ภาษาที่มี
คุณมีคำถามเกี่ยวกับบรอดเวย์ที่ร้อนแรงอยู่หรือเปล่า? อยากรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักเกี่ยวกับบรอดเวย์หรือไม่? นักประวัติศาสตร์บรอดเวย์และนักรักละครที่ประกาศตัวเอง Jennifer Ashley Tepper มาที่นี่เพื่อช่วยด้วย Broadway Deep Dive BroadwayWorld กำลังรับคำถามจากแฟนละครเช่นคุณ ถ้าคุณโชคดี คำถามของคุณอาจถูกเลือกเป็นหัวข้อในคอลัมน์ถัดไปของเธอ!
ส่งคำถามเกี่ยวกับบรอดเวย์ของคุณที่นี่!
ผู้เขียนและนักแสดงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพูลิตเซอร์ Eisa Davis ได้พูดคุยเกี่ยวกับละครใหม่ของเธอที่ Vineyard, ||:GIRLS:||:CHANCE:||:MUSIC:||, รวมถึงโครงการต่างๆ ที่กำลังจะมาถึงอีกมากมายซึ่งรวมถึงการฟื้นฟู Angela's Mixtape และมิวสิคัลใหม่ Warriors.
คุณเริ่มเขียนละคร ||:GIRLS:||:CHANCE:||:MUSIC:|| เมื่อไหร่และแรงบันดาลใจแรกเริ่มของคุณคืออะไร?
เหตุผลที่ละครนี้เกิดขึ้นคือความต้องการของ Pam MacKinnon.
ในปี 2018 Pam MacKinnon ได้เข้ามาเป็นผู้อำนวยการศิลป์ของ A.C.T. [American Conservatory Theater ของซานฟรานซิสโก]. หนึ่งในกิจกรรมแรกๆ ของเธอในฐานะผู้อำนวยการศิลป์คือการขอให้ใครสักคนที่เธอต้องการเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพื้นที่เบย์ และนั่นคือที่ที่ฉันมาจาก เธอคิดว่า: ฉันกำลังเข้ามาในพื้นที่ใหม่ที่ฉันสามารถเน้นเรื่องราวของผู้คนที่กำลังจะเป็นคนใหม่ของฉันได้จริงๆ.
เธอกับฉันรู้จักกันมาก่อน ฉันได้ไปเข้าร่วมการทำงานเชิงปฏิบัติการของเธอและแน่นอนว่าฉันชื่นชม Pam MacKinnon ซึ่งเป็นผู้ตีความผลงานที่ยอดเยี่ยมของ Edward Albee และ Craig Lucas และ Lydia Diamond และ Itamar Moses และผู้คนอื่นๆ ที่เธอเคยทำงานด้วย ฉันประหลาดใจมากที่เธอต้องการให้ฉันเขียนละคร.
เธอมาเยี่ยมการแสดงที่ฉัน [แสดง] ที่ The Public Theater โดยมี Tommy Kail เป็นผู้กำกับ ซึ่งเป็นละครของ Sarah Burgess ที่ชื่อว่า Kings. และเธอก็บอกว่า “คุณรู้สึกยังไงเกี่ยวกับการเขียนละคร [เป็น] งานที่ A.C.T.?” ฉันรู้สึกไม่มั่นใจกับคำถามนั้น [ในตอนแรก] ฉันรู้สึกเบิร์นเอ้าต์จากการเขียนในห้องเขียนทีวีและมีเส้นตาย แต่แล้วฉันก็คิดว่าฉันต้องการที่จะเขียนเกี่ยวกับเบย์ และฉันต้องการเขียนเกี่ยวกับโปรแกรมดนตรีที่ฉันเข้าเรียนเมื่อเป็นเด็ก อายุ 10 ถึง 17 ปี ฉันต้องการหาทางเพื่อให้เกียรติแก่ครูที่ฉันเคยมีที่นั่นและวันที่งดงามที่ฉันใช้เวลาเรียนดนตรี: เปียโนคลาสสิก, เสียง, แจ๊ส, โกสเปล, ป๊อป และดนตรีทดลอง ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในสัปดาห์ที่น่าอัศจรรย์ในฤดูร้อนที่ฉันใช้เวลา [ที่นั่น] และแน่นอน [ใน] บทเรียนประจำสัปดาห์ในช่วงปี ดังนั้นมันจึงเกิดจากการชักชวนของ Pam และแล้วฉันจึงพูดว่า “ฉันมักจะรักที่จะเขียนเกี่ยวกับคำถามที่ตามหลอกหลอนฉันหรือความรักหรือความหลงใหลที่ลึกซึ้งที่ฉันมี หรือทั้งสองอย่าง.”
