Dostępne języki
Komitet Administracyjny Nagrody Tony przyzna Nagrody Tony 2026 za doskonałość w teatrze czterem wybitnym współtwórcom przemysłu Broadway - 1/52 Project, Jake'owi Bellowi, Kennowi Lubinowi i Lorenowi Plotkinowi.
Nagrody Tony za doskonałość w teatrze zostały ustanowione w 1990 roku i są przyznawane corocznie instytucjom, osobom i/lub organizacjom, które wykazały się niezwykłymi osiągnięciami w teatrze, lecz nie kwalifikują się do żadnej z ustalonych kategorii nagród Tony.
„Istnieją niezliczone zespoły i jednostki, które przyczyniają się do sukcesu każdego spektaklu, wiele z nich wykracza poza nasze tradycyjne kategorie nagród, i jesteśmy podekscytowani, mogąc przyznać zasłużone uznanie niektórym z tych twórców w tym roku” — powiedział Jason Laks, prezes Ligi Broadway i Heather Hitchens, prezes i dyrektor generalna American Theatre Wing. „Tworzenie i realizacja każdej sztuki i musicalu to prawdziwa praca z miłości, a ci laureaci Nagrody Tony ustanowili standardy w trakcie swojej iluminującej kariery.”
1/52 Project
Nagrodzony nagrodą OBIE 1/52 Project zapewnia wsparcie finansowe zachęcając projektantów wczesnej kariery z historycznie wykluczonych grup do wzmacniania społeczności teatralnej poprzez różnicowanie opowiadań, które ukazujemy. 1/52 Project traktuje wszystkie kobiety wszystkich narodowości jako część historycznie wykluczonej grupy. Zdobywca nagrody Tony, scenograf Beowulf Boritt, miał pomysł, że jeśli każdy projektant z działającym przedstawieniem na Broadway'u byłby skłonny przekazać dodatkowe tygodniowe wynagrodzenie (1/52 swojego rocznego AWC), co było niewielkim poświęceniem dla każdego darczyńcy, to suma wsparłaby projektantów wczesnej kariery kwotą znaczącą. Od założenia przez Boritta w styczniu 2022 roku 401 indywidualnych darowizn (głównie od projektantów, ale także producentów, reżyserów, menedżerów oraz znaczące darowizny od wielu firm) złożyły się na ponad pół miliona dolarów w grantach udzielonych 35 projektantom sceny, kostiumów, oświetlenia, dźwięku, projekcji, fryzur i makijażu w trakcie swojej kariery.
Decyzje o przyznaniu grantów podejmuje wolontaryjny komitet osiemnastu światowej klasy projektantów z historycznie wykluczonych grup. Dwudziestu sześciu indywidualnych projektantów pełniło funkcje w komitecie przez życie Projektu. Administrację obsługują Bethany Weinstein Stewert i Beowulf Boritt, z pomocą wolontaryjnego komitetu doradczego.
Wśród byłych beneficjentów Projektu 1/52 jest projektantka projekcji, Stefania Bulbarella, której debiut na Broadway'u miał miejsce z 'Jaja’s African Hair Braiding', nominowaną do Nagrody Tony 2024 za swoją pracę, projektowała 'Jeff Ross: Take A Banana for the Ride' w tym sezonie i będzie projektować 'Wanted' na Broadway'u w przyszłym sezonie. Inni odbiorcy to projektantka oświetlenia, Mextly Couzin, która zadebiutowała na Broadway'u z 'JOB' latem 2024 roku i zaprojektowała hit off-Broadway 'Mexodous'; projektantka kostiumów, Wilberth Gonzalez, która zadebiutowała współprojektując 'Real Women Have Curves' zeszłego sezonu i zadebiutuje w Metropolitan Opera współprojektując 'Frida Y Diego'; scenografka, Teresa L. Williams, która zadebiutowała na Broadway'u jako współprojektantka 'John Proctor is the Villain', i zaprojektowała 'Proof' w tym sezonie; oraz projektantka projekcji, Brittany Bland, która zadebiutowała na Broadway'u z 'Cats: The Jellicle Ball' – i która prawdopodobnie jest pierwszą czarnoskórą kobietą projektującą projekcje na Broadway'u.
