Robert Icke's nieuwe bewerking van Oedipus is nu te zien op Broadway, met in de hoofdrollen Mark Strong en Lesley Manville in Studio 54. In deze nieuwe vertelling transformeert Icke de epische tragedie van Sophocles tot een menselijk thriller die de geheimen van het verleden in een spannende hedendaagse context katapulteert. Zie wat de critici te zeggen hadden over de New Yorkse overzetting van deze met een Olivier Award bekroonde Beste Revival.
Oedipus ontving recentelijk twee Olivier Awards, waaronder Beste Revival van een Toneelstuk en Beste Actrice (Lesley Manville), evenals drie U.K. Critics’ Circle Theater Awards, waaronder Beste Regisseur (Icke), Beste Acteur (Mark Strong) en Beste Actrice (Lesley Manville).
Oedipus heeft Mark Strong in de hoofdrol – die zijn voor een Olivier genomineerde rol als 'Oedipus' herneemt – en Lesley Manville – die haar voor een Olivier bekroonde rol als 'Jocasta' herneemt. Ook keren terug in hun Britse rollen: Samuel Brewer als 'Teiresias,' Bhasker Patel als 'Corin,' Jordan Scowen als 'Eteocles,' en James Wilbraham als 'Polyneices.' Ze worden vergezeld door John Carroll Lynch als 'Creon,' Teagle F. Bougere als 'Driver,' Ani Mesa-Perez als 'Lichas,' Olivia Reis als 'Antigone,' en Anne Reid als 'Merope,' met Brian Thomas Abraham, Denise Cormier, Karl Kenzler, en Oliver Rowland-Jones die de cast compleet maken.
Het creatieve team bestaat uit Hildegard Bechtler (Scenograaf), Wojciech Dziedzic (Kostuumontwerper), Natasha Chivers (Lichtontwerper), Tom Gibbons (Geluidontwerper), en Tal Yarden (Videodesigner). Casting is in handen van Julia Horan, CDG en Jim Carnahan, CSA.
Chris Jones, Chicago Tribune: Het werk van Icke is echt iets bijzonders: ik kan me niet herinneren ooit zo geboeid te zijn geweest door een Griekse tragedie. En mijn bewondering voor zijn show wordt vergroot doordat Icke erin slaagt opmerkelijk trouw te blijven aan veel van het originele spel, terwijl hij de dialoog omzet in hedendaagse taal; dit leest niet als iets dat op de Griekse oorsprong is gebaseerd, het voelt als het spel zelf, hernieuwd met een soort knetterende relevantie die zelden op Broadway te zien is. Bij Shakespeare moeten theaterkunstenaars zich natuurlijk vrijwel altijd houden aan de oorspronkelijke tekst. Maar aangezien Griekse tragedies niet in het Engels zijn geschreven, is alles altijd een bewerking, wat de creativiteit bevrijdt. En dat is hier spectaculair het geval.
Gemiddelde Beoordeling:
90.0%
