Beschikbare Talen
Als onderdeel van de vieringen van de 75ste verjaardag van het Southbank Centre heeft de organisatie Meltdown teruggebracht, "het langstlopende festival ter wereld dat door artiesten wordt gecureerd", dat eerder is gecureerd door artiesten zoals David Byrne, Patti Smith en Yoko Ono. Dit jaar brengt Harry Styles zijn "iconische zelfexpressie en creatieve nieuwsgierigheid" naar het festival met een reeks optredens, waaronder een hoofdoptreden met het Jules Buckley Orchestra op 16 juni.
Onlangs kregen we de kans om te spreken met Mark Ball, de Artistiek Directeur van het Southbank Centre. We bespraken hoe hij zijn carrière in de kunstsector is begonnen, wat hem naar het Centre heeft geleid, de geschiedenis van het Meltdown muziekfestival en hoe het is om dit jaar met Harry Styles als curator samen te werken.
Hoe ben je begonnen in de kunstsector?
Wel, ik begon in een heel andere rol! Mijn allereerste baan in de kunstsector was als administrateur, wat een verzamelnaam was voor iemand die van alles deed - van financiën tot tourboekingen, marketing en zelfs loonadministratie - voor een bedrijf genaamd Geese Theater, dat oorspronkelijk uit de VS kwam en toen een tak in het VK had, en dat exclusief in het gevangenissysteem werkte. Dus mijn eerste baan was als de allereerste administrateur van dat bedrijf. Veel van de tijd was ik op tournee met het bedrijf en bezocht ik verschillende gevangenissen en hoogbeveiligde instellingen in het VK. We organiseerden genreworkshops en stelden theatervoorstellingen op binnen de gevangenissen, wat een geweldige start was in de kunstsector.
En wat zorgde ervoor dat je Artistiek Directeur wilde worden van het Southbank Centre?
Artistiek Directeur van Southbank Centre zijn kwam na dertig jaar werken in de kunstsector, en dat bescheidener begin in een gevangenistheaterbedrijf. In de loop der jaren begon ik in steeds grotere instellingen te werken. Ik heb altijd van het Southbank Centre gehouden. Ik had er eerder mee gewerkt als partner in vorige functies. Wat ik leuk vind aan het Southbank Centre is dat het een echte democratische instelling is. Het werd opgericht om een "paleis van cultuur voor het volk" te zijn in 1951 na de oorlog, een plaats die het publiek samenbracht om te kijken naar de ideeën en de kunst die onze toekomst zouden definiëren. En zijn architectuur is echt interessant omdat we enorme hoeveelheden openbare ruimte hebben, - onze gebouwen zijn ⅔ openbare ruimte, ⅓ auditoria, wat bijna het tegenovergestelde is van wat je normaal zou vinden! En wat dat mogelijk maakt, is dat we een ontmoetingsplaats zijn. Dat is een van de dingen die ik leuk vond aan het Southbank Centre en waarom ik echt de organisatie artistiek wilde leiden. Het heeft een zeer speciale plaats in het UK-landschap dat het dat culturele paleis voor het volk is, waar er geen onderscheid is tussen het geweldige werk van onze residentie-orkesten in de Royal Festival Hall en het skatepark dat we al vijftig jaar op de locatie hebben, dat het epicentrum van de city skateboarding is.
Wat houdt de rol van Artistiek Directeur in?
We hebben een enorm programma van werk. We programmeren op vier locaties: de Royal Festival Hall, Queen Elizabeth Hall, de Purcell Room, de Hayward Gallery en een enorme hoeveelheid buitenruimte, en we programmeren in beeldende kunsten, hedendaagse en klassieke muziek, literatuur, performance en dans. We hebben een enorm onderwijsprogramma. En als Artistiek Directeur ben ik verantwoordelijk voor de uitvoering van al die programmering. Maar - en dit is belangrijk - het zou onmogelijk zijn om de diepgang van dat programma als alleenstaande persoon te leveren, dus ik houd toezicht op en ondersteun een groep geweldige hoofdpersonen - een Directeur Beeldende Kunsten, een Hoofd Klassieke Muziek, een Hoofd Hedendaagse Muziek, een Hoofd Performance en Dans. Mijn taak is vooral om hen in staat te stellen te programmeren binnen een kader dat coherent is om de visie voor de organisatie te stellen, om onze richting vast te stellen. We doen bijna 4.000 evenementen per jaar, en dat moet worden aangedreven door al die hoofden die onder hen ook teams hebben. Dus mijn taak is om het Southbank Centre te definiëren. Waar gaan we heen? Hoe kan het artistieke programma dat exemplariseren? En als dat niet zo is, wat zijn nieuwe dingen die we kunnen doen die leven geven aan wat de visie artistiek betekent?
