Dostępne języki
Premiera na świecie produkcji Girl, Interrupted napisanej przez Martynę Majok i oparty na memoirze Susanny Kaysen odbywa się dzisiaj w Public Theater w Nowym Jorku. Przeczytaj recenzje!
Nowa adaptacja sceniczna prezentuje muzykę autorstwa Aimee Mann, choreografię Sonii Tayeh oraz reżyserię Jo Bonney.
Zobaczcie filmowe podsumowanie produkcji.
Na podstawie bestsellerowej memoiry Susanny Kaysen, ta wzmacniająca teatralna produkcja zawiera oryginalną muzykę autorstwa dwukrotnej zdobywczyni nagrody Grammy Aimee Mann, choreografię autorstwa zdobywczyni nagrody Tony Sonii Tayeh oraz reżyserię nominowanej do nagrody Tony Jo Bonney. Kiedy Susanna przyjmuje dobrowolną hospitalizację psychiatryczną po zaledwie 15-minutowej sesji z lekarzem, którego nigdy wcześniej nie spotkała, nawiązuje niespodziewane więzi z młodymi kobietami wewnątrz, gdy poszukują połączenia i drogi naprzód. Surowa i bezkompromisowa, ta nowa sztuka z muzyką ujawnia, że osoby, które są świadkami naszych najciemniejszych chwil, często są tymi, którzy naprawdę nas dostrzegają.
W kompletnym składzie aktorskim znajdują się Leela Bassuk (rezerwa), Ta’Rea Campbell (Valerie), Gabi Campo (Tori), Juliana Canfield (Susanna), Eileen Doan (rezerwa), Manoel Felciano (Męska Obecność), King Princess (Lisa), Gunnar Manchester (rezerwa), Mia Pak (Grace), Katherine Reis (Daisy), Anna Roman (rezerwa), Sally Shaw (Polly), Emily Skinner (Dr. Wick), Rachel Stern (rezerwa), oraz Lauren Jeanne Thomas (Judy/Muzyk).
Produkcja będzie teraz trwać do niedzieli, 28 czerwca z oficjalną nocą otwarcia w czwartek, 4 czerwca.
Helen Shaw, The New York Times: To, co porusza w tej produkcji, nawet w niejasnym przedstawieniu zbyt dużą ilością stagnacji w jego centrum, to zebrane talenty — od Kaysen po Majok do Mann — wszyscy poświęceni opisaniu grupy dziewcząt w szpitalu prawie 60 lat temu. Niektóre nie przetrwały, wiele z nich nie zostało wyleczonych, a niektóre mogły nie być nawet chore. Ale przynajmniej przez chwilę przerywają nasze życie. Wspólnie zatrzymujemy się, aby je pamiętać.
Austin Fimmano, New York Theatre Guide: Scenariusz w dużej mierze czerpie z pamiętnika Kaysen, z faktami dotyczącymi szpitala — sarkastyczny i informacyjny, ale niezbyt narracyjny. Adaptatorka spektaklu, Martyna Majok, wyostrza relację między Susanną a jej współlokatorką Grace (Mia Pak) podczas ich pierwszej nocy razem (ukazana w słodko optymistycznej piosence „Robert Lowell i Sylvia Plath”). Ale ogólnie mało jest miejsca na rozwój relacji między postaciami. Girl, Interrupted oddaje hołd pamiętnikowi Kaysen, ale kosztem narracyjnego napędu.
Michael Sommers, New York Stage Review: Okrutnie piękna nowa mieszanka dramatu i muzyki, Girl, Interrupted została wybornie stworzona na podstawie pamiętnika Susanny Kaysen dotyczącego wielu miesięcy, które spędziła jako nastolatka w placówce psychiatrycznej. Czytelnicy historii Kaysen (w przeciwieństwie do mnie) mogą ocenić, jak wiernie adaptacja naśladuje oryginał, ale dziwna muzykalna piękność i trwała wrażliwość tej sztuki, przesiąkniętej dwunastoma lub więcej uderzającymi piosenkami, będzie szybko oczywista dla każdego, kto zobaczy bardzo dobrą produkcję, która zadebiutowała w czwartek w Public Theater.
