Budowanie 'Rzeczy', z których tworzone są marzenia - Jak sklep z rekwizytami tworzy najbardziej magiczne przedmioty Broadwayu

Na tydzień przed ich występem na Tony, świecznik, który Amber Gray trzyma podczas Rocky Horror setu stał na ladzie w Brooklynie do naprawy. Widziałeś lśniący różowy flakonik w rękach Megan Hilty i na plakatach oraz banerach w dzielnicy teatralnej, lub może widziałeś świecący „Podręcznik dla niedawno zmarłych” w Beetlejuice w Sarasocie na Florydzie. Gdziekolwiek one są teraz, te rekwizyty zrodziły się w małym, niepozornym warsztacie na skrzyżowaniu Meeker Ave. i Apollo Street. 

Bad Monkey Props jest dziełem artystów Dana Browna i Austina Rodrigueza, którzy poznali się podczas pracy nad krajową trasą Phantom of the Opera, gdzie Rodriguez pełnił funkcję głównego rekwizytora, a Brown był jego asystentem. „Robiliśmy więcej, niż normalni ludzie zajmujący się rekwizytami w trasie”, mówi Rodriguez. „W zasadzie przelaliśmy i odlewaliśmy wszystkie główne części żyrandola, a następnie spędziliśmy dwie ośmiogodzinne zmiany na ponownym złoceniu całej rzeczy. Około 5000 arkuszy złotego liścia w osiem godzin.” W 2017 roku, po długiej trasie, obaj zdecydowali się otworzyć warsztat w Nowym Jorku, gdzie współpracują z niezliczonymi projektantami Broadwayu, aby zrealizować ich marzenia. Nazwa „Bad Monkey Props” odnosi się do małpy z pozytywki w Phantom, rekwizytu, który Rodriguez i Brown przerobili, aby zachować pierwotny wygląd, poprawiając funkcjonalność. 

Widownia prawdopodobnie wyobraża sobie, jak powstają scenografie i kostiumy, czy jak programowane są sygnały świetlne, ale gdy chodzi o dziwne przedmioty, tam właśnie Bad Monkey Props błyszczy. „Wiele osób przychodzi do nas po rzeczy związane z magią, świecące przedmioty, rzeczy, które muszą mieć wysoką jakość wykończenia”, wyjaśnia Rodriguez. „Robimy wiele niestandardowych rzeczy LED, bezprzewodowych paneli, takich rzeczy.” 

„Jak często proszą cię o zbudowanie sofy, która również jest trampoliną i lata?” wtrąca Brown. „Uwielbiam to wyzwanie w rozwiązywaniu problemów, a tak wiele z tego, co robimy, nigdy wcześniej nie zostało zrobione. To połączenie elementów, które większość ludzi nigdy nie próbowała.” 

Sam sklep jest dość mały w porównaniu do dziesięciu do piętnastu projektów, nad którymi mogą pracować w czasie intensywnego sezonu Broadwayu. Głównymi artystami, oprócz Browna i Rodrigueza, są menedżer projektu i projektant Nellie Sanderson, główny fabrykant Bridget Brooks, artysta sceniczny i malarz niezwykly Lindsy Tortorice oraz „pies rekwizytowy” Korra, którzy wszyscy są w sklepie w typowy dzień roboczy (Korra to prawdziwy pies). 

Proces wygląda tak: nadzorca rekwizytów produkcji przychodzi z marzeniem, budżetem i szkicem, a oni sprawiają, że to się dzieje tak efektywnie, jak to możliwe. Niektóre projekty mogą zająć trzy dni, ale niektóre skomplikowane elementy mogą zająć od sześciu miesięcy do roku. „Czasami, gdy przedstawienia są w próbie lub technice, dostajemy szkic na serwetce,” wyjaśnia Rodriguez, „ale czasami będą to pełnoprawne, trójwymiarowe rysunki z rozmiarami i referencyjnymi zdjęciami, co sprawia, że nasza praca staje się trochę zabawna i trudna.” 