Kun je ons iets vertellen over Meltdown en zijn geschiedenis?
Ja! Dus Meltdown is een zeer speciaal festival. We geloven dat het het langstlopende door artiesten gecureerde festival ter wereld is. We zijn nu in onze 31ste editie, en het begon met het idee dat het interessant zou zijn om een manier te vinden om een artiest hun passies te laten delen, om hun platencollectie met het publiek te delen? Om een artiest centraal te stellen en via de curatie van een artiest te begrijpen wie hun invloeden waren, wat hen drijft, wat hun passies zijn, voornamelijk in muziek - hoewel sommige curatoren ook andere niet-muzikale vormen zoals performance en dans hebben gekozen. Dus we selecteren een artiest - bijna altijd een muzikant - en zij selecteren artiesten die zij willen programmeren in al onze drie locaties voor 10 dagen, dus we hebben ongeveer 30 shows, en we hebben ook een groot publiek programma, en je weet wel, het festival is er, zoals ik zei, om een licht te laten schijnen op wat een artiest drijft, en om meer te ontdekken over een artiest waarvan je misschien denkt dat je het op een bepaalde manier kent via hun muziek, maar dit laat echt een artiest zichzelf op een zeer multidimensionale manier tonen, en over die 31 edities hebben we waanzinnige artiesten gehad - David Bowie, Chaka Khan, Grace Jones, Patti Smith, Christine and the Queens, Yoko Ono. Het is een absoluut buitengewone reeks artiesten geweest, en het is fascinerend, door middel van Meltdown, om te begrijpen wat deze artiesten drijft en waarom ze zo briljant zijn.
Wat komt er kijken bij het selecteren van de artiest die Meltdown curate?
Het is een beetje als het samenstellen van je droomopstelling voor een voetbalequipe. We beginnen altijd met een groep namen. We willen hen echt respecteren en bewonderen als muzikanten, en we willen artiesten selecteren die voelen dat ze iets te zeggen hebben - ze zijn echt nieuwsgierig naar de wereld en muziek. Toen ik hier kwam, had Meltdown een lange geschiedenis van het cureren van briljante artiesten en hen centraal stellen in de curatie, maar ik was zeer getroffen door het feit dat de organisatie en Meltdown niet echt dat platform hadden geboden aan jongere artistieke stemmen. Dus in de vier en een half jaar dat ik hier ben, heb ik me echt voorgenomen om dat te doen. In mijn tweede jaar had ik Christine and the Queens, vorig jaar hadden we Little Simz. Het is echt fascinerend voor jongere publieken om te begrijpen wat hun idolen en de artiesten waarvan ze fan zijn drijft, omdat die artiesten zelf zijn geïnformeerd door enorme en gevarieerde invloeden, en vaak verrassende passies hebben die je echt wilt blootleggen bij Meltdown. Dus qua proces is het echt willen vinden van mensen die nieuwsgierig zijn naar muziek, die iets te zeggen hebben buiten hun eigen muziek en een niveau van vrijgevigheid, vriendelijkheid en steun voor andere artiesten hebben die ze willen platformen.
Hoe was het om dit jaar met Harry Styles te werken om Meltdown te cureren?
Het was geweldig! Het is een werkelijk geweldige ervaring geweest. Zoals ik al zei, een van de redenen waarom we dit doen, is dat we je een multidimensionaal perspectief op een artiest willen laten zien. Harry is erg aanwezig in de wereld, maar mensen kennen hem voornamelijk van One Direction en als solo-artiest, maar we wisten dat er meer aan hem was. We wisten dat hij vaak gedreven wordt door enkele vrij ongebruikelijke interesses. Het Harry's House album bijvoorbeeld, was echt geïnspireerd door een zeer beroemde, maar vrij experimentele Japanse elektronische muzikant. We wilden meer van die verhalen blootleggen. En dit jaar vieren we ons 75-jarig jubileum, dus we wilden echt groot gaan met iemand die echt wereldwijd aanwezig is, maar ook gericht is op een jongere artiest, omdat we wilden dat dit hele jaar een viering zou zijn van jongeren en de toekomst.
Dus Harry was een geweldige keuze, en samenwerken met hem en zijn team is een absolute droom geweest. Hij was echt betrokken bij de selectie van al het werk, groot en klein. Hij heeft niet alleen een muziekprogramma samengesteld - hij heeft ook geholpen bij het samenstellen van een publiek programma van fotografie, en gesprekken met mensen zoals de artiest Tracey Emin. Maar ook als je de Meltdown line-up aan de meeste mensen zou laten zien zonder te zeggen wie de curator is, zou het hen meerdere gissingen vergen om te realiseren dat het Harry was, en dat is een van de geweldige dingen. Het geeft je een verrassend inzicht in de artiesten. En ik moet zeggen dat werken met Harry en het team een droom is geweest, omdat we dat hebben kunnen onthullen, maar ook omdat hij zo ondersteunend en vrijgevig is naar andere artiesten toe. Hij wil muziek gebruiken om gemeenschappen op te bouwen, om mensen samen te brengen.
