Recensie: ONCE bij NextStop Theatre

NextStop Theatre’s Once was een levendige, emotionele kracht die het hele theater liet zingen. 

De show was de finale van het inaugurele seizoen van artistiek directeur Heather Lanza en zette de toon voor meer rocksterproducties in het aankomende seizoen 2026/27. 

Once is een musical gebaseerd op de geprezen film met dezelfde naam. Het blijft de enige musical die een Oscar, Grammy, Olivier Award en Tony Award heeft gewonnen—een OGOT, als je wilt. Als de onderscheidingen je niet bekend voorkomen, inspireerde deze film die in een musical werd omgevormd ook een andere film, Begin Again met Mark Ruffalo en Kiera Nightly.

Gesitueerd op de straten van Dublin, Once volgt “Guy,” een Ierse muzikant, en “Girl,” een Tsjechische immigrant, die elkaar bij toeval ontmoeten en een band vormen over muziek en stofzuigers. In de loop van een week verdiept hun creatieve partnerschap zich in iets meer, waarbij wordt verkend hoe vluchtige momenten een hele toekomst kunnen vormgeven. 

Bij binnenkomst in het NextStop Theatre was het podium al levendig en zong. Acteurs sprongen rond op de set van een Ierse pub, terwijl ze de drukte van de stamgasten in een bar pantomimeerden, terwijl een lokale live performer nummers speelde op een podium binnen het podium. Zanger en gitarist Dan Blanchet coverde nummers als “Maneater,” “Take Me Home, Country Roads,” en “500 Miles” tot de opwinding van het publiek en de acteurs, en zette de vriendelijke, interactieve toon die over de hele show hing. 

Hoewel de warmgekleurde, rommelige bar van MacLennane’s Pub de primaire setting was, veranderden de scènes in andere locaties door middel van meeslepende verlichting en verschuivende setstukken van Hailey LaRoe en August Henney. De tijdloze, samenhangende kostuums en goed geplaatste rekwisieten van Imari Pyles en Bridgette Tran—waaronder de echte instrumenten—harmoniseerden met elke scène.  

Het productieteam geloofde overduidelijk en oprecht in deze show, die aanstekelijk aandoenlijk was. Iedereen op het podium gaf alles wat ze hadden: als acteur, zanger, danser en muzikant. En bovenop dat alles moesten ze het doen met behoorlijk overtuigende Ierse en/of Tsjechische accenten, gefaciliteerd door dialectcoach Jen Rabbitt Ring. De stamina die van het ensemble werd vereist om de kwaliteit van de muziek en acteren te behouden was zo indrukwekkend, en ze hebben vergevingsgezind gedipt daar waar het tempo vertraagde omdat ze te dun verspreid werden.

Hoofdrolspeler Carter Crosby had de oprechte gezichtsuitdrukkingen en heroïsche maar emotionele stem van een Disney-prins voor de perfecte sombere en hartelijke interpretatie van Guy, die het gewicht van de show en zijn wereld op zijn schouders droeg. Dit werd versterkt door de altijd aanwezige kracht en talent van Emily Erickson, wiens spookachtige sopraan en vaardige pianospel een balans vonden tussen veerkracht en kwetsbaarheid, en iedereen vooruit duwde en de sleutels tot de piano en tot het succes van de musical vasthield. 

Een paar overdreven ensembleleden deden de toon van de productie soms wat meer richting de corny kant hellen. Ari Post (Billy) en Colin Villacorte (Andrej) gingen extravagante schreeuwen wanneer het hun tijd in de schijnwerpers was, wat beter werkte in korte uitbarstingen dan in hele scènes. De stijl van het interpretatieve dansen die verschijnt in het tweede bedrijf duwde ook de komedie in die leek onbedoeld te zijn. In het verhaal is het een beetje moeilijk te geloven dat de goede-maar-niet-geweldige nummers en teksten enkele van de levensveranderende scènes uitlokken, maar dat is meer een opmerking voor de oorspronkelijke muziek schrijvers, Glen Hansard en Markéta Irglová. Al met al herstelde en versterkte NextStop’s uitvoering van de muziek het origineel. 

NextStop Theatre’s Once zat vol melodieuze talent, hart en geest. Zie de muzikale, wervelwindromance tot 27 juni. 
 

Duur: 2,5 uur, inclusief een pauze van 15 minuten

Foto Credits: DJ Corey Photography