Recensie: THE WIND IN THE WILLOWS, Theatre On Kew

Ter viering van het veertigjarige jubileum van Glenn Elstons geprezen bewerking van The Wind in the Willows, toont het Australian Shakespeare Company opnieuw waarom het synoniem is geworden voor fantasierijk theater voor het hele gezin in de openlucht. Onder regie van Otis Elston transformeert deze heerlijke productie de prachtige omgeving van Kew Gardens in Kenneth Grahames idyllische rivieroeverwereld en biedt een interactieve avontuur dat het publiek van elke generatie betovert.

De productie begint met twee van de meest memorabele entree’s die men zich kan voorstellen. Tegen de spectaculaire achtergrond van het meer en de tuinen arriveren twee personages per boot, wat onmiddellijk een gevoel van verwondering creëert dat perfect aansluit bij de natuurlijke setting. Het publiek maakt snel kennis met een charmante verzameling personages, waaronder Ratty, Mole, Mr Badger, Otter, Weasel, de fantastische Chief Rabbit en later de ondeugende Toad. Mole wordt neergezet als verlegen, lief en begrijpelijkerwijs nerveus om buiten haar vertrouwde omgeving te treden, waardoor haar geleidelijke omarming van het avontuur des te lonender wordt wanneer haar vrienden haar aanmoedigen een bezoek te brengen aan Toad Hall.

Muziek is naadloos verweven door de hele productie, met een meer dan getalenteerde cast die indrukwekkend muzikaal talent toont naast hun acteerspel. Een bijzonder genietbaar moment is wanneer Rabbit en Weasel speels met elkaar dollen voordat ze gezamenlijk een vermakelijk gitaarnummer spelen, tot vreugde van zowel kinderen als volwassenen. De vocale kwaliteiten en muzikale veelzijdigheid van de cast voegen een extra laag plezier toe aan een al boeiende productie.

Publieksdeelname staat centraal in de ervaring en wordt met oprechte warmte behandeld. Chief Rabbit is direct een publiekslieveling en nodigt jongere toeschouwers uit om hun oren te wiebelen, hun neuzen te wiegen en de magische woorden „Whispering Willows” te chanten wanneer ze erekonijnen worden. De zachte humor zet zich voort met grappige herinneringen om geen uitwerpselen achter te laten, terwijl kinderen vol enthousiasme elke kans aangrijpen om deel te worden van het zich ontvouwende verhaal.

Een ander memorabel moment ontstaat bij de waarschuwingen over het betreden van het Wilde Woud, waar een energieke choruslijn een onverwacht vleugje theatrale glamour brengt met onmiskenbare showgirlinvloeden. De choreografie is levendig en fantasievol en complimenteert de speelse toon zonder ooit het verhaal te overheersen.

Een van de grootste sterkten van het Australian Shakespeare Company is opnieuw hun begrip van jonge toeschouwers. Halverwege de voorstelling worden de toeschouwers uitgenodigd om het oorspronkelijke speelgebied te verlaten en een korte wandeling te maken naar Toad Hall, waar de rest van het avontuur zich ontvouwt. In plaats van het verhaal te onderbreken, verfrist deze verplaatsing op inventieve wijze de aandacht van het publiek en houdt het de betrokkenheid van jongere kinderen vast. Het is een inventief theatermiddel dat een soort handelsmerk van het gezelschap is geworden en bewijst hier even effectief te zijn.

De tweede locatie zorgt voor een nog sterkere afsluiting met de komst van Toad, die elke scène steelt vanaf zijn eerste verschijning. Speels, brutaal en verrukkelijk sluw, leidt zijn nieuwste obsessie met motorvoertuigen snel tot roekeloos rijden, een ontmoeting met een agent en de dreiging van gevangenisstraf. Ondertussen worstelen de overige personages met de plannen van Weasel om de controle over Toad Hall over te nemen, wat volop komische momenten oplevert.

De productie nodigt kinderen opnieuw uit om actieve deelnemers te worden, ditmaal door ze op een nieuw avontuur te sturen dat hen de gelegenheid geeft even de benen te strekken terwijl Rabbit en Weasel de volwassenen vermaken met een briljant grappig muzikale act. Het is weer een geïnspireerd stukje publieksbetrokkenheid dat ervoor zorgt dat elke generatie zich betrokken voelt gedurende de hele voorstelling.

Otis Elstons regie houdt het tempo energiek terwijl hij nooit het zachte hart van Grahames klassieke verhaal uit het oog verliest. Glenn Elstons bewerking behoudt de warmte, vriendschap en humor van het originele verhaal en omarmt de interactieve mogelijkheden van het theater in de buitenlucht. De cast blijft vol overtuiging betrokken, levert optredens vol aanstekelijk enthousiasme, grenzeloze energie en oprechte vreugde.

Dit is familietheater op zijn best. Rijk aan verbeelding, gevuld met lachen, muziek en inventieve publieksdeelname, The Wind in the Willows biedt een betoverende buitenervaring die kinderen en volwassenen in gelijke mate vermaakt. Met zijn gedenkwaardige optredens, prachtige omgeving en inventieve podiumvoering is deze jubileumproductie een feestelijke viering van een tijdloze klassieker die na veertig jaar nog steeds plezier schenkt.

The Wind in the Willows speelt tot 23 augustus 2026 in Theatre On Kew, The Lake, Royal Botanic Gardens, Kew