Mike Dressel, Slant Magazine: Spektakl ostatecznie odnosi sukces, mimo od czasu do czasu chaotycznej struktury narracyjnej, dzięki swojej powadze i wrażliwości. Historia Kaysen jest tą, która inspiruje silne utożsamienie i ochronę, a także sprawia, że ludzie czują się dostrzegani. Jak teksty w ostatniej piosence spektaklu, „Widzę/i wierzę”, ta produkcja udaje się uchwycić to, co łączy widzów z każdą wersją historii: uznanie walki jej postaci, ich kruchości i ich człowieczeństwa.
Thom Geier, Culture Sauce: Girl, Interrupted nie jest konwencjonalnym musicalem. Mimo tematyki, nie jest też całkowitym dołkiem. Reżyser Jo Bonney akceptuje jej niekonwencjonalność w swojej stonowanej inscenizacji, z prostą, stylizowaną scenografią (przez collective dots) i oświetleniem (Heather Gilbert). Kostiumy Sarah Lux oraz projekt fryzur, peruk i makijażu J. Jareda Janasa przywołują wspaniały wygląd późnych lat 60-tych, jednocześnie łącząc nas z kobietami, które czują się znajome, nawet jeśli okoliczności się poprawiły. Pod kierunkiem Bonney, obsada przekazuje surową rzeczywistość swoich postaci, nie popadając w ich rozpacz. Wydają się tak zaskoczeni jak my, gdy sprawy nie przebiegają pomyślnie, gdy dochodzi do tragedii, co dodaje głębszą warstwę autentyczności do opowieści. Girl, Interrupted świętuje siłę siostrzeństwa i moc muzyki oraz opowiadania historii, aby znaleźć sens w najciemniejszych epizodach ludzkiego doświadczenia.
Richard Lawson, The Guardian: Recenzja Girl, Interrupted – memoir o zdrowiu psychicznym odrodzona jako nieco chaotyczny musical z muzyką Aimee Mann Public Theater, Nowy Jork Opowieść Susanny Kaysen o jej czasie w szpitalu psychiatrycznym w latach 60-tych stała się filmem z nagrodą Oscara w latach 90-tych, a teraz jest elegancką, choć ograniczoną, sztuką Richard Lawson Czwartek, 4 czerwca 2026 21:15 EDT Udostępnij Preferujesz Guardian w Google W 2021 roku, piosenkarka i autorka tekstów Aimee Mann (być może najbardziej znana jako solistka za swoje wkłady do filmu Paula Thomasa Andersona Magnolia) wydała album o nazwie Queens of the Summer Hotel, zbiór nieco narracyjnych melodii inspirowanych bestsellerową memoirą Susanny Kaysen o zmaganiach ze zdrowiem psychicznym, Girl, Interrupted. Mann została zaproszona do napisania piosenek na adaptację sceniczną, której proces trwał lat (i okres pandemii), aby się zrealizować. Teraz, w końcu w Public Theater na Manhattanie, Girl, Interrupted jest solidnym showcase'em dla oszałamiających, smutnych kompozycji Mann, ale może być mniej skutecznym nośnikiem argumentów Kaysen.
Charles Isherwood, The Wall Street Journal: Ostatecznie Susanna zostaje uwolniona, nie dlatego, że wyleczono ją z alienacji, którą zawsze odczuwała, ale z powodu zaakceptowanej propozycji małżeńskiej. Ukryta moralność musicalu sugeruje, że opresyjna patriarchalność skazała te kobiety – ale, ironicznie, uratowała Susannę. Wszystkie postacie, które wspaniały pan Felciano odgrywa, są złowieszcze, samolubne lub ogólnie pruderyjne. Konsultacja, która krępuje Susannę w McLean, trwa zaledwie 15 minut, a paternalistyczny lekarz sugeruje, że będzie tam przez „kilka dni”. Ona zostaje tam na 18 miesięcy. Taki lekarz mógłby zdołować dziewczynę.
Średnia ocena: 75,7%