ฉันเริ่มเขียนละครจริงๆ ในช่วงการประจำการเล็กน้อยในพื้นที่เบย์ในปี 2019 เขียนร่างแรกในต้นปี 2020 ก่อนที่ COVID จะระบาด จากนั้นกระบวนการคือเราทำการทำเวิร์กชอป Zoom ตลอดสัปดาห์ในเดือนพฤศจิกายน 2020 กับนักแสดงผู้ใหญ่และนักแสดงวัยรุ่น ฉันต้องการให้วัยรุ่นสามารถบอกฉันว่าพวกเขาหรือไม่รู้สึกเกี่ยวข้องกับการเขียนที่ฉันทำสำหรับเด็กในวัยของพวกเขา และนักแสดงผู้ใหญ่จะสามารถให้ประสบการณ์และการสนับสนุนด้านดรามาตุรกิจที่คุณต้องการเมื่อคุณกำลังทดสอบละครในน่านน้ำที่ไม่คุ้นเคย เราพบวิธีที่เจ๋งในการร่วมมือกัน นี่คือช่วงต้นวัน Zoom ก่อนที่จะทำให้ศิลปินสามารถทำเสียงพร้อมกันได้ แต่เราก็ได้พบบางสิ่ง และฉันก็คือ: มาหาวิธีที่จะรักษาองค์ประกอบของโชคลาภและการเล่นในเวิร์กชอปเหล่านี้กันเถอะ ดังนั้น เราทำเช่นนั้น.
ฉันไม่แน่ใจว่Pam สนใจละครนี้จริงๆ หลังจากนั้น ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาจะมีงบประมาณใดๆ เพื่อดำเนินการต่อ แต่แล้วพวกเขาก็ตอบสนองที่ A.C.T. และเราทำการอ่านอีกครั้ง ฉันทำการพักอาศัยด้านการเขียนที่ A.C.T. ในปี 2023 และที่นั่นคือที่ที่รูปแบบของละครเริ่มเกิดขึ้น ฉันเดิมต้องการดูว่าฉันสามารถสุ่มลำดับฉากทั้งหมดได้หรือไม่ ฉันคิดว่าอาจจะหาวิธีทำให้มันทำงานได้ด้วยการให้ผู้ชมกำหนดลำดับได้ในลักษณะที่ผู้ชมเลือกโทนในตอนนี้ อาจจะแต่ละฉากสามารถเชื่อมโยงกับโน้ตหนึ่งโน้ตและจากนั้นผู้ชมจะกำหนดลำดับของโน้ตเหล่านั้นและเราจะมีละครที่ [สามารถ] ไปทางไหนก็ได้ เราลองทำสิ่งนั้นในเวิร์กชอป [และ] มันไม่ได้ผลเลย ฉันล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง แต่การทดลองคือการค้นหาสิ่งที่ [ได้ผล] ฉันตระหนักว่าฉากที่ฉันต้องการเล่าเป็นเรื่องที่สะสม และมันเป็นเรื่องเล่าที่ต้องการให้สิ่งต่างๆ มีผลเป็นเหตุผล โดยมีการตอบรับที่เข้มแข็งมากจากการอ่านนั้น รูปร่างทางอารมณ์ของละครเริ่มชัดเจนในปี 2023.
ในปี 2024 A.C.T. กล่าวใช่ เราต้องการทำมัน และแล้วที่ Vineyard ซึ่งฉันมีการคอมมิชชันและได้รับรางวัลผ่าน Paula Vogel และ Daryl Roth ฉันจึงถามว่า “คุณคิดว่าละครนี้จะทำงานเป็นคอมมิชชันของฉันที่นี่ด้วยไหม?” พวกเขาอ่านที่ Vineyard และรักมัน ดังนั้นเราจึงได้ทำการผลิตร่วมระหว่าง A.C.T. [ในพื้นที่เบย์] และ Vineyard ใน New York ฉันไม่สามารถบอกได้ว่ากระบวนการนั้นสวยงามเพียงใด มักจะมีสิ่งนี้เกิดขึ้นกับมิวสิคัลที่คุณมีการทดลองออกนอกเมือง และนี่คือสิ่งที่เราได้ทำ เราได้ใช้เวลาทั้งหมดที่เราต้องการในการพัฒนาดนตรีและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครให้เหมาะสม เรามีเวลาสำหรับนักแสดงให้สามารถรู้สึกเหมือนที่บ้านในโชว์เหล่านั้นจริงๆ.
