Beschikbare Talen
Na verschillende uitverkochte voorstellingen komt Creature terug tot leven in Colab Tower. De show, gecreëerd door Peter Broughton, is een indringende aanpassing van Mary Shelley’s Frankenstein, met slechts één publiek lid voor elke voorstelling. Het solo publiek lid neemt de rol aan van Victor Frankenstein, die is gevangen genomen door de Creature en in een rolstoel door de ruimte wordt verplaatst.
Onlangs hadden we de kans om met Broughton te spreken over het tot leven brengen van Creature We bespraken hoe werken in de Front of House hen in de wereld van indringend theater bracht, hun creatieve proces voor Creature en wat advies dat ze hebben voor degenen die de indringende theaterwereld betreden.
Hoe ben je begonnen in de wereld van theater, en specifiek in indringend theater?
School komt voorbij, jeugdtheater komt voorbij. Dan BTech-opleiding in theater, drama school, en dan universiteit, wat ik absoluut geweldig vond, omdat het me leerde theater te maken, niet alleen acteren. Indringend theater was nooit iets dat ik echt overwoog totdat ik naar Londen wilde verhuizen en er een baan beschikbaar was bij Doctor Who: Time Fracture. Omdat ik een groot Doctor Who-fan ben, greep ik de kans aan om in de Front of House te komen werken op deze banen.
Werken in de Front of House in indringend theater betekende dat je begon samen te werken met performers die op dat moment werkloos waren en daar waren om te netwerken en mensen te ontmoeten, en het is zo'n kweekvijver voor creativiteit, verbindingen, partnerschappen en netwerken. Daar ben ik echt dankbaar voor. En toen begon ik dingen te maken!
En wat heeft je gemotiveerd om Creature te creëren?
Ik realiseerde me dat je niet tonnen geld hoefde te investeren in indringend theater om iets werkelijk geweldig te maken - het hoeft niet volgepompt te zijn met geld om indringend te zijn. Ik zag meer kleinschalige indringende dingen en realiseerde me dat dit iets was waar het publiek echt op reageert. Ik was ook geïnteresseerd in een-op-een ervaringen op plekken zoals Punchdrunk, hoe mensen reageren als ze direct worden aangesproken, hoe intens en memorabel dat kan zijn.
Werken in indringend theater betekende ook dat ik het publiek persoonlijk leerde kennen. Via projecten zoals Bacchanalia, Paddington Lo-Commotion en Phantom Peak ontmoette ik het publiek face-to-face, sprak met hen na de voorstellingen, en begreep waar ze door werden aangetrokken. Dat is echt waar Creature vandaan kwam, de wens om iets intiems, intens en direct te bouwen.
Voor degenen die onbekend zijn met Creature, kun je ons er iets meer over vertellen?
Het is een indringend stuk voor één publiek lid, dat live poppentheater, binaural geluiddesign en Mary Shelley’s Frankenstein mengt. Jij bent Victor Frankenstein. Je bent ontvoerd, in een rolstoel geplaatst, en het verhaal van Frankenstein wordt jou verteld vanuit het perspectief van de Creature, die je door het verhaal leidt. Het is heel intens en beangstigend, maar ook emotioneel.
We hebben veel mensen uit de indringende wereld het zien zien. Bijvoorbeeld, we hadden Bertie [Watkins] van COLAB die het zag, en hij schreeuwde de hele tijd erdoorheen, wat ik als een goed teken zag! Er is momenteel niet veel indringend poppentheater voor volwassen publiek, en dat is iets waar ik echt in gedoken ben met Creature.
Wat maakte dat je koos voor het verhaal van Frankenstein?
Vrouwelijke schrijver. Brits. Publiek domein. Overdone! Ik wilde zien of ik werkelijk iets nieuws kon vinden in een verhaal waarvan mensen denken dat ze het al kennen. Frankenstein is het originele sci-fi horrorverhaal en het leent zich perfect voor poppentheater. Het is gothic, tragisch en diep emotioneel, vooral de eenzaamheid van de Creature, wat hartverscheurend is. Ik heb de gothic-elementen omarmd, maar ik ben ook geïnteresseerd in het verder verkennen van de sci-fi kant ervan.