Jake Bell
Jake Bell rozpoczął jako kierownik sceny na przedstawieniach Broadway'u w nowojorskim teatrze i dla krajowych tras koncertowych, zaczynając od 'A Chorus Line'. Później zaczął zajmować się zarządzaniem produkcją na wielu z najdłużej granych pokazów Broadway'u w historii Ameryki. Pracował ściśle z reżyserami takimi jak Michael Bennett, Trevor Nunn, Joe Mantello, Christopher Wheeldon, i Hal Prince. Pracował z wizjonerskimi projektantami jak John Napier, Robin Wagner, Bob Crowley, Maria Björnson, Eugene Lee, Tharon Musser, Natasha Katz, David Hersey, Ken Posner, i Andrew Bridge.
W latach 80. po kierowaniu sceną przy 'Cats', 'Chess' i 'Dreamgirls', został zatrudniony przez producenta Camerona Mackintosha do prowadzenia swojego zespołu produkcyjnego do technicznej produkcji na Broadway'u i sukcesów z tras koncertowych, w tym 'The Phantom of the Opera', 'Les Misérables' i 'Miss Saigon' przez następne 35 lat.
Oprócz uruchomienia pierwszej międzynarodowej produkcji 'Les Misérables' w Szanghaju, w Chinach w 2001, pierwszego w ogóle show Broadway'u w kontynentalnych Chinach, pomógł przynieść Broadway'owskie show do Hongkongu, Singapuru, Japonii, Paryża i Kanady oraz konsultował w zakresie remontów teatrów w całych Stanach Zjednoczonych.
W 1994 roku magazyn Forbes opisał techniczną magię 'Miss Saigon', jak była przemieszczana po Stanach Zjednoczonych i nazwał Jake'a „George Patton” teatru, podczas gdy nadzorował 190 ciężarówek, przecinających Stany Zjednoczone w tym samym czasie. Wiele firm sprzedających dekoracje sceniczne z Broadway'u, wyposażenie elektryczne i świetlne oraz kostiumy było przeznaczone na punkty startowe w amerykańskich miastach. Jake zarządzał, aby spektakle otwierane były punktualnie pomimo śnieżyc, trzęsień ziemi, wypadków z helikopterami (zestawów) i błędnych prac budowlanych. Tylko Covid opóźnił produkcje Jake'a.
W 2002 roku Jake otworzył swoją firmę, Jake Bell Production Services, kontynuując zarządzanie pokazami Mackintosha, które urosły do obejmowania 'Five Guys Named Moe', 'Swan Lake' oraz rewitalizację 'Oklahoma!'. Później dodał 'Chitty Chitty Bang Bang', 'Pippin', 'Rocky', 'A Streetcar Named Desire', 'We Will Rock You', 'If/Then', 'Putting it Together' i 'An American in Paris'.
'Wicked', jednakże, stało się innym sztandarowym spektaklem dla Jake'a w 2003 roku, otwierając go pierwotnie w San Francisco na próbę poza miastem. Teraz, po 23 latach, wciąż jest mocna, a Jake przeszedł na emeryturę 31 grudnia 2025 roku.
Kenn Lubin
Kenn Lubin jest znanym projektantem, dyrektorem kreatywnym i współpracownikiem, którego praca kształtowała wizualny krajobraz Broadway'u, rozrywki i globalnych mediów od ponad czterech dekad. Jego kariera obejmowała projektowanie graficzne, grafikę ruchu, wielkoformatową produkcję i instalację, a jest powszechnie znany za umiejętność realizacji kreatywnych koncepcji na najwyższym poziomie.
Rozpoczął karierę w filmie i reklamie, produkując projekty tytułowe i grafikę dla głównych programów telewizyjnych, zanim założył własną firmę projektową. Tam tworzył kampanie dla wiodących marek, w tym ABC News, NBC, CBS i ABKCO Records, pozycjonując się na czołówce narracji wizualnej w mediach i druku.
