Beschikbare Talen
Terwijl alle ogen vanavond, 22 juni, gericht zullen zijn op de 116 getalenteerde performers op het podium van het Minskoff Theatre, zijn er al twee andere eerbewijzen buiten het podium aangekondigd voor de 2026 Jimmy Awards.
Kristy Kosko van Greece Arcadia High School (Stars of Tomorrow, Rochester, NY) en Peter Smeallie van Albert Einstein High School (Brandon Victor Dixon Awards, Washington, D.C.) zullen de Inspiring Teacher Award ontvangen, gepresenteerd door MJ. De eerbiedwaardige personen zijn vorig voorjaar genomineerd voor deze erkenning door de genomineerden van de Jimmy Awards 2025 en zijn vervolgens geselecteerd door een commissie van leden van de Broadway League.
Stem vanavond af om de volledige ceremonie live te bekijken en lees verder terwijl we in gesprek gingen met Peter en Kristy om meer te leren over wat hen inspirerende docenten maakt. Lees het volledige interview hieronder!
Gefeliciteerd met deze bijzondere eer! Hoe voelt het om geselecteerd te zijn?
PS: Eerlijk gezegd is het nog niet helemaal tot me doorgedrongen! Nadat ik een 47-jarige carrière als muziek- en theaterdocent op de middelbare school heb afgerond, ben ik nooit iemand geweest die de schijnwerpers zocht voor mijn eigen voordeel. Mijn doel was altijd om betekenisvolle en memorabele ervaringen aan te bieden aan mijn studenten en de gemeenschap, en deze erkenning komt als een echte "kers op de taart" van mijn carrière in het onderwijs. Het spreekt boekdelen over de steun en aanmoediging die ik onderweg heb ontvangen van studenten, ouders, samenwerkingspartners en vooral mijn familie. En natuurlijk weerspiegelt het ook prachtig de geweldige middelbare schoolcarrière van onze Jimmy Award-finalist Seger Ott-Rudolph, die me zo graciously heeft genomineerd voor deze eer!
KK: Eerlijk gezegd voelt het een beetje surrealistisch. Deze award ontvangen is diep betekenisvol, maar wat ik het meest voel is dankbaarheid. Deze erkenning behoort niet alleen mij toe. Achter elke jonge kunstenaar die het podium van de Jimmy Awards betreedt, staat een gemeenschap van mensen die in hen geloofden, hen aanmoedigden en hen hielpen hun stem te vinden. Ik heb gewoon het voorrecht gehad om samen met enkele buitengewone jonge mensen te lopen. Als dit moment iets doet, hoop ik dat het een licht werpt op hen en op de dorpen die hen hier hebben gebracht.
Hoe was het om je studenten te zien optreden tijdens de ceremonie van vorig jaar?
KK: Ik ken Ian en Tessa al sinds ze op de middelbare school zaten, nog bezig met het ontdekken van wie ze waren, nog zoekende naar hun plek. Om te zien hoe ze vorig jaar het podium opkwamen, helemaal aanwezig en de hele moment volledig in beslag nemend, bracht me tot tranen. In zo'n moment zie je niet alleen een optreden. Je ziet het hele verhaal erachter. Ik kende de reis die hen daar bracht. De zelftwijfel die ze overwonnen, de risico's die ze namen, de ontelbare uren hard werken. Je ziet een jong persoon worden wie ze bedoeld zijn te zijn. Als docent is er niets waardevoller dan kijken naar een student in wie je gelooft en te zien dat ze zichzelf eindelijk zien zoals jij altijd al in hen hebt gezien.
PS: Het was een waarlijk buitenaards ervaring om hem op het hoogste niveau te zien excelleren. Segers ontwikkeling gedurende zijn middelbare schoolcarrière was uitzonderlijk, en hij nam met lef elke uitdaging aan die hem werd gegeven, altijd strevend om zijn vaardigheden te verbeteren en te leren van ervaringen. Tegelijkertijd blijft hij dezelfde zorgzame, gulle en nuchtere persoon die hij tijdens zijn reis in de podiumkunsten heeft bewezen te zijn. Hij vertegenwoordigde zijn theatergroep, zijn school en zijn gemeenschap met enorme nederigheid en gratie, en ik ben zo trots op zijn prestaties gedurende dit proces.
Wat voor soort advies gaf je hen voor hun ervaring met de Jimmy Awards?
PS: Ik gaf hem hetzelfde advies dat ik aan iedereen zou geven die hun werk presenteert in een auditie-setting - wees authentiek, presenteer je werk eerlijk en wees de persoon die je zelf zou willen. Talent kan je een eind op weg helpen om de kamer binnen te komen, maar een teamspeler zijn die vriendelijkheid en empathie meebrengt, zorgt ervoor dat je daar blijft.
KK: Het advies was eenvoudig maar belangrijk: wees jezelf. Dat is wat ervoor zorgde dat je er in de eerste plaats kwam. Ik moedigde hen ook aan om te genieten van de aanwezigheid van zoveel ongelooflijk getalenteerde jonge artiesten van over het hele land, om vrienden te maken en relaties op te bouwen. Dit zijn je toekomstige collega's, castgenoten en samenwerkingspartners. Sommige connecties die je maakt, kunnen een leven lang meegaan. Maar ik wilde ook eerlijk zijn. Ik vertelde hen dat er waarschijnlijk momenten zouden zijn waarop ze om zich heen kijken en zich afvragen of ze daar horen. En dat is oké. Laat het je nederig maken, niet intimideren. En tot slot herinnerde ik hen eraan dat hun waarde nooit aan een uitkomst is gekoppeld. Het echte cadeau is de ervaring zelf, de mensen die je ontmoet, de lessen die je leert, en het moment waarop je je realiseert dat je thuishoort in die kamer."