และเมื่อฉันสามารถดูการแสดงที่ซานฟรานซิสโกได้ ฉันก็ได้ทำการแยกลละครอีกครั้ง เมื่อ [ฉัน] มีความคิดเกี่ยวกับ 'ฉากสามารถไปในลำดับใดก็ได้?' แม้ว่ามันจะไม่ใช่สิ่งที่เราทำอย่างเป็นทางการ แต่ก็เป็นสิ่งที่ฉันได้ทำในคำปรับแก้ และเมื่อเรามาถึงนิวยอร์ก ฉันได้ทำการเขียนใหม่มากมายของละคร รวมฉาก ตัดฉาก [และ] เขียนฉากใหม่ แม้แต่ในระหว่างการซ้อม เราก็เปลี่ยนลำดับที่ฉากจะเกิดขึ้น ดังนั้น สิ่งที่คุณเห็นบนเวทีที่ Vineyard ตอนนี้แตกต่างอย่างมากจากสิ่งที่แสดงในซานฟรานซิสโกในเดือนมีนาคมและเมษายน แน่นอนว่ามันแตกต่างจากที่เรามีในเวิร์กชอปทั้งหมด.
ตลอดเส้นทาง มันก็เปลี่ยนแปลงอย่างมากและฉันรักที่ Pam และ Joy Meads นักดรามาตุรกิจของเรา ได้ให้ความไว้วางใจในการฟังละครและปล่อยให้มันบอกฉันว่ารูปร่างที่ต้องการจะเป็นอย่างไร มันต้องการจะพูดอะไร ตัวละครต้องเสนออะไรแก่เราเกี่ยวกับเรื่องราวของพวกเขาที่เป็นการสะท้อนถึงสิ่งที่เราทุกคนในฐานะผู้ชมรู้สึกอยู่ มีช่วงเวลาอันร้อนแรงจริงๆ ที่พวกเขามีในฐานะวัยรุ่นที่ฉันคิดว่าหลายๆ คนในเราสามารถระบุได้จริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่อยู่ในนิวยอร์กที่มีพื้นฐานศิลปะที่แข็งแกร่ง และถ้าพวกเขาไม่ [ยัง] อยู่ในนั้น พวกเขามีความรักที่ลึกซึ้งต่อมัน ซึ่งอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงอาศัยอยู่ในนิวยอร์กเลย.
ฉันรักที่สิ่งที่คุณแบ่งปันได้ส่องสว่างถึงความรู้สึกของฉันที่ได้ดูละคร—ฉันรู้สึกถึงความคิดถึงที่ตัวละครจะมี [ในช่วงเวลา] ก่อนที่พวกเขาจะมีมัน คุณคิดว่าละครนี้เป็นแนวชีวประวัติหรือกึ่งชีวประวัติไหม?
ไม่ใช่เลย และมันไม่ใช่ละครความทรงจำ—มัน实际上是一个向前闪的剧。我们对这一区别进行了讨论，因为回顾自己的生活和展望未来感受实在不同。当然，在剧末似乎可说：这是一部回忆剧？但我真的很喜欢这种能量[它是]向前走的事情。[这部剧]一点也不是自传的。角色是虚构的，情节是虚构的，甚至背景......我受到了音乐学校的启发，我曾经去过，但那是很久以前的事，而[我的]学校的性别是全性的。
Pam总是这样说：它不是自传的，只是非常个人化。而我说[这]剧的感受来自我灵魂最深处。那是毫无疑问的。那是我。就像我的心放在了盘子上。在剧中没有发生过的事情——除了小时候和一些朋友一起偷了些2升的瓶子和调皮捣蛋。而对音乐的爱，显然。但是并不是自传的[尽管它肯定是非常[深情]，而且非常[熟悉]的世界。
我很好奇您如何在回忆自己以前的感受与当今大环境之间找到平衡。我觉得任何不在当代年轻一代中的人总是在谈论技术使年轻人[现在]的生活是多么不同。您谈到在Zoom研讨会中与其他世代的人合作。您能多谈谈如何处理一部包含今日年轻人的作品吗?
