Zanim zostali gwiazdami Brodwayu, tak wyglądało ich życie na obozie teatralnym

Jeśli kiedykolwiek widziałeś film z 2003 roku Camp lub film z 2023 roku Theater Camp, wiesz, jak poważnie dzieci teatralne traktują swoje letnie obozy z zakwaterowaniem. 

Nawet największe gwiazdy Brodwayu dorastały dokładnie tak jak inne nastolatki w miejscach takich jak Stagedoor Manor w Loch Sheldrake w Nowym Jorku oraz French Woods Festival of the Performing Arts w Hancock.

Oba obozy są znane z absolwentów klasy A, w tym Natalie Portman, Sebastiana Stana, Roberta Downeya Jr., Mandy Moore, Zacha Braffa i wielu, wielu innych. 

BroadwayWorld przygląda się kilku byłym uczestnikom obozów, którzy ostatecznie trafili na Brodway, oraz temu, jak wyglądał ich czas spędzony na teatrze w Catskills jako dzieci. 

Todd Graff 

Aktor i reżyser uwielbiał swój czas spędzony w Stagedoor Manor tak bardzo, że zainspirował film z 2003 roku Camp, w którym wystąpiła młoda Anna Kendrick, Robin de Jesús i Sasha Allen. Opowiada on o grupie dzieci zafascynowanych teatrem, które spędzają lato robiąc wszystko, by zdobyć wymarzone role na Camp Ovation. „To absolutnie uratowało mi życie, że poszedłem do Stagedoor Manor” – powiedział Graff, który napisał i wyreżyserował film, w wywiadzie dla The Early Show w 2003 roku w czasie premiery filmu. „Byłem dzieckiem, które szło w złym kierunku, a potrzeba było zaledwie 15 minut pobytu tutaj, abym odkrył zupełnie inny sposób patrzenia na siebie.” 

Lea Michele

Gwiazda Glee jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych absolwentek Stagedoor Manor, choć sama przyznaje, że – w przeciwieństwie do Rachel Berry – nigdy nie miała tam głównej roli podczas letnich obozów. „Nigdy nie miałam głównej roli w Stagedoor” – powiedziała Michele w książce Theater Geek autorstwa Mickey'ego Rapkina. „Byłam w rewii Side by Side by Sondheim. Śpiewałam też solową piosenkę ‘Pinball Wizard’ w Tommy. W moim ostatnim lecie miałam być jedną z przyjaciółek w Sweet Charity, ale wyjechałam na warsztaty Spring Awakening w Nowym Jorku.”” Michele zagrała Wendla w rockowym musicalu autorstwa Duncana Sheika i Stevena Satera, tworząc tę rolę podczas warsztatów, a następnie zabierając ją na Brodway. „To była prawdziwa praca” – wyjaśniła Michele, która ostatnio wystąpiła na Brodwayu w Chess, w książce Theater Geek. „Zarabiałam pieniądze. I grałam główną rolę.” 

Adam Pascal 

Pascal był bardzo młody, kiedy uczęszczał do Stagedoor i nie boi się przyznać, że tęsknił za rodzicami podczas letniego pobytu. „Tak, dużo płakałem” – powiedział w wywiadzie na kanale YouTube Sheili Watko. „Miałem wtedy 7 lat i byłem najmłodszym dzieckiem na obozie. Tak, płakałem od momentu przyjazdu, bo tęskniłem za domem.” Jednak wychowawcy szybko nauczyli się, jak go uspokoić. „Zorientowali się, że jedynym sposobem, by przestać płakać, było zajęcie mnie czymś” – dodał. „Więc ciągle dawali mi role w przedstawieniach. Najciekawszą rolą, jaką tam miałem, była ta w Cabaret, gdzie śpiewałem ’Tomorrow Belongs to Me.’” Pascal, który był nominowany do Tony za rolę Rogera w Rent, odniósł długą karierę teatralną – zagrał także Mistrza Ceremonii w broadwayowskim wznowieniu w 1998 roku musicalu Johna Kandera i Freda Ebba. „[Miałem okazję] śpiewać tę piosenkę naprawdę, jako ten bohater, w pełnokrwistej produkcji na Brodwayu, co było momentem pełnego koła” – powiedział. 

Skylar Astin

Chociaż aktor z Pitch Perfect nie uczęszczał do Stagedoor wraz ze swoją byłą współpracowniczką z Spring Awakening, Michele, ma jednak ciepłe wspomnienia z czasu spędzonego na obozie teatralnym. „To było bardzo wzruszające i miało wpływ na moje życie” – przyznał w wywiadzie z 2015 roku. „Brałem udział w zajęciach aktorskich, a nauczyciel kazał nam usiąść w kręgu, a jedna osoba na raz siadała na środku i każdy mówił jej pięć wspaniałych rzeczy oraz pięć rzeczy do poprawy – niekoniecznie jako aktor, lecz jako człowiek. To było intensywne – mieć taką ocenę od rówieśników. Ale pamiętam, że to zmieniło moje życie. Płakałem – było to smutne, ale też piękne, bo ćwiczenie przepełnione było troską. Zmieniło mnie to jako człowieka i aktora. Nigdy o tym nie zapomnę.”