Wat is het meest vervullende aan het zijn van een theaterdocent?
KK: Als ik het in één zin moest samenvatten: de gekozen familie. Theater brengt een groep jonge mensen samen en vraagt hen om kwetsbaar te zijn, samen te werken en iets betekenisvols te creëren. In dat proces gebeurt er iets buitengewoons. Ze vinden elkaar, en vaak vinden ze zichzelf. Sommige studenten komen het lokaal binnen als stille, onzekere, bijna onzichtbare jongeren. Maar op een dag klikken er dingen. Ze stappen in het licht en beginnen zichzelf anders te zien. Ik had elke dag een front-row seat voor die transformatie. Het meest vervullende is weten dat wat we hebben opgebouwd veel verder gaat dan het podium. We hebben herinneringen, vriendschappen en banden gecreëerd die een leven lang meegaan. Dat is de echte erfenis. Niet de prijzen of de staande ovaties. Het is de familie die we onderweg hebben gebouwd.
PS: Als theaterdocenten hebben we de spanning en het voorrecht om een authentieke en betekenisvolle ervaring te faciliteren voor studenten van alle niveaus en achtergronden. Ik ben enthousiast om te zien hoe studenten doorbreken naar het hoogste niveau van theaterwerk, maar het is net zo prachtig om te zien wanneer een student eindelijk "het snapt", of het nu gaat om het beheersen van een lied of scène, het ontwikkelen van een nieuwe technische vaardigheid of het ontdekken van een leiderschapskenmerk dat eerder niet was benut. Ik hou ervan om na te denken over de ontwikkeling van elke student als individu, terwijl ze zich ontwikkelen van nerveuze, onhandige eerstejaars naar zelfverzekerde, poise laatstejaars. Als theaterdocenten hebben we de unieke kans om studenten door het hele proces heen te begeleiden en betrokken te raken bij hun levens als vitale bijdragers aan de samenleving.
Waarom denk je dat kunsteducatie zo belangrijk is?
PS: Alle kunsten bieden een venster naar - en spiegel van - de mensheid. Onze taak als onderwijsverleners is studenten te begeleiden naar productieve, betekenisvolle levens, en blootstelling aan de kunsten is van cruciaal belang voor het ontwikkelen van mensen die leven met empathie en gratie. De wereld heeft creatieve mensen nodig in alle levensgebieden, dus blootstelling aan en training in alle kunsten - visuele kunsten, muziek, dans en theater - is nu belangrijker dan ooit. Uiteindelijk gaat het niet echt om het produceren van de volgende Tony-winnaar of wereldster - het gaat om het geven van kinderen de tools die ze nodig hebben om creatief te gedijen en de planeet te behouden.
KK: Voor zo veel jonge mensen zijn de kunsten de eerste plek waar ze zich werkelijk gezien voelen. In een wereld die luid, competitief en onzeker kan aanvoelen, wordt het theaterlokaal een toevluchtsoord waar studenten vrij zijn om te verkennen, te falen, te groeien en te worden gevierd voor wie ze echt zijn. Die soort omgeving bouwt niet alleen betere performers. Het bouwt betere mensen. Kunsteducatie is essentieel, en ik denk niet dat we dat luid genoeg zeggen. De vaardigheden die studenten ontwikkelen zijn levensvaardigheden: zelfvertrouwen, communicatie, samenwerking, creatief probleemoplossen. Vaardigheden die belangrijk zijn in elk beroep en elke levensfase. De kunsten leren ook iets dat moeilijker te meten is, maar net zo belangrijk... wat het betekent om deel uit te maken van iets dat groter is dan jezelf. En misschien het belangrijkste, de kunsten helpen ons een deel van ons te ontwikkelen dat zo veel van het traditionele onderwijs onberoerd laat: het deel dat zich tot nieuwsgierigheid wendt, dat emoties aangaat in plaats van ze te onderdrukken, dat zich voorstelt wat nog niet bestaat en dan werkt om het tot leven te brengen. Onze wereld heeft dat wanhopig nodig.
Ben je enthousiast om op 22 juni het podium te betreden?
PS: Natuurlijk! Ik ben me er terdege van bewust dat ik de onvermoeibare inspanningen van theaterdocenten in het hele land vertegenwoordig - zij zijn werkelijk de hardst werkende mensen in de showbusiness en verdienen allemaal een schouderklopje!
KK: Enthousiast? Absoluut. Ik ga naar The Jimmys! Ik ga een toespraak geven op een Broadway-podium! Hoe kan ik daar niet enthousiast over zijn? Wat het echt speciaal maakt, is dat Ian en Tessa vorig jaar op datzelfde podium hebben opgetreden. En dit jaar zullen ze in het publiek naast mij zitten. Ik adem het allemaal in. Het voelt echt als een sprookjesachtige einde van een carrière die ik heb gekend, en ik kies ervoor om elk moment ervan te omarmen.
