Interview: 'Het is een grote klus!': Actrice Keziah Ibe over haar professionele debuut als Eliza Doolittle in MY FAIR LADY van Chichester Festival Theatre

Het is zeker een “loverly” zomer in Chichester dit jaar, met My Fair Lady die speelt in het Festival Theatre. Keziah Ibe maakt haar professionele debuut als Eliza Doolittle samen met Hadley Fraser als Henry Higgins. Onlangs hadden we de kans om met Ibe te praten over het aannemen van de iconische rol van Eliza Doolittle. We bespraken hoe het was om haar professionele debuut te maken, hoe het repetitieproces verliep en wat ze hoopt dat het publiek meeneemt van deze productie.

Hoe ben je eigenlijk begonnen in de wereld van het theater?

Ik ben vrij laat begonnen! Toen ik ongeveer dertien was, deed ik mee aan mijn eerste schoolmusical, namelijk Alice in Wonderland. Ik wilde graag Alice zijn, maar dat bleek niet echt mijn rol. Ik werd de Hartenkoningin! En ik had een geweldige dramadocent. Zij nam me echt onder haar hoede en gaf me gratis acteerlessen. Acteren was dus het eerste waar ik echt in geïnteresseerd raakte, en zingen was altijd al een deel van mijn leven, maar dat ontwikkelde zich wat later pas.

En was je al fan van My Fair Lady voordat je in de show kwam?

Ik kende de show eigenlijk helemaal niet! Ik kende een paar liedjes - “I Could Have Danced All Night”, “On the Street Where You Live”, de grote hits - maar ik wist niet wat er in het verhaal gebeurde. Het was heel fijn om dat nu te leren! Het is zo’n magisch verhaal, en de transformatie van Eliza is gewoon prachtig.

Hoe was het om deze show als je professionele debuut te doen?

Het is een grote klus geweest! Er was veel steun van de cast en het creatieve team om ervoor te zorgen dat ik me klaar voelde, en ze hebben met me gewerkt aan het dialect en het accent in de show - echt tot in de uitersten. Maar het was zeker een grote klus. Absoluut niet te onderschatten! Maar het is erg ondersteunend geweest en ik voelde ook vertrouwen in mij, wat ik helemaal niet had verwacht op dit punt, net uit de toneelschool.

Hoe verliep het repetitieproces voor de show?

We begonnen met het simpelweg doorlezen van het script, omdat het gebaseerd is op het toneelstuk Pygmalion van George Bernard Shaw - het is zo rauw en er zit zoveel detail in het script. Dus we hebben ongeveer een week genomen om alleen maar te lezen, te bespreken en al die details te vinden, en toen hebben we het langzaam tot leven gebracht. Wat echt geweldig was, was het zien hoe de nummers met Alfred Doolittle [Gary Milner], Eliza’s vader, tot leven kwamen, omdat zij zoveel luchtigheid in de show brengen die zo nodig is! Anders kan het verhaal zwaar overkomen. Maar het was prachtig om te zien hoe iedereen zijn of haar rol ontwikkelde op een manier die heel uniek is, en die onze productie echt speciaal maakt.

Je noemde eerder dialect coaching. Hoe was dat om te doen als onderdeel van je eerste rol? Het is veel dialectwerk voor Eliza!

Het is inderdaad veel, en we wilden dat het in het begin echt extreem Cockney zou zijn, zodat de transformatie groter en geloofwaardiger zou voelen. Ik heb gewerkt met Charmian Hoare, onze stemcoach in de show, en zij is zo behulpzaam geweest met het geven van warming-ups en ervoor zorgen dat ik voordat ik ook maar iets uit het script deed, helemaal klaar was en het accent echt goed onder de knie had. Het was echt heel fijn.

Hoe waren de voorstellingen tot nu toe?

Ze zijn absoluut fantastisch! Het is zeker een show die uithoudingsvermogen vraagt van Eliza. Het is echt intens, vooral qua zingen. We doen het heel verschillend afhankelijk van waar we in de show zijn, en het volhouden is een grote vaardigheid. Iets wat ik heel snel moet leren, terwijl sommigen wat meer tijd hebben gehad. Het is een geweldige uitdaging. Ik geniet er erg van, en het publiek reageert ontzettend positief op de show.

