Recensie: CHITTY CHITTY BANG BANG, Het Watermill Theatre

Het Watermill Theatre is in de afgelopen jaren sterk gegroeid en werd uitgeroepen tot Theater van het Jaar 2026 door The Stage. Nu vliegen ze de zomer in met misschien wel hun meest ambitieuze revival tot nu toe met de klassieker Chitty Chitty Bang Bang. Als ze het publiek naar Midden-Aarde en PT Barnum's circus kunnen brengen, kunnen ze dan ook de lat hoger leggen met een vliegende auto? Een musical die vaak leunt op het technische spektakel van de titelsong-auto, de vraag die opkwam toen deze revival werd aangekondigd was hoe de intieme ruimte van Het Watermill zo'n kunststukje kon realiseren. Gelukkig is dit waar de vindingrijkheid en creatieve visie van regisseur (en artistiek directeur van Het Watermill) Paul Hart straalt. Een productie vol charme en kinderlijke fantasie, met een lucht van nostalgie terwijl we de ongelukkige uitvinder Caractacus Potts, zijn twee kinderen en Truly Scrumptious volgen op hun avontuur met de vreemd magische auto. Er hangt bovendien een aura van emotionele diepgang die deze revival onderscheidt, maar dat is nog maar het begin. Het fantasierijke decor van Katie Lias is geïnspireerd op de uitvindingen van Caractacus, een werkplaatsachtige ruimte versierd met tandwielen, mechanismen en zijn excentrieke contrapties. Gecompleteerd door de schattige poppen van Marc Parrett, de kleurrijke belichting van Jai Morjaria en het videodesign van Daniel Denton, weten ze de kleinste ruimte groter dan het leven te laten voelen. Tegen de tijd dat de auto aan het eind van het eerste bedrijf de lucht in gaat, kun je niet anders dan betoverd zijn door de pure creativiteit. Net als bij de recente zomerrevivals van Het Watermill maken ze slim gebruik van de buitenruimte met een marquee voor een dolle kermis-sequentie, afgesloten met de bombastische "Me Ol' Bamboo" met exuberante choreografie van Anjali Mehra. Een vast onderdeel van Het Watermill, deze Chitty Chitty Bang Bang wordt gedragen door een getalenteerde groep acterende muzikanten die de klassiekers van de Sherman Brothers prachtig herinterpreteren, inclusief het titelnummer, "Hushabye Mountain", en "Truly Scrumptious". Christian Edwards (die sommigen misschien kennen als de theaterpersoonlijkheid West End Producer) speelt Caractacus Potts vol charisma en zachtheid als een zorgzame vader voor Jeremy en Jemima, prachtig vertolkt door Bodhi Allnutt en Aila McLeish tijdens de voorstelling die ik bijwoonde. Lydia Louise maakt ondertussen een zelfverzekerde professionele debuut als Truly Scrumptious, waarbij ze een balans vindt tussen maternale warmte tegenover de Potts-kids en een pittige onafhankelijkheid die haar romcom met Caractacus onderbelicht maar geloofwaardig maakt. Wanneer we Vulgaria bereiken, krijgen we pas echt de scènes die stelen van deze productie. Alexander Zane en Sam Pay vormen een hilarisch duo als de Vulgaire spionnen Goran en Boris, en nemen zelfs de tijd om met het publiek te communiceren over de Britse stijfheid en het weer. Samuel Morgan-Grahame (Jesus Christ Superstar) en Mairi Ikegami zorgen voor lachen en een sinistere rand als de kregelige tirannen Baron en Baroness Bomburst. Last but not least, een personage dat generaties lang kinderen heeft getraumatiseerd, Susannah van der Berg's Childcatcher heeft meer het randje van een pantomime-schurk terwijl haar intimiderende aanwezigheid voelbaar is vanaf de eerste noten van haar klarinet. Of je nu bent opgegroeid met de film uit 1968 of het voor de eerste keer leert kennen, deze Chitty Chitty Bang Bang revival zal het hele gezin meenemen. De ambities van Het Watermill blijven elk jaar groeien, maar ze bewijzen dat met een beetje verbeelding echte theatrale magie voort kan komen uit de eenvoudigste dingen. Chitty Chitty Bang Bang is te zien in Het Watermill Theatre tot 13 september Foto credits: Pamela Raith

Recensie: CHITTY CHITTY BANG BANG, Het Watermill Theatre

Beschikbare Talen

Meer recente artikelen