Muzycy AI Podszywają Się pod Gwiazdy Broadwayu. Dlaczego Serwisy Streamingowe Nie Reagują?

Jeśli w tym miesiącu wyszukałeś Aaron Tveit na Spotify, natrafiłeś na coś nowego: ponury, deszczowy singiel zatytułowany „Shadows in the Rain”, wydany 4 lipca i - co zaskakujące - sklasyfikowany jako hip-hop. Utwór zdobył prawie 10 000 odtworzeń. Nie ma on jednak nic wspólnego z Aaronem Tveitem. Piosenka - przypisana „Bennett Michelle” w linii praw autorskich i „z udziałem” prawