kuratorowany przez artystów”, który wcześniej był kuratorowany przez artystów takich jak David Byrne, Patti Smith i Yoko Ono. Tegorocznym artystą jest Harry Styles, który wnosi swoje „ikoniczne wyrażanie siebie i kreatywną ciekawość” na festiwal, w tym koncert główny z Orkiestrą Julesa Buckleya 16 czerwca.
Ostatnio mieliśmy szansę porozmawiać z Markiem Ballem, dyrektorem artystycznym Southbank Centre. Rozmawialiśmy o tym, jak rozpoczął swoją karierę w branży artystycznej i co doprowadziło go do Centrum, historii festiwalu muzycznego Meltdown oraz jak wyglądała praca z Harrym Stylesem jako kuratorem artystycznym w tym roku.
Jak zaczęła się Twoja kariera w branży artystycznej?
Cóż, zacząłem w bardzo innej roli! Moja pierwsza praca w branży artystycznej była jako administrator, co było tytułem zbiorczym dla kogoś, kto zajmował się wszystkim - od finansów po rezerwacje tras, marketing i płace - w firmie o nazwie Geese Theater, która tak naprawdę powstała w USA, a następnie miała oddział w UK, a ich praca koncentrowała się wyłącznie na systemie więziennym. Więc moim pierwszym zadaniem było być pierwszym administratorem tej firmy. Często podróżowałem z firmą, odwiedzając różne więzienia i czołowe instytucje w całym UK. Prowadziliśmy warsztaty gatunkowe i organizowaliśmy przedstawienia teatralne w więzieniach, co było wspaniałym początkiem pracy w sztuce.
A co skłoniło Cię, by zostać dyrektorem artystycznym w Southbank Centre?
Obejmowanie stanowiska dyrektora artystycznego Southbank Centre było efektem trzydziestu lat pracy w sektorze sztuki, a zaczęło się nieco skromnie, pracując w teatrze więziennym. Z biegiem lat zaczynałem pracować w coraz większych instytucjach. Zawsze kochałem Southbank Centre. Wcześniej współpracowałem z nim jako partner w poprzednich rolach. I to, co uwielbiam w Southbank Centre, to że jest to prawdziwie demokratyczna instytucja. Została założona jako pałac kultury dla ludzi w 1951 roku po wojnie, miejsce, które ma łączyć ludzi, aby badać pomysły i sztukę, które zdefiniują naszą przyszłość. A jego architektura jest naprawdę interesująca, ponieważ mamy ogromne ilości przestrzeni publicznej - nasze budynki to ⅔ przestrzeni publicznej, ⅓ audytoriów, co jest prawie dokładnym przeciwieństwem tego, co normalnie się spotyka! I to umożliwia nam bycie miejscem spotkań. To jedna z rzeczy, które uwielbiam w Southbank Centre, i dlatego naprawdę chciałem kierować organizacją artystycznie. Ma bardzo szczególną pozycję w krajobrazie kulturowym UK jako pałac kulturowy dla ludzi, gdzie nie ma rozróżnienia między niesamowitą pracą naszych rezydentów orkiestr w Royal Festival Hall a skate parkiem, który funkcjonuje na terenie od pięćdziesięciu lat i jest epicentrum miejskiego skateboardingu.
Na czym polega rola dyrektora artystycznego?
Nasza oferta jest ogromna. Programujemy w czterech miejscach: Royal Festival Hall, Queen Elizabeth Hall, Purcell Room, Hayward Gallery oraz mamy ogromną ilość przestrzeni na świeżym powietrzu, programujemy sztuki wizualne, muzykę współczesną i klasyczną, literaturę, występy i taniec. Prowadzimy ogromny program edukacyjny. Jako dyrektor artystyczny odpowiadam za realizację całego tego programu. Ale - i to jest ważne - byłoby niemożliwe dostarczenie tak szerokiego programu jako jedna osoba, więc nadzoruję i wspieram zespół niesamowitych szefów - dyrektora sztuk wizualnych, szefa muzyki klasycznej, szefa muzyki współczesnej, szefa występów i tańca. Moja praca tak naprawdę polega na umożliwieniu im programowania w ramach spójnego frameworku, aby wyznaczyć wizję dla organizacji, ustalić nasz kierunek. Robimy prawie 4000 wydarzeń rocznie, co musi być napędzane przez wszystkich tych szefów, którzy pod sobą mają zespoły. Więc tak naprawdę moim zadaniem jest zdefiniowanie Southbank Centre. Dokąd zmierzamy? Jak program artystyczny może to zrealizować? A jeśli nie, jakie nowe rzeczy możemy zrobić, które ożywią to, co ta wizja oznacza artystycznie?
Czy możesz powiedzieć nam coś o Meltdown i jego historii?
Tak! Meltdown to bardzo wyjątkowy festiwal. Wierzymy, że jest to najdłużej trwający festiwal kuratorowany przez artystów na świecie. Jesteśmy teraz w naszej 31. edycji, a zaczęło się to od pomysłu, czy nie byłoby interesujące znaleźć sposób, aby artysta mógł podzielić się swoimi pasjami, podzielić się swoją kolekcją płyt z publicznością? Aby skoncentrować się na artyście i zrozumieć przez kurację artysty, kim byli ich wpływowi, co ich napędza, jakie są ich pasje, w większości w muzyce - chociaż niektórzy kuratorzy wybrali także inne formy pozamuzyczne, takie jak występy i taniec. Więc wybieramy artystę - prawie zawsze muzyka - który wybiera artystów, których chcą zaprogramować w naszych trzech miejscach na 10 dni, więc mamy około 30 pokazów, a także duży program publiczny, a festiwal istnieje, jak powiedziałem, aby rzucić światło na to, co napędza artystę, i aby dowiedzieć się więcej o artyście, którego można myśleć, że znamy w jeden szczególny sposób przez ich muzykę, ale to naprawdę pozwala artyście zaprezentować się w bardzo wielowymiarowy sposób, i wiesz, przez te 31 edycji mieliśmy niesamowitych artystów - David Bowie, Chaka Khan, Grace Jones, Patti Smith, Christine and the Queens, Yoko Ono. To był absolutnie niezwykły zakres artystów, i to fascynujące, przez Meltdown, by zrozumieć, co napędza tych artystów i dlaczego są tak genialni.
Na czym polega proces wyboru artysty, który kuratoruje Meltdown?
To trochę jak wymyślenie swojej wymarzonej jedenastki do piłki nożnej. Zawsze zaczynamy od grupy nazwisk. Chcemy naprawdę szanować i podziwiać ich jako muzyków, i wybieramy artystów, którzy czują, że mają coś do powiedzenia - są naprawdę ciekawi świata i muzyki. Kiedy tu przyjechałem, Meltdown miało bardzo długą historię kuratorowania znakomitych artystów i stawiania ich w centrum kuracji, ale zwróciłem uwagę, że organizacja i Meltdown nie bardzo dało tej platformy młodszym głosom artystycznym. Więc przez te cztery i pół roku, które tu spędziłem, byłem naprawdę zdeterminowany, aby to zrobić. W moim drugim roku miałem Christine and the Queens, w zeszłym roku mieliśmy Little Simz. To naprawdę fascynujące dla młodszej publiczności, aby zrozumieć, co napędza ich idoli i artystów, którymi się fascynują, ponieważ sami artyści czerpią z ogromnych i różnorodnych wpływów i często mają zaskakujące pasje, które naprawdę chcemy ujawniać na Meltdown. Więc w kontekście procesu, naprawdę chodzi o znalezienie osób, które są ciekawe muzyki, które mają coś do powiedzenia poza swoją własną muzyką i mają poziom hojności, dobroci i wsparcia dla innych artystów, które chcą wspierać.
Jak wyglądała współpraca z Harrym Stylesem w tym roku przy kuratowaniu Meltdown?
To było niesamowite! To było naprawdę wspaniałe doświadczenie. Jak powiedziałem, jednym z powodów, dla których to robimy, jest to, że chcemy pokazać wielowymiarowy spojrzenie na artystę. Harry jest bardzo obecny w świecie, ale ludzie znają go głównie z One Direction, a potem jako solowego artystę, ale wiedzieliśmy, że kryje się za nim coś więcej. Wiedzieliśmy, że często kierują nim dość nietypowe zainteresowania. Na przykład album Harry’s House był naprawdę inspirowany bardzo znanym, ale dość eksperymentalnym japońskim muzykiem elektronicznym. Chcieliśmy odkryć więcej takich historii. A w tym roku obchodzimy 75. rocznicę, więc naprawdę chcieliśmy iść na całość z kimś, kto jest naprawdę obecny na całym świecie, ale także skoncentrować się na młodszym artyście, ponieważ chcieliśmy, aby cały ten rok był celebracją młodych ludzi i przyszłości.
Więc Harry był świetnym wyborem, a praca z nim i jego zespołem była absolutnym marzeniem. Był naprawdę zaangażowany w wybór wszystkich dzieł, dużych i małych. Nie tylko stworzył program muzyczny - pomógł stworzyć program publiczny fotografii, rozmów z takimi osobami jak artystka Tracey Emin. Ale także, gdybyś pokazał Meltdown większości ludzi bez mówienia, kto jest kuratorem, zajęłoby im kilka zgadywanek, aby zrealizować, że to Harry, i to jedna z rzeczy, które są wspaniałe. Daje to zaskakujący wgląd w artystów. I muszę powiedzieć, że praca z Harrym i zespołem była marzeniem, ponieważ mogliśmy to ujawnić, ale także dlatego, że jest tak wspierający i hojny w stosunku do innych artystów. Chce wykorzystać muzykę do budowania wspólnot, łączenia ludzi.
Jak powiedziałem na początku wywiadu, Southbank Centre jest miejscem, które łączy ludzi, często z różnych środowisk, aby doświadczali wspólnych doświadczeń i przez te wspólne doświadczenia łączyli się przez swoje wspólne człowieczeństwo jako publiczność. To nie przypadek, że trasa Harry'ego nazywa się Together Together, a refren piosenki „Aperture” brzmi: „Należymy do siebie”. On jest z pewnością kimś, kto pasjonuje się używaniem muzyki do budowania więzi między ludźmi i tworzenia wspólnoty w sali, a to jest tak zgodne z wartościami Southbank Centre, więc to było wspaniale pracować z artystą, który tak bardzo odpowiada naszym wartościom. Więc był to absolutny zaszczyt pracować z nim, a ma wokół siebie także świetny zespół.
Jak wyglądała reakcja na festiwal w tym roku?
To było wspaniałe. To nasza 75. rocznica, a chcieliśmy artystę, który według nas mógłby uczcić tę ogromną, ważną rocznicę, a Harry z pewnością to robi. Reakcja w mediach była fenomenalna, ludzie byli naprawdę podekscytowani, i wiesz, myślę, że ludzie byli naprawdę podekscytowani odkrywaniem innej strony Harry'ego, że te inne zainteresowania, czy to są osoby, które niekoniecznie nazywałyby siebie fanami Harry'ego i stylu, ale zaczęły szanować i podziwiać go poprzez kuratorskie wybory i selekcje, które podejmuje, lub jego bardziej utworzona baza, która zaczyna odkrywać innych muzyków przez jego pasje i zainteresowania, i wiesz, to wszystko jest wspaniałe.
Czy masz jakieś szczególne wydarzenia, na które czekasz na Meltdown w tym roku?
Cóż, nie trzeba dodawać, że jego koncert w przyszłym tygodniu będzie niesamowity. Pracując z Orkiestrą Julesa Buckleya, aby zaaranżować jego muzykę w miejscu, które, w porównaniu do czegokolwiek innego, co robi, jest naprawdę intymną przestrzenią... Mieć to intymne połączenie z nim, mieć jego muzykę zaaranżowaną i zaaranżowaną w niesamowity sposób, to da nowe spojrzenie na jego istniejący dorobek, a to będzie ekscytujące doświadczenie dla ludzi w sali. Ale także niektóre naprawdę zaskakujące wybory! W ostatnią niedzielę czeka nas ogromne przejęcie DJ-skiej scenerii z żeńskim składem, głównie techno DJ-ów. Ponownie, zainspirowane pasjami Harry'ego, muzyka klubowa, która będzie wspaniała. Więc to będzie niesamowite.
Co chciałbyś, aby widownia wyniosła z Meltdown?
Dwóch rzeczy. Po pierwsze, aby uzyskali zrozumienie artysty, które jest bardziej rozwinięte, bogatsze, bardziej wielowymiarowe, co naprawdę pozwala widowni zrozumieć złożoność wpływów, pasji i osobowości, które artysta może mieć, a które nie zawsze są reprezentowane w mediach. Ale także, to, co chcemy, żeby ludzie wynieśli, o czym wspominałem wcześniej, to że występ na żywo jest tym niesamowitym miejscem, gdzie możemy połączyć się ze sobą, mieć wspólne doświadczenie i tworzyć wspomnienia, które będą trwały przez całe życie. To bardzo szczególna rzecz, a w świecie, który wydaje się dość podzielony, posiadanie Harry'ego i wszystkich innych artystów jako katalizatorów, którzy łączą ludzi w te wspólne doświadczenia i mają te doświadczenia, w których nasze wspólne człowieczeństwo jest naprawdę ważne. To pokazuje, że wspólnota jest tym, gdzie wszyscy musimy być jako społeczeństwo, i to bardzo ważne przesłanie.
I na koniec, jak opisałbyś Meltdown w jednym słowie?
Radosna. Selekcja jest zróżnicowana i zaskakująca. Jest wspaniały program publiczny, który będzie naprawdę angażujący. On [Styles] przynosi tyle radości poprzez swoje własne koncerty, a jego koncert będzie radosny. Uważam, że w dzisiejszych czasach być radosnym jest dość radykalne. To naprawdę ważne, i to, czego potrzebujemy, i to będzie ogromnie ważny aspekt festiwalu!
Meltdown Harry'ego Stylesa odbywa się od 11 do 21 czerwca w Southbank Centre.
Zdjęcie - David Levene