Rozważmy coś takiego jak magiczny, młodości przywracający eliksir w Death Becomes Her. Zespół miał za zadanie zbudować pudełko, jajko Fabergé i flakonik z eliksirem, który jest, dosłownie, kluczową sztuką produkcji. Zaczynają od pytania, co rekwizyt „musi” robić. W tym przypadku, musi świecić; musi być wystarczająco lekki, aby aktorzy mogli z nim tańczyć na scenie, ale na tyle duży, aby był widoczny z tyłu sali, ponieważ stanowi kluczowy punkt fabularny w historii. Etap pierwszy polega na 3D-drukowaniu różnych wersji rekwizytów próbnych, które będą testowane na scenie. Gdy zdecydują się na rozmiar, etap drugi polega na ustaleniu, jak spakować potrzebną technologię wewnątrz małego flakonika, aby ostateczny efekt wyglądał tak, jak chcieli. „Czynnikiem naprawdę ważnym dla nich było ruch światła, a aby uzyskać ten rodzaj ruchu i zmienności, wymagana jest zaprogramowana data,” mówi Brown. „Musieliśmy stworzyć tę technologię. Wykorzystaliśmy mikrochip City Theatrical i opracowaliśmy PCB, które się w nim znajduje. Pracowaliśmy z projektantem obwodów, aby stworzyć najmniejszy przełącznik i najmniejszą płytkę ładunkową, która mogłaby zmieścić się w flakoniku, aby można ją było kontrolować bezprzewodowo. Potrzeba dziesiątek tysięcy dolarów, aby dotrzeć do tego punktu, zanim jeszcze rozpoczniesz tworzenie ostatecznego elementu.” Następnie, kolejnym etapem jest rozważenie, z czego muszą być wykonane powłoki. Jak trwałe są? Jakie są wykończenia malarskie? Jak sprawić, aby wyglądały jak prawdziwe złoto na scenie? Sam flakonik to połączenie 3D wydrukowanej stali, niestandardowej płyty elektronicznej i odbiornika bezprzewodowego, niestandardowej baterii oraz niestandardowej taśmy LED. „Kiedy widzisz to na scenie, możesz pomyśleć, że to tylko kawałek plastiku,” mówi Rodriguez, „Ale nie, zajmuje to wielu ludziom wiele godzin i dużo pieniędzy, aby stworzyć te rzeczy.” 

 „Po pierwszych pokazach poza miastem, dowiedzieliśmy się, że zostanie upuszczony,” kontynuuje Brown. „To była rzeczywistość, z którą musieliśmy się zmierzyć, że to, co było dla nas jak dziecko, zostanie upuszczone i kopnięte po scenie.” 

„W zasadzie naszym celem jest uczynić każdy rekwizyt niezniszczalnym,” wtrąca Rodriguez. „Ale zawsze znajdą sposób, aby to zepsuć.” Brown dodaje, „Musisz planować na najgorsze. To się wydarzy. Osiem przedstawień w tygodniu, przez niezliczone lata, cokolwiek sobie wyobrazisz, może się zdarzyć. Zostanie upuszczony w skrzynce. Mam nadzieję, że wąsko minie muzyka.” 

Naprawy i przeróbki to kolejny cel ich warsztatu. (Spojlery) Kiedy odwiedziłem ich obiekt, naprawiali rozkładające się ciało kota, które zostaje wykopane z ziemi w Stranger Things: The First Shadow. Dan wyciągnął dla mnie torbę silikonowych organów kota, które wypadają na scenie. Ich warsztat składa się z tylniego biura, które mieści imponującą pracownię druku 3D, przestrzeni do mniejszych prac elektrycznych i kilku komputerów do projektowania. Na jego ekranie Austin pracuje nad projektem działającego na powietrzu wyrzutnika kubków do sceny w Pięknej i Bestii. Kubki muszą być wystarczająco wytrzymałe, aby nie zbiły się, gdy aktorzy spóźnią się na złapanie, a aby to przetestować, dosłownie rzucają je w powietrze i pozwalają, aby uderzyły w beton. „Korra, przynieś!” krzyczy Dan, rzucając prototypowy kubek przez pokój (jeśli pies nie może go złamać, mam nadzieję, że aktorzy też nie!) 