我并没有觉得这是个挑战，因为我真的很信任作为艺术家的倾听。不管我在给谁写作，我都会非常仔细地聆听他们想要讲述的故事，他们的兴趣是什么，他们有时感到无声的。
我写过一部剧，由David Mendizábal在2022年执导，名为Mushroom。那是一部关于宾夕法尼亚州无证蘑菇采摘者的剧。这部剧是双语的，既有英语也有西班牙语，实际上还有其他一些语言。当然，我不是无证蘑菇采摘者，但我只是采用了相同的倾听技巧，倾听那些我们不知道的故事。
或者是我的剧，Bulrusher。在某种程度上，这是种想象中的倾听。我在聆听来自阿拉巴马州伯明翰的长者的声音，其中一些角色就是该地来的。我在倾听一种方言的声音，这种声音我只在几个口述历史中听到过，并在书中读到过。我觉得那有一种真实的节奏，我能够理解和接触。因此在某种程度上，就像我作为演员一样，走入不同的角色，我也这样做作为一个剧作家，试图找到我可以给予的真诚的连接和声音。所以再次，在这里，我在这个过程中寻找与年轻人的对话。
能够有年轻人作为观众真的很精彩。我们昨天有一个学生中场剧，大家都有一种认同感。人们会感到：哦，我的天，这是我的故事，这是我感到的东西。人们[在]演员表演结束后走过来，年轻人们简直在泪流满面地说：“我感觉也是这样。”
我也有过几次，因为我没有充分倾听而被提醒。接着我被那些我试图代表的人温柔地、坚定地或愤怒地唤起。当发生这种事情时，我会尽力确保他们的表现感觉公平和准确。
您能谈谈您的演员生涯如何影响您作为剧作家的工作，特别是它如何与谈论您正在撰写剧本中的演员交叉吗?
我写的很多作品都是来自这样一个地方：我想要扮演的角色是什么？当然我不能扮演《 ||:GIRLS:||:CHANCE:||:MUSIC:||》中这些角色，但如果我处于那个年龄组，我将乐于扮演这些角色。还有一点就是确保演员拥有感觉丰盛而又有分量的角色，而且他们并不感到在故事中被旁岁。 dramaturgically是让人不感觉任何人有一个角色不如其他人。不论在这个剧中，如Clementine这样的角色，我们听到的只有很少的部分，她有一种魅力和一种超然的感觉。她不需要在这其他三个青少年三角关系之间的戏剧。她只是练习[音乐]，做她的事，这就是让她快乐的事情。有很多人过来跟我说，或者跟Clementine的扮演者Gia说：“那个角色我已痴迷，”以及“我也在试图激活我内心的Clementine，不想被困扰，就做我自己。”所以我认为是要确保有些角色让我感到我会真的感兴趣。
在我写的其他剧中，总会有些角色是“我”在其中。我写过一些我很想亲自演的角色。有时会发生这种情况，有时不会。我希望这个戏剧能够成为独立的作品，而不依赖于我的存在与否。我始终在考虑如何以最大的同情心[和]包容性考虑角色是如何作为剧作家工作的，以及演员在演这些角色时需要什么，以及长远来看在演出期间又需要什么。
这影响了我对待演员的方式，我只是非常喜爱演员。我认为所有解释性创作艺术家都有一种真实的牺牲成分，结合着展现出最好的[自己]。所以我在更具创作性的表演作品中所做的另一件事情是，我会询问表演者：你有没有想过在舞台上做的事，而你从未有机会做？这是一个很好的诊断，即使我们实际上并没有去做那件事情，因为那样我可以感受到他们渴望和渴求的东西，我会看看是否能将其融入作品。
[然后还有]一个合演团队的感觉，考虑到我作为音乐家和演员的训练。我的研究生学校的老师们总是浪漫化那些大型合演团队：The Group Theatre和莫斯科艺术剧院。我是The Actors Studio的成员。而[这]一整个合演感，当你有一个真正强大的合演感和信任的感觉时，你可以实现一些如果只是见面就达不到的壮举。
即使在我做的很多作品中，我和其他人合作，我们总是短暂相聚，然后创造一些东西，然后说再见。我真的很爱增强我们的合演的感觉。如果人们想和彼此在一起，如果人们彼此学习，如果人们能够在舞台上信任彼此无论发生什么，那么你就会有那样更加美好的体验。这是我们在《Passing Strange》中所拥有的，几乎是绝佳。它来自我们曾经做的三次不同版本的[这个剧]：伯克利剧院、The Public Theater和百老汇。我觉得我们在《[ ||:GIRLS:||:CHANCE:||:MUSIC:||]》中也经历到了，去A.C.T.然后来到这里的Vineyard。合演是我在与演员合作的时候非常重要的方式。
我从来不想告诉任何人该怎么做，但我也对事情是什么有一个非常清晰的想法，以及如果某事处于那个范围之外是什么。这真的关乎调音，就像音叉。如果某事不合调，那么整个事情都会感觉不对。因此我尽量倾听Pam，并记住作为演员我热爱什么，那就是总是有非常积极和实际的笔记和建议。我倾向于偏向这一边。这一切都是关于关系，以及拥有一个共同的目标，想要创造出一种感觉像是我们可以一起做的最高表达，和这个作品所要求我们的。
告诉我们更多关于您与Vineyard的历史。您有您的委托，但您作为观众在那里的经历呢？您觉得这个空间对该剧具体带来了什么，您对在Vineyard工作的感觉还有什么其他想法吗?
关于这部剧，我最喜欢的是空间的亲密感。这是我们在A.C.T.该空间并没有同样的事情，因为美丽的Strand剧院大约有283个座位。它是一个改建的电影院。因此，从A.C.T.的相同舞台搬到Vineyard意味着这部剧听起来不同，感觉不同。我们没有比我们在舞台上所拥有的高度。视线也不同。
我们有两次令人难以置信的剧的迭代。这种感觉就像这部剧在湾区出生和成长，然后被调味并在纽约立足。就像我一样。
我真的很喜欢与Vineyard的合作和他们一直在进行的各种项目，包括演出后的音乐会和相关之夜。这真的是每天在那里的趣事。
而我这些年来对Vineyard的喜爱在于，我在那看过一些最喜欢的剧。我看过How I Learned to Drive, Indecent……我提到Paula Vogel因为Paula，她与Adrienne Kennedy是我工作的重要支持者。我觉得如果没有她从混乱的剧本中挑出并说“这确实值得我们关注”，我可能真的不会有剧作家的职业生涯。而这间Vineyard自己所产生的人和那种能量。我特别想着在Deirdre O’Connell在《Dana H.》中的表演。第二次我看到Tarell Alvin McCraney的作品是在观看《The Brothers Size》之后。然而这份名单就不胜枚举，许多身在Vineyard的人。因此，能够加入这些行列对我来说真的意义重大。
我和Vineyard的人之间的关系也非常有趣。[长期的Vineyard艺术总监] Doug Aibel曾在[项目中]担任我的选角导演。[现任艺术总监]Sarah Stern和我曾与Trip Cullman一起教过一门课程，深入研究已故的Michael Friedman未完的作品American Pop。因此，我与Vineyard之间有很多有趣的联系，而我能够通过这个奖项在那里享有住宿，以及他们阅读了这部剧然后立即被吸引并决定共同制作，这真的是一种荣幸。我至今仍无法相信这正在发生。
有些人会对我说这听起来有些震惊，但我在纽约实际上没有太多自己的作品被制作。我曾在9月的HERE Arts Center有一部名为The Essentialisn’t的作品。在此之前，我在2009年的最后一部完整制作是在Angela的Mixtape，所以在此之后已过了16或17年我没有任何作品。这一次我不仅有一部新的作品，还在这个季度有两部真的是非常不可思议的。我只想感谢Vineyard。这部剧的经历，正因为它是我心灵上板块的体验，确实让我觉得像是梦一般。你当然希望梦能永远持续，但我们只剩下两个半星期了。我真爱这些演员。我知道，他们会继续成为人们真正关注和跟随的那些人。我只爱看到他们持续蓬勃发展并在他们所做的一切中取得成功。
最近您以观众的身份所经历的任何事情，使您感到灵感的东西吗？无论是戏剧、电影、电视、歌曲，任何作为观众感到鼓舞的东西？
这总是很痛苦，因为我看了很多东西，然后很难记得最棒的东西。此外，我也真的很努力不去看、读、听任何东西，而是确保是我知道会好的东西。很多人会说“我要用仇恨看这个”或“我只是想看点垃圾来放松一下”。我不这样做。我总是会全心全意投入到倾听、观看、阅读中。很多事会在我心里留下深刻印象。我比较敏感。如果我看一部电影，我知道这会在我的心理中留下，真的影响我在未来两天看世界的方式。所以我必须非常小心。
说到电影，我看到Is God Is，[由Aleshea Harris制作]极其自信地进行她的电影处女作，改编了她的剧。我没能看到Is God Is，因为我当时正在公共剧院制作Kings。看到Mallori Johnson——我和她在Kindred中合作的——与Kara [Young]作为双胞胎，整部剧的演员阵容让我非常兴奋，作为一个希望参与电影创作的人。这是一部我写过的剧本，我期待着能实际拍摄。而而我总是对像Aleshea如此大胆、充满创意的人的成功感到由衷的高兴。
在我最近阅读的方面，我回头阅读了来自一位非常狂野而出色的诗人Wanda Coleman的诗，她住在洛杉矶。我一直在参与一个名为Cave Canem的组织，它是一个黑人诗人的家。Cornelius Eady，他的戏剧和音乐作品Running Man 之前也在Vineyard上演过，由Joe Morton主演，是Cave Canem的共同创始人之一。
我最近与合作的所有艺术家都给我带来了很大的启发。Aneesa Folds！以及这一整批[||:GIRLS:||:CHANCE:||:MUSIC:||]. 最近，能与Ayo Edebiri一起参加活动，尽管她即将完成这一季的The Bear并且目前在百老汇上演Proof。能够看到这部剧在Tommy Kail的导演和Don Cheadle及Kara和Ayo这个家庭的演员阵容下的变革，真的是有着不同的含义。当然，David Auburn做了一些剧本的修改，以应对在这种情况下黑人家庭的不同体验。
我对我的朋友Lin-Manuel Miranda感到非常期待，他正在拍摄一部Dave Malloy的Octet电影版本。我看到他从片场发来的短小视频和照片。我等不及要看到那个了。
今天我刚刚听到Bobbi Humphrey，这位非常出色的爵士长笛演奏家。如果你听嘻哈音乐，或者听着A Tribe Called Quest或其他通过爵士音乐采样的嘻哈音乐，你会认出那种声音。它是我在湾区与妈妈一起长大的背景音乐。[有]这些早晨和傍晚聆听令人难以置信的爵士和放克音乐，Bobbi Humphrey，我想今天把她提出。
有没有你觉得最有激情向更广泛受众带来的剧作？一部你认为：这就是我想要在纽约重振的作品？
我会说Bulrusher。二十年前在Urban Stages首次上演，确实只有几个人看过。从那以后，它在地区剧院有过上演。然后在疫情期间我们进行了一次Zoom的阅读。我真的希望看到这部剧在纽约的舞台上再上演。我觉得会非常激动人心。
我看到过Paula Vogel在上周来看||:GIRLS:||:CHANCE:||:MUSIC:|| 时，她依然在催促我。她说：“我什么时候才能在纽约看到Bulrusher？我们必须在纽约看到它！”她对这部剧痴迷。我会说这就是我想要复兴的一部作品。
因为我面前有这个惊人的Signature驻留，我仍然无法完全克服的是，我们昨天刚刚进行了Angela’s Mixtape的阅读，我提到过我们在2009年通过New Georges和Hip-Hop Theater Festival进行过这个作品。我们将在Signature下个春天进行，就是我觉得我可能会参与的演出，这会非常有趣，因此这将是另一个复兴。我想我仍然低估了这个作品的价值，因为这是个关于我和我的家人的故事，我觉得：哦，我不该谈论我自己。我只是应该发明事物，专注于其他角色的故事。但是我认为，尤其在昨天进行阅读之后，听到剧本至今依然共鸣，尤其是在我们目前经历这样的破坏性时期中，这部剧所传递的乐观和赋权的围绕显然是有很大的价值。