Beanie Feldstein

Była gwiazda Funny Girl tak bardzo kocha Stagedoor Manor, że wielokrotnie wracała, aby zobaczyć nową generację gwiazd i twórców teatralnych w ich żywiole. „Śmiejąc się, bo każde dziecko na Stagedoor Manor jest bardziej utalentowane, życzliwe i błyskotliwe niż my kiedykolwiek będziemy!!!” – podpisała jedno zdjęcie na Instagramie z Benem Plattem i reżyserem-producerem Adamem Quinnem z powrotu do Stagedoor. „Co za magiczny dzień!!” Młoda Feldstein była nawet bohaterką wywiadu do CBS Sunday Morning, gdy była jeszcze uczestniczką Stagedoor. Jedyną trudnością na obozie, według niej, było oddanie telefonu komórkowego przy przyjeździe – ale tylko dlatego, że „nie można zadzwonić do rodziców zaraz po zdobyciu roli”. Poza tym mówiła: „Nie muszę rozmawiać z przyjaciółmi; wszyscy moi przyjaciele są tutaj.” 

Melissa Errico 

Wielokrotnie nominowana do Tony Melissa mówiła, że jej „kariera” zaczęła się „kiedy mama zapisała mnie na obóz French Woods”. Absolwentka French Woods Festival of the Performing Arts wyjawiła w wywiadzie dla Medium z Diane Strand, że „grała Evitę u boku Jasona Roberta Browna jako Che” w musicalu Andrew Lloyda Webbera, a także wiele innych ról na obozie. „Tak, miałam 13 lat i byłam bardzo zdecydowanym fanatykiem musicalu. Grałam też wszystkie seksowne role komediowe – od Adelaide po Carlę w Nine oraz Hedy La Rue w How to Succeed” – powiedziała. „Byłam naturalną clownką.” 

David Stone

Zanim został producentem megahitu musicalu Wicked, Stone był po prostu kolejnym dzieckiem na obozie teatralnym. „Zacząłem naprawdę wcześnie” – przypomniał sobie podczas odcinka podcastu The Producer's Perspective z Kenem Davenportem. „Wiedziałem wtedy, że to jest moja grupa, moja społeczność; to byli ludzie, z którymi muszę być.” Stone, który chodził do French Woods z kompozytorem Jasonem Robertem Brownem, mówił, że jego siłą w biznesie teatralnym są przyjaciele, których poznał po drodze, którzy „podnosili mnie na duchu i popychali do przodu.” Dodał: „Mam ogromne szczęście, że dorastałem w tej społeczności.”  

Jon Cryer

Zanim Cryer zagrał w Two and a Half Men, był kolejnym uczestnikiem Stagedoor. Aktor znany z Spelling Bee omawiał swoje doświadczenia podczas obozu z innym absolwentem, Zachem Braffem, w 2024 roku w odcinku podcastu Fake Doctors, Real Friends with Zach and Donald. „Kiedy miałem około 12 lat, grałem w szkolnym przedstawieniu, po czym kolega powiedział, że chodzi do Stagedoor Manor, a ja zapytałem: ‘Istnieje obóz, gdzie uczą tego wszystkiego? To niesamowite!’ Słyszałem od lat, że przejazd autobusem do Stagedoor Manor to legenda, bo stary i nowi uczestnicy śpiewają tam musicalowe piosenki przez około trzy godziny. To jest tak intensywne, że stało się legendą.” Cryer przyznał, że sam nigdy nie jechał autobusem, bo mama go zawiozła, ale wyjaśnił: „Jeśli nie znasz na pamięć piosenek wyciętych z Dreamgirls, to podczas tej podróży nie masz szans!” 

Zach Braff

W tym samym odcinku podcastu Fake Doctors, Real Friends with Zach and Donald Braff opowiadał o swoich doświadczeniach związanych z uczęszczaniem do Stagedoor jako heteroseksualny chłopak. Po tym jak Cryer wspomniał, że stosunek dziewcząt do chłopców jest tam „szalony”, biorąc pod uwagę, jak wiele jest młodych dziewcząt pasjonujących się teatrem, aktor z Bullets Over Broadway powiedział, że „było tam też wielu młodych chłopców, którzy już wiedzieli, że są gejami.” Dlatego aktor z Scrubs stwierdził: „Jeśli byłeś hetero i tam byłeś, byłeś trochę jak Fonzie z Happy Days.” Braff dodał: „Zapomnij o lacrosse i futbolu! Jeśli potrafiłeś śpiewać i opowiedzieć dowcip, byłeś najfajniejszy… Kiedy powiedziałem ojcu, że idę na obóz – i nie zrozum mnie źle, bardzo wspierał teatr – ale przeczytał o tym obozie i powiedział: ‘No to chyba nie musisz brać rękawic do baseballu.’” 

Jason Robert Brown 

Uczestnictwo w French Woods pomogło Brownowi podjąć decyzję o zostaniu kompozytorem teatralnym. Laureat Tony, który wielokrotnie wracał do French Woods, aby pracować z młodymi talentami, powiedział w 2014 roku w wywiadzie dla The Forward, że dorastając nie tylko lubił muzykę, ale był również „nieco scenicznym błaznem.” Według Browna, „Kiedy miałem około 11 lat, moja mama zastanawiała się, co ze mną zrobić. Zapisała mnie na obóz French Woods Performing Arts, gdzie przesłuchiwałem się do musicali. Wtedy była rozterka, czy zostanę aktorem, czy pianistą. Po wielu latach letnich obozów eksplorując aktorską stronę siebie, zdałem sobie sprawę, że lubię teatr, lubię przebywać wśród aktorów, ale ostatecznie nie czułem się do końca aktorem. Czułem się znacznie bardziej komfortowo wśród muzyków. Ale ponieważ aktorzy byli tak zabawni, nie chciałem przestać przebywać w ich towarzystwie, więc zdecydowałem się pisać dla teatru.”