Hoe voelt het om je professionele debuut te maken in zo’n iconische rol?

Ik had nooit verwacht dat ik na de toneelschool al zo’n grote rol zou leiden! Het is overweldigend geweest, en de positiviteit van mijn mede-castleden heeft de ervaring zo bijzonder gemaakt. De steun die ze mij geven, het geduld om naar mij te luisteren en naar mijn soms gekke ideeën, maar ook waardering wanneer ik een goed idee aandraag. Iedereen is zo ondersteunend. Het is fantastisch geweest.

Je hebt dus een frisse kijk op de show, omdat je hem nog niet kende!

Na mijn eerste auditie zeiden ze: „kijk de film,” omdat ze blijkbaar aanvoelden dat ik het niet kende! Ik heb de film gekeken en was helemaal weg van het prachtige verhaal. Maar omdat ik het niet zo goed kende, was het ook makkelijker om mijn eigen interpretatie te maken, want de rol is zo iconisch en in ieders hoofd geëtst. Dat was eigenlijk heel behulpzaam!

En hoe is het om met Hadley Fraser als Henry Higgins te werken?

Hij is waarschijnlijk de liefste man met wie ik ooit zal samenwerken! Hij is ongelooflijk gul en zijn creativiteit in de ruimte is fenomenaal om te zien. Zijn Higgins is heel bijzonder, en met een show die, misschien wel voor een publiek in 2026, je zou kunnen denken: „Oh, ik weet niet zo goed wat ik daarvan vind ...” Hij heeft die rol gemaakt tot iemand die je beter kunt begrijpen en bijna lief kunt gaan vinden. Hij is echt meester in wat hij doet. En aan het einde van onze show maakt hij de prachtigste transformatie van zijn personage, die in vijf minuten moet gebeuren, terwijl ik de hele show heb. Wat hij doet is gewoon heel mooi.

En hoe is het om bij het Chichester Festival Theatre te werken?

Het is geweldig! De faciliteiten zijn ongelooflijk. Ze hebben het Festival Theatre, de Minerva en de Nest. De beste manier om het te omschrijven is als een campus van kleine theaters, en het Festival Theatre zelf. Het personeel is zo toegewijd aan wat ze doen - je merkt dat er echte zorg en kameraadschap is binnen het team, wat heel fijn is, en ze hebben ons erg gesteund bij onze komst.

Heb je een favoriet lied uit de show, om te zingen of om naar te luisteren?

Er is een jongen in onze cast, Ben Culleton, die Freddy speelt, en “On the Street Where You Live” - zodra ik dat een paar jaar geleden hoorde, dacht ik: dat is echt een mooi lied! Ik wist niet dat het uit My Fair Lady kwam! Maar hij klinkt echt alsof hij uit een andere tijd komt - heel klassiek. Het is gewoon prachtig. En backstage is het moment dat ik me snel moet omkleden in mijn baljurk, maar het is niet stressvol omdat ik dat mooie deuntje gewoon kan horen. Het is echt prachtig!

Wat hoop je dat het publiek meeneemt uit deze productie van My Fair Lady?

Als team hebben we gespeeld met het idee dat Eliza haar eigen lot in handen heeft - dat het geen experiment is waarin ze wordt gegooid, maar dat zij ervoor kiest te blijven en haar leven voor zichzelf te veranderen. Ik hoop dat het mensen een iets andere kijk op de show kan geven en die liefde voor zo’n fantastische voorstelling opnieuw aanwakkert, want het materiaal is zo ongelooflijk! En hopelijk helpt het mensen te realiseren dat waar je ook bent, je altijd iets van jezelf kunt maken op een bepaalde manier.

En tenslotte, hoe zou je My Fair Lady in één woord omschrijven?

Levendig!

My Fair Lady speelt van 6 juli tot 5 september in het Chichester Festival Theatre