Wat was het creatieve proces als het gaat om Creature?
Ik zal het hebben over de dingen die ik alleen doe, en dan de dingen die ik met mijn team doe, wat twee heel verschillende dingen zijn. Het poppentheater kostte maanden - de Creature-poppens bouwen, anderen aanpassen, schilderen, testen, verfijnen. Het script werd goed van tevoren ontwikkeld, en toen werkte ik met Hanna Gardner in de opnamestudio om het tot leven te brengen. Mijn proces in het begin is vrij instinctief, zitten, denken, bouwen, constant aanpassen. Ik ben vrij vrijgevig als maker.
Met het team is het veel meer samenwerkingsverband en experimenteel, gooi het tegen de muur en kijk wat blijft plakken. We zijn een neurodiverse, queer team, en dat beïnvloedt onze samenwerking. Het kan chaotisch en voortdurend verschuivend zijn, maar dat is waar het werk het meest levendig aanvoelt. Ik heb geluk dat ik samenwerk met Eleana Sirret, die al meer dan een jaar mijn tweede brein is, god help hen.
Puck Wyse en Alice Thomas kwamen oorspronkelijk helpen bij de Front of House, en we realiseerden ons dat we hun talenten als respectievelijk goochelaar en fysieke performer verspilden, dus die vaardigheden zijn nu onderdeel van de show geworden. We zijn ook gewoon echt goede vrienden. Op een repetitiedag in een broeierige tunnel in centraal Londen, kwam Jess Southwood opdagen met een picknick, en we eindigden in de Tate om over de toekomst van het stuk te praten. We denken nu na over hoe Creature verder zou kunnen evolueren, en we bespreken zelfs het vormen van een bedrijf om het indringende werk verder te ontwikkelen buiten deze show.
Hoe was het om de show eindelijk aan het publiek te presenteren vorig jaar?
Het was het beste ter wereld, want totdat het voor iemand is, denk je dat je gewoon gek bent! Het zien van de reacties van mensen en hun gezichten is gewoon magisch geweest. Je besteedt maanden aan het bouwen van iets en hebt geen idee of het zal aanslaan, en dan is plotseling iemand erbij, die in real-time reageert. Ik voel een enorme dankbaarheid. Tickets zijn niet goedkoop, en mensen geven je hun tijd, vertrouwen en aandacht. Dat betekent veel. Het zien van mensen die opgewonden, emotioneel of volledig geschokt naar buiten komen is ongelooflijk geweest.
.png.jpeg)
Wat is er volgens jou zo interessant aan indringend theater voor zoveel mensen?
Ik kwam in de indringende wereld na Covid, en ik denk dat iedereen gewoon verlangde naar interactie en verbinding in een gedeelde fysieke ervaring. Er is iets krachtigs aan het zijn binnen een verhaal in 360 graden - zelfs als je passief bent, ben je er nog steeds bij. En ik denk dat indringend theater mensen een speciaal gevoel geeft. Een-op-een momenten geven het publiek iets dat voelt als iets wat alleen van hen is. Dat is wat ik probeer te bereiken met Creature.
Wat hoop je dat het publiek meeneemt van Creature?
Dat poppentheater niet alleen voor kinderen is, en dat indringend theater niet in een gigantische locatie hoeft te zijn om krachtig te zijn. Meer dan wat dan ook, wil ik dat ze het gevoel hebben dat ze verantwoordelijk zijn gehouden door de Creature, en dat ze het hebben overleefd. Dan kunnen ze weggaan, naar huis gaan, een kopje thee zetten en reflecteren.
En heb je nog advies voor mensen voor wie Creature hun eerste indringende ervaring zou kunnen zijn?
Je springt uit een vliegtuig, en je parachute is daar. Vertrouw me, ik ben de parachute. Het is een intense eerste ervaring, maar je bent in veilige handen. We zijn allemaal professionals en we zorgen voor je. Welke vriend je hier ook heeft gebracht, geeft om je en wil dat je een goede tijd hebt. Probeer gewoon niet te dodelijk bang te zijn voor de door mensen gemaakte nachtmerrie die Creature is.
En tot slot, hoe zou je Creature in één woord beschrijven?
Monsterachtig!
Creature loopt tot 3 juli in Colab Tower
