Dostępne języki
BroadwayWorld z ciężkim sercem informuje, że wybitny orchestrator, kompozytor, dyrygent, producent muzyczny i aranżer Harold Wheeler zmarł wczoraj, 24 czerwca 2026 roku. Miał 82 lata.
W ciągu kariery trwającej ponad pięćdziesiąt lat, Wheeler zdobył liczne wyróżnienia, w tym nominacje do Emmy, Tony i Drama Desk oraz nagrodę za całokształt twórczości od NAACP Theatre Awards. Otrzymał specjalną nagrodę Tony za całokształt twórczości teatralnej w 2019 roku.
Urodził się w St. Louis w stanie Missouri, Wheeler rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku pięciu lat, kiedy to grał w szkole niedzielnej w swoim kościele. Kontynuował naukę przez szkołę podstawową i średnią, co ostatecznie doprowadziło go na Howard University. Podczas studiów w Howard, Wheeler poznał innych młodych utalentowanych muzyków, w tym Robertę Flack, Donnego Hathawaya oraz swoją przyszłą żonę, Hattie Winston.
Talenty Wheelera zaprowadziły go do legendarnego kompozytora Burta Bacharacha, który zatrudnił go jako dyrygenta swojej musicalowej produkcji Promises, Promises. Wówczas Wheeler stał się najmłodszym dyrygentem na Broadwayu. Później pracował przy niektórych z najbardziej zapadających w pamięć przedstawień Broadwayu, w tym: Ain't Supposed to Die a Natural Death, A Chorus Line, The Wiz, Lena Horne: The Lady and Her Music oraz Dreamgirls. Otrzymał sześć nominacji do nagrody Tony za swoją pracę nad The Life, Little Me, Swing, The Full Monty, Hairspray i Dirty Rotten Scoundrels, a także zdobył nagrodę Drama Desk za swoją pracę nad Hairspray.
Wheeler aranżował i produkował dla Arethy Franklin, Anity Baker, Peabo Brysona, Della Reese, Niny Simone, B.B. King, Smokey Robinson, Diana Ross, Freda Payne, Kathleen Battle, Ray Charles, Stevie Wonder, Al Green, Joe Cocker, Dizzy Gillespie, Gloria Gaynor, Whitney Houston, Stephanie Mills i Debbie Allen wśród wielu innych artystów.
Wheeler pozostawił po sobie żonę, aktorkę Hattie Winston, córki Marian i Samantha oraz wnuki.
