Recensie: ZWANENMEER, Staatsballet van Georgië, London Coliseum

Na hun optreden in het London Coliseum in 2024 keren het Staatsballet van Georgië terug naar de hoofdstad met een gloednieuwe versie van Het Zwanenmeer. Het gezelschap uit Tbilisi wordt vooral aangetrokken door hun artistiek directeur, de gerespecteerde ballerina Nina Ananiashvili, die heeft gedanst bij het Bolsjoi en het American Ballet Company en prachtige dingen heeft gedaan met dit getalenteerde gezelschap. De productie uit 2024 was degelijk, met elegante uitvoeringen, maar miste een deel van het vuur dat nodig is om het ballet echt te laten schitteren. Ook deze nieuwe productie toont dezelfde technische vaardigheid van de dansers binnen een zeer traditionele setting, maar terwijl de solisten dezelfde rollen dansen, blijft de chemie enigszins ontbreken. Nino Samadashvili keert terug uit de productie van 2024 in de dubbele rol van Odette/Odile, evenals Oleg Ligai als prins Siegfried. Samadashvili is een prachtige danseres, doordrenkt met elegantie tot in de puntjes van haar perfect delicate vingers, hoewel ze op de persavond soms wat misstappen met haar voeten liet zien. Ze heeft een lichte port de bras, maar ook uithoudingsvermogen en kracht, gedemonstreerd door enkele indrukwekkende fouettés. Haar zenuwachtig angstige Odette beweegt zich goed naar een spottende, zelfverzekerde Odile. Ligai toont indrukwekkende lichtheid in zijn sprongen, wat extra opvalt vanwege zijn lengte. Zijn vertolking van Siegfried is iets te zacht om te overtuigen als de held van Odette aan het einde van de voorstelling. Het belangrijkste probleem is de geloofwaardige chemie tussen het paar, die hooguit functioneel is. Dat is zonde, want het zijn beiden goede dansers die samen zouden moeten schitteren. Odette en Rothbart Marcelo Soares keert ook terug als Rothbart en brengt een dreigende energie met zich mee, met een ongelooflijk iriserend verenkostuum en enorme, wijd uitgespreide vleugels. Hij overtuigt als de duistere, krachtige kracht in het verhaal en het zou mooi zijn om nog meer van hem te zien. Een opvallend pluspunt van dit gehele gezelschap is de onberispelijke plaatsing van armen en vingers, die zich zelfs uitstrekt tot het zittende publiek bij de feestelijke uitvoeringen dat hun handen en armen ophoudt in een prachtig lome zegen. Het corps de ballet blinkt uit in de zwanenjongen-delen, wat zorgt voor mooie coördinatie en timing. De nationale dansen zijn leuk - bijzonder indrukwekkend zijn de Spaanse dansers, die sierlijke achterwaartse buigingen en een levendige energie laten zien. De setting en choreografie zijn erg klassiek en precies, maar Ananiashvili introduceert ook een trio zwarte zwanen in het corps de ballet die alleen in de eerste akte verschijnen als Drie Grote Zwanen. In de Mariinsky-traditie heeft menig balletgezelschap een corps de ballet van zwarte zwanen om de donkere magie van Rothbart te symboliseren, maar dat is meestal in de laatste akte. Het is zowel vreemd dat deze zwarte zwanen in de tweede akte verdwijnen en hun vroege verschijning vermindert ook de visuele impact van Odiles zwarte tutu wanneer zij het toneel betreedt. Odile en gezelschap De productie bevat een gloednieuw decor en meer dan 300 op maat gemaakte kostuums. Ongeveer 1500 meter tule werd gebruikt om de iconische tutu's van de productie te creëren - genoeg stof om van het London Coliseum tot aan Trafalgar Square te reiken. De uitstraling heeft als thema een middeleeuws sprookje, met nadruk op rijke stoffen en pasteltinten. Siegfrieds moeder (een majestueuze Ina Amaiparashvili) steelt bijna de show met een parade van metalen stoffen en torenhoge hoofdtooien. Het decor is minimaal en steunt op sierlijke achtergronden die betoverde kastelen, donkere bossen en met sneeuw bedekte bergen tonen. De Royal Ballet Sinfonia verkeert in topvorm en brengt prachtige klankkleur in Tchaikovsky's glorieuze score. Onder leiding van Levan Jagaev, die zowel tempo als geduld toont, is de muziek het hoogtepunt van de avond. Het is fantastisch om het Staatsballet van Georgië terug te zien in Londen, waar ze de discipline en gratie laten zien waar ze bekend om staan. Nog een paar vonken extra zouden welkom zijn. Het Staatsballet van Georgië met Het Zwanenmeer speelt nog tot 26 juli in het London Coliseum Foto's: Met dank aan de productie

Recensie: ZWANENMEER, Staatsballet van Georgië, London Coliseum

Beschikbare Talen

Meer recente artikelen