Na zewnątrz biura, projektant Lindsay maluje kolorowe drewniane paliki i krzyże, które będą używane do zabicia wampirów w The Lost Boys. Mają pokój CNC po prawej, który może ciąć, rzeźbić lub kształtować drewno, metal i plastik. Z tyłu znajduje się obszar do obróbki metalu, gdzie główny fabrykant Bridget mierzy aluminium. Za tym obszarem znajduje się niezwykle zorganizowana tęczowa ściana sprzętu i dodatkowy magazyn materiałów, w tym maszyna do waty cukrowej, która miała stworzyć fałszywe pierożki dla Bette Midler, które miała włożyć do ust w odnowie Hello, Dolly! z 2017 roku (ostatecznie nie użyto prawdziwego jedzenia w produkcji).  

Powyżej pokoi CNC przechowywane są gotowe rekwizyty przed wysłaniem, a one są podzielone według produkcji. Jedną z najfajniejszych rzeczy, jakie mają, jest Biblia zawierająca dokładne próbki farb dla każdego pojedynczego przedmiotu, który tworzą, więc jeśli Moulin Rouge potrzebuje kolejnej butelki absyntu, wiedzą dokładnie, jaki odcień zieleni użyć.

W ciągu ostatnich dziewięciu lat zespół zrealizował mnóstwo niewiarygodnych próśb. Zbudowali prawie każdą iterację Beetlejuice, tworząc rekwizyty takie jak łóżko, które można ustawić, które mogło przekształcić się w trumnę. „Najtrudniejsza część Beetlejuice jest taka, że nie ma prostych kątów,” mówi menedżer projektu Nellie Sanderson. „To po prostu dziwne kształty.” W przypadku Suffs, przekształcili jazzy skuter w stylizowanego konia, który aktorka mogła prowadzić po scenie. Jednym z nowszych twórców jest 13-stopowy metalowy czołg Rocky’ego z obecnej Rocky Horror odnowy. „Myślę, że to, co nam się w nim podobało (w czołgu), to że zawierało wszystkie elementy, które robimy. Mieliśmy na nim pneumatyki, mieliśmy elektronikę, to był duży stalowy element, tekstura, farba, każdy element to coś, z czego jesteśmy bardzo dumni,” mówi Sanderson. 

Dla wielu rekwizytów wyzwaniem nawet większym niż kreatywność są rosnące koszty materiałów, które czynią kreatywność możliwą. Druk 3D w metalu pochodzi głównie z Chin, ponieważ nie mamy zbyt dużych możliwości w USA. „Nie produkujemy aluminium tutaj,” mówi Rodriguez, „więc każda wojna celna wpływa na naszą dolną linię, co następnie wraca do producentów. Kiedyś płaciłeś 5 dolarów za małą część wydrukowaną w 3D; teraz płacisz 70 dolarów. Jest wiele dziwnych rzeczy, o których nie myślisz w teatrze lub w biznesie, które są całkowicie dotknięte przez każdą wojnę, jakieś cła i konflikty z innym krajem.” Zespół utrzymuje obszerną bazę danych cen materiałów, aby w miarę budżetowania producenci mogli jak najszybciej uzyskać informację o kosztach. „Widzieliśmy te liczby zmieniają się bardzo drastycznie,” mówi Sanderson. „Niedawno podaliśmy cenę za projekt, zakładając, że aluminium będzie kosztować powiedzmy 86 dolarów za sztukę. Gdy przeszliśmy przez proces zakupu, okazało się, że koszt było bliżej 105 dolarów za sztukę. A to tylko w ciągu ostatnich kilku miesięcy.”

Ale mały sklep pozostaje zawsze zdeterminowany, aby stworzyć najlepszy możliwy produkt dla sztuki. „Obsessujemy się nad naszymi projektami,” mówi Rodriguez, który oprócz prowadzenia warsztatu w ciągu dnia, również prowadzi rekwizyty w Hamilton każdej nocy. „Dan i ja myślimy o tym 24/7. Jestem dumny, gdy coś nam się uda, jak z rysunku projektanta do fizycznej rzeczywistości. Lub kiedy widzimy jeden z naszych elementów w przedstawieniu, jak: 'tak, to było bolesne, ale warto.'” 

„To naprawdę miłe, gdy ludzie, którzy są w biznesie, widzą, co robię,” mówi Sanderson. „Mam przyjaciół, którzy są aktorami lub tancerzami, lub moją mamę, która dorastała z teatrem i mówi, że teraz ogląda przedstawienia w inny sposób, wiedząc, co robię.”