Przełom w karierze Kenn nastąpił, kiedy głęboko zaangażował się w reklamę i produkcję Broadway'u. Jako kluczowy lider kreatywny w Serino Coyne, nadzorował projektowanie, produkcję i instalację kampanii drukowanych i outdoorowych dla niektórych najbardziej kultowych produkcji w historii teatru. Następnie opuścił Serino Coyne, aby współpracować z innymi firmami w produkcji frontowej identyfikation balkonu, między innymi 'SIX: The Musical', 'Hadestown', 'The Phantom of the Opera', 'Charlie and the Chocolate Factory', 'Aladdin', 'Operation Mincemeat', 'Moulin Rouge! The Musical', oraz 'The Elephant Man' Brada Cooper razem z innymi. W tym czasie odegrał kluczową rolę w kształtowaniu marki teatralnej, zarządzając projektami od koncepcji do realizacji.
W trakcie swojej kariery Kenn przyczynił się do tożsamości wizualnej ponad 2,000 produkcji Broadway i Off-Broadway, ściśle współpracując z The Shubert Organization, The Nederlander Organization, Disney Theatrical Group, ATG, oraz wiodące agencje kreatywne. Jego ekspertyza wykracza poza projektowanie do inżynierii, fabrykacji i instalacji - współpracując z architektami, inżynierami konstrukcyjnymi i agencjami miejskimi w celu realizacji skomplikowanych, wielkoformatowych projektów w wysoce regulowanych środowiskach.
Jego praca obejmuje ikoniczne instalacje markizy, iluminowane szyldy, okładziny budynku i eksperymentalne marki w Times Square i poza nim. Od wielkoformatowych szyldów teatralnych i neonowych instalacji po innowacyjne cyfrowe wyświetlacze i renowacje zabytków, jego projekty konsekwentnie przesuwają granice tego, co może osiągnąć projektowanie w pierwszym planie.
Kenn przeniósł również swoją ekspertyzę do projektów związanych z filmem, telewizją i rozrywką na żywo, współpracując z głównymi produkcjami, markami i artystami. Jego umiejętność łączenia kreatywności z realizacją sprawiła, że stał się zaufanym partnerem do pracy wysokim prestiżu, ciśniących na czas i technicznie wymagających projektów.
St. uznany za swoją artystyczną wizję i mistrzostwo techniczne, praca Kenna rozszerza magia przedstawienia poza scenę - przekształcając przestrzenie publiczne w wciągające doświadczenia wizualne. Jego wpływ na Broadway i przemysł rozrywkowy jest zarówno rozległy, jak i trwały.
Loren Plotkin
Loren Plotkin urodził się i wychował na Brooklynie, NY, i ukończył szkołę prawniczą w 1966 roku w wieku 23 lat. W pierwszych sześć lub siedmiu latach po ukończeniu szkoły prawniczej odbywał praktykę w Armii, asystenturę sędziego, a następnie, w ciągu dnia, praktykował prawo korporacyjno/biznesowe i okazjonalne procesy sądowe (jedna z nich stała się książką w 1976 roku, a w 1978 filmem telewizyjnym, w którym główną rolę zagrał Richard Masur jako Loren), a w nocy brał udział w kursach dotyczących filmu (i innych przedmiotów) na NYU. W tym czasie stał się niepewny, czy praktyka prawnicza jest dla niego, i rozważał alternatywne możliwości, które mogłyby skorzystać z jego stopnia prawniczego. Wszystko zmieniło się w 1973 roku.
Jego przyjaciele, Barry Brown i Fritz Holt, mieli prawa do 'Gypsy' w Wielkiej Brytanii (gdzie wcześniej nie było wystawiane), z Angelą Lansbury w roli głównej, współprodukowanej z Edgarem Lansbury (bratem Angeli) i Joe Beruh (długoterminowym menedżerem generalnym dla David Merick). Producenci nie byli zadowoleni z ówczesnego prawnika przy projekcie i Barry oraz Fritz zwrócili się do niego z propozycją: mógłby przejąć rolę doradcy produkcji pod jednym warunkiem - jako nowicjusz w tej dziedzinie, jeśli czegoś nie wiedział, zdobyłaby potrzebną wiedzę na własny koszt. Udało się. Marvin Krauss, który był generalnym menedżerem 'Gypsy', bardzo go wspierał i interesował się jego niekonwencjonalnym podejściem i był dużym wsparciem w jego wczesnych latach jako „prawnika teatralnego.” Edgar i Joe, którzy początkowo wątpili w jego zdolność do wykonywania pracy, kontynuowali współpracę zatrzymując go jako prawnika i dla kilku ich filmów i produkcji teatralnych, a Marvin skierował klientów. I tak to się potoczyło, a praktyka rosła.