Zoals ik aan het begin van het interview zei, is het Southbank Centre een plaats waar mensen samenkomen, vaak vanuit verschillende achtergronden, om gedeelde ervaringen te hebben en, door die gedeelde ervaringen, verbinding te maken door hun gemeenschappelijke menselijkheid als publiek. Het is geen toeval dat Harry's tour Together Together heet, en het refrein van het nummer "Aperture" is: "We belong together." Hij is duidelijk iemand die gepassioneerd is over het gebruiken van muziek om verbinding tussen mensen op te bouwen en om gemeenschappen in de zaal op te bouwen, en dat sluit zo aan bij de waarden van het Southbank Centre, dus het is geweldig geweest om samen te werken met een artiest die zo goed aansluit op onze waarden. Dus het is een absolute droom geweest om met hem te werken, en hij heeft ook een geweldig team om zich heen.
Hoe is het om de respons op dit jaar's festival te zien?
Het is geweldig geweest. Het is ons 75-jarig jubileum, en we wilden een artiest die we dachten het belang van dat grote, belangrijke jubileum kon recht doen, en Harry doet dat absoluut. De reactie in de media is fenomenaal geweest en mensen zijn echt enthousiast, en je weet, ik denk dat mensen echt enthousiast zijn om een andere kant van Harry te ontdekken, dat deze andere interesses, of ze nu mensen zijn die zich niet per se Harry en Style-fans zouden noemen, maar die komen om hem te respecteren en bewonderen door de curatoren keuzes en selecties die hij maakt, of zijn meer gevestigde fanbase, die begint andere muzikanten en zijn passies en interesses te ontdekken, en weet je, dat is allemaal geweldig.
Heb je specifieke evenementen waar je naar uitkijkt bij Meltdown dit jaar?
Wel, het is vanzelfsprekend dat zijn concert volgende week geweldig gaat zijn. Werken met het Jules Buckley Orchestra, om wat van zijn muziek te orkestreren in een locatie die, vergeleken met alles wat hij doet, een echt intieme ruimte is . . . Dat die intieme connectie met hem hebben, zijn muziek op een briljante manier laten arrangeren en orkestreren, gaat een heel nieuw inzicht geven in zijn bestaande werk, en het wordt een spannende ervaring voor de mensen in de zaal. Maar ook enkele echt verrassende keuzes! Op de laatste zondag is er een grote DJ takeover met een volledig vrouwelijke line-up van voornamelijk techno DJ's. Nogmaals, geïnspireerd door Harry's passies, de clubmuziek die geweldig gaat zijn. Dus het gaat geweldig worden.
Wat hoop je dat het publiek meeneemt uit Meltdown?
Twee dingen. Ten eerste dat ze een begrip meeneemt van een artiest dat meer ontwikkeld, rijker, genuanceerd is, en dat het het publiek echt in staat stelt de complexiteit van invloeden, passies en persoonlijkheid te begrijpen die een artiest kan hebben die je niet altijd in de media krijgt weergegeven. Maar ook dat goede dat we willen dat het publiek meeneemt, wat ik eerder noemde, is dat live-optreden deze ongelooflijke ruimte is waar we met elkaar kunnen verbinden, een gedeelde ervaring kunnen hebben en herinneringen kunnen creëren die lange tijd meegaan. Dat is een heel speciale zaak, en in een wereld die behoorlijk verdeeld aanvoelt, het hebben van Harry en al die andere artiesten als katalysator voor het samenbrengen van mensen in die gedeelde ervaringen en het hebben van die ervaringen waar onze gemeenschappelijke menselijkheid echt belangrijk is. Het laat zien dat samenhorigheid is waar we allemaal als samenleving moeten zijn, en dat is een heel belangrijke boodschap.
En tenslotte, hoe zou je Meltdown in één woord beschrijven?
Vreugdevol. De selectie is gevarieerd en verrassend. Er is een geweldig publiek programma dat echt boeiend gaat zijn. Hij [Styles] brengt zoveel vreugde door zijn eigen concerten, en zijn concert zal vreugdevol zijn. Ik denk dat het vrij radicaal is om op dit moment vreugdevol te zijn. Het is echt belangrijk, en het is wat we nodig hebben, en dat zal een enorm belangrijk facet van het festival zijn!
Harry Styles’ Meltdown loopt van 11 tot 21 juni in het Southbank Centre.
Foto Credit - David Levene