当我的姑姑Angela [Davis]撰写她的自传时，在Random House编辑的Toni Morrison的加持下，她并不想写自己的故事。她觉得自己太年轻了。她认为她的故事没有什么特别之处，和其他任何政治犯或生活在美国的黑女人没有什么区别。她一直非常认同集体，总是说集体本身就是解放她的力量。今天6月4号我们的讨论显得尤其有意义，因为她在1972年这天被宣告无罪。但她真的很犹豫要写回忆录，因为她认为不想以任何不公平、剥削和不成比例的方式将聚光灯放在自己身上。然而她还是决定写下去。她理解，与其说写下自己的故事对自己有用，不若说对他人也许有帮助。
因此，我想我正在不断发现自己的Angela’s Mixtape。它就像火山爆发一般爆发而出。再一次，我对分享感到非常犹豫，但它必须被分享。通过我们昨天来自演员和观众的反应，我正在真正理解，了解激进斗争、对社会正义的奉献、以及文化工作的重要性对于实现这些目标来说都是非常强大的东西。理解目标可能不会在你的生命中实现，但仍需努力推动事情向前发展。还有那么多的先辈，许多精神保护者，许多人在他们的巅峰时被剥夺的那些人，他们为我们的福祉、利益、自由和解放而战。这正是我为之提供这部剧的精神。我希望我所有的作品都能有所帮助。
谈及代际之间，随着我们使用电子和社交媒体，我们的神经生理已经发生了各自的不同变化。我知道，在我们年龄与神经上，有一些非常深和非常人性化的东西，我们能从中受益。这儿的原因很简单， 我坐在布鲁克林科技学院对面，我知道，在[纽约公共]学校禁止手机的这一政策对所有学生产生了不可思议的影响，他们有人会变成：让我们玩桌游，或者在午餐时一起交流。不知道你觉得怎么样？[这]十分简单。我想这也是我为何如此热爱戏剧的原因。它是一种稍微不同时空的聚会，可以让我们真正远离不断的轰炸，找出我们在这个世界上是如何生活的，以及我们想要如何一起生活。
我等不及要看Angela’s Mixtape。这让我感到很兴奋。同时，您说的一切都清晰地表达了我为何撰写我的书Women Writing Musicals——为了给那些艺术祖先发声。感谢您的美妙[想法]。
当然您现在也在为Warriors的舞台改编工作。您能谈谈?您对将它引入舞台最兴奋的是什么？
事实就是它是Warriors，以及我正与Lin-Manuel合作……这些事情本身就是令人兴奋并激发激情的东西。我在这个项目中感到最激情澎湃的事情是与Lin的发现性过程，发现我们如何将这部电影适应过来，而这又是小说改编而来的，再往前追溯，是一个希腊叙事。我们如何将这部电影转化为一个概念专辑？如今我们又如何根据概念专辑改编成一个在视觉上有体现的、随着时间移动的作品？
这个过程本身就像是实验室中的疯狂科学家，您只是试图进行不同的实验并解决问题。有时您正在努力创造出水泥中的裂缝，以便一朵小玫瑰能够绽放。有时您甚至不会意识到自己的工作中存有的假设，直到您与您的导演或受信任的朋友或合作者交谈。然后您意识到：哦，我还没有从那个角度来看待这个问题，让我们看看是否有办法去尊重它。有时人们是非常处方性的，并说：你需要这样做。虽然这种形式的笔记并不一定有帮助，但它通常暗示着有些东西微妙不和谐。您可能会得到某个表面上您不打算采纳的意见，但[这是]关于笔记的底层暗示。[它]可以潜入到您的潜意识中，然后您就开始发现它解决了让事情感觉不稳定的结构裂痕。这个过程!