Pierwsza produkcja na Broadwayu Lorena, w 1974 roku, była transferem 'Gypsy' z West Endu na Broadway z ponownym udziałem Angela Lansbury. Od tego czasu do dziś reprezentował on teatry non-profit i około 100 produkcji Broadway, a także wiele tras koncertowych w USA i produkcji na West Endzie, w tym: 'Hamilton', 'Some Like it Hot', 'SIX: The Musical', 'Moulin Rouge! The Musical', 'Sweeney Todd', 'Little Shop of Horrors', 'Tina – The Tina Turner Musical', 'The Inheritance', 'Anastasia', 'The Last Ship', 'An American in Paris', 'In the Heights', 'Fiddler on the Roof', 'King Kong', 'Motown The Musical', 'The Addams Family', 'Grey Gardens', 'Bullets Over Broadway', 'Driving Miss Daisy', 'Million Dollar Quartet', 'Promises, Promises', 'Rocky', 'Avenue Q', 'The Drowsy Chaperone', 'Big Fish', 'It’s Only a Play', 'Something Rotten!', 'Cyrano', 'Ragtime', 'La Cage aux Folles', 'La Bohème', 'Tuck Everlasting', 'Amélie, A New Musical', '[title of show]', 'High Fidelity', 'The Play that Goes Wrong', 'The Pirate Queen', 'Romeo and Juliet', 'Platinum', 'Gypsy', 'You Can’t Take It With You', i 'Rent'.
'Rent' był punktem zwrotnym. Producenci, menedżer generalny i Manny Azenberg spotykali się w większość czwartków na lunch w biurze Lorena, aby omówić rozwój show — i dla Lorena, zdobył on głębsze zrozumienie na temat rozwoju hitu.
I, w wieku 83 lat, zredukował większość swojej pracy, ale firma prawnicza, którą pomógł stworzyć, nadal obecnie jest żywym podmiotem w świecie rozrywki, a szczególnie na Broadway'u. W tym czasie dział teatralny wzrósł od jednego prawnika zajmującego się prawem teatralnym do siedmiu.
Oprócz świata teatru, Loren reprezentował artystów i celebrytów. Jest zarządcą majątku Alan Jay Lerner Testamentary Trust i prawnikiem rodziny Lerner 'ów ponad dwadzieścia pięć lat. W tym czasie współpracował z Encores! przy prezentacji reżyserowanego przez Chrisa Wheeler'a 'Brigadoon' oraz teatrem Lincoln Center Theater produkcja 'My Fair Lady' oraz 'Camelot', oba reżyserowane przez Bartlett Sher. Oba spektakle miały dłuższe wystawienia niż jakiekolwiek wcześniejsze rewitalizacje.
Po drodze poznał swoją żonę Carol Baxter, która podróżowała po świecie jako nowoczesna tancerka, a później tańczyła na Broadwayu; mieszkają w Snedens Landing, rewolucyjnej osadzie w pobliżu Palisades NY z widokiem na rzekę Hudson. Mają dwie córki, Lily i Kate.
O nagrodach Tony
Tegoroczne Nagrody Tony powrócą do Radio City Music Hall w Nowym Jorku w niedzielę, 7 czerwca. Gospodarzem będzie światowa gwiazda muzyki P!NK, a Nagrody Tony American Theatre Wing będą transmitowane na żywo na obie wybrzeża na CBS Television Network, oraz streamingowane na Paramount +* (8:00 – 11:00 PM ET/5:00 – 8:00 PM PT). Nominacje do Nagród Tony 2026 zostaną ogłoszone we wtorek, 5 maja 2026 roku.
Bilety są w cenie 731,80 dolarów (w tym 136,80 dolarów opłat) za miejsca na trzecim balkonie i 936,60 dolarów (w tym 141,60 dolarów opłat) za miejsca na drugim balkonie i są dostępne do zakupu na TonyAwards.comhttp://TonyAwards.com oraz Ticketmaster.com. Obowiązuje limit czterech biletów, a wszystkie sprzedaże biletów są ostateczne (obowiązują opłaty serwisowe Ticketmaster).