我对这些演员感到非常兴奋。这是一场非常强烈的过山车之旅。我们希望确保在[观众]中感受到尽可能多的各种情绪，同时也使这成为一个非常激动人心的，必要的叙事。您作为音乐剧的历史学家和爱好者已经体会到了这一点：音乐可能很棒，但如果我们不在真正强大的叙事的怀抱中聚在一起，就不会感到那种满足感和满足感。如果你去音乐会，听到所有这些美妙的音乐，你会站起来，上厕所，去酒吧，和朋友聊天。这是一种截然不同的环境，坐在一张通常不会给你多少腿部空间的椅子上。你会感到不太舒服，坐在这个黑暗的空间。通常情况下，人们会来这里只想在梦中睡去，那么，是什么能让稍微不舒服，可能有些昏昏欲睡的人，真正坐在椅子边缘，不仅沉浸在音乐的感受中，也浸入到支撑这一音乐的故事中呢？
Lin显然知道如何做到这一点。他已经有良好的表现记录，并做得很到位。我喜欢他邀请我加入这个过程，他想知道我对Warriors的潜能看到的东西，以及我能提供他无法看到的东西。我们总是开玩笑说，这个作品的“婴儿”看起来像我们两个。起初，他邀请我成为剧本编剧，而他负责音乐和歌词。然而，随着我们的合作，我会向他发送语音备忘录，比如“这是一个低音线”，“这是一个和弦进程”，“这是一个合成器线”，“这是一个旋律”等等。所以我们都意识到，我们两个人都会参与所有的事情。它主要还是以歌曲演唱的方式进行。我们都意识到，我们不应该试图划分职责，因为这不会被隔离。我们将一起参与一切，体验一切。有时，令人耳目一新，因为我会写下某个东西，并让他写某个东西……而当我们向彼此冲去时，“听！听这个！”
我们彼此之间拥有对对方所做的工作拥有否决权。我们确实作为一个独立的头脑，尝试接触这个作品。现在，与[导演]Jenny Koons合作，她是一位非常有技能的工匠，负责组建我们的整个创意团队，这是个非常疯狂的时刻，事情开始变得三维，并始终努力保持我们愿景的对齐。有时这并不完全符合我们的想象，但必须是在这一范围内。必须感觉它能从这个作品最初的火种生长，并不只是看起来会是一个很酷的事情。这个面粉必须充分结合在一起，成为一种不附着任何块的复合物。
现在我们正处于这样的阶段： [去找出]人们在跳舞、打斗和唱歌时会发生什么。我们如何实际实现那些我们在专辑中并没有担忧的事情？我们在地铁上，我们在巴士追逐中，我们从布朗克斯跑到康尼岛。我们如何描绘这一切——或者不描绘它，而是引发它？这些都是我们正在提出的问题。
我对制作这个事情——进入这种状态感到兴奋——十分沉浸其中，借着我通过这部||:GIRLS:||:CHANCE:||:MUSIC:||世界得到的荣耀。
是否想分享关于||:GIRLS:||:CHANCE:||:MUSIC:|| 的任何其他内容，以供在6月21日之前考虑来Vineyard观看的人？
几件事情。Naomi Latta，扮演Margot，她接下这个角色时并不知道如何打鼓。我们[问]：“你认为你能够学习吗？”她回答是[并且]她做到了。这让我大为震惊。这显示了这些演员对这一作品的才华、奉献、激情水平。
另一个令人惊讶的小细节是，我小时候参加这个项目时，我创作了很多音乐，剧中有一小段我在13或14岁时创作的作品的摘录。这并不是任何人会捕捉到的东西；它只是一颗复活节彩蛋，只有我们这一班人知晓，以及Pam。这是在一段练习室的场景中。[Gianna DiGregorio Rivera]，饰Clementine的演员，正在长笛上演奏我在13或14岁时创作的那句旋律。能够在那儿放入这个元素真的很有趣。
还有，我觉得重要的是要分享的是，音乐本身并不是人们通常在舞台上看到的东西，更不用说百老汇的舞台。这是一种在音乐学校或爵士乐俱乐部中可能听到的音乐。我们唤起了Esperanza Spalding和Craig Taborn。因此，音乐中有一种与我认为人们习惯于在剧院中看到的美学不同的东西。我真的很兴奋人们对此音乐和声音的反应。[他们]对此音乐和声音很感兴趣，我对此感到非常高兴。
来观看这部作品，感受其中的灵感。观看这部作品时，您会自然而然地感受到反思的力量。而在这样的演员阵容下，我觉得这是体现这一时刻的珍贵，[考虑到]他们在事业中的位置。我昨晚坐着和Hillary、Naomi闲聊时，他们说，这很具挑战性。我常和他们说：“不要隐藏。”[Hillary说]不在排练室里隐藏一下，只是在你开始了解彼此后，才是另一回事。它们确实已经挑战并解决了这个问题。我们也谈论过，要真正为这些角色“脱去外壳”。这个故事是如此真实、如此脆弱。他们正在做到，而这确实很罕见。
我们在纽约，而我们正在经历许多国家和全球的问题。如果你是一个有色人种的酷儿青少年，你将面临诸多挑战。而他们能够真正地打开心胸并给予出自己所有的一切，毫不保留，毫无保护性装甲，这是观众不总能获得的真正礼物。我理解人们为何要保持甲冑。我深刻理解。我认为我们所能做到的，就是为彼此创造出这样的勇敢空间，让我们能够给予彼此开放的心灵。在我们进行时，我希望人们能体验到这一点。
照片来源：Carol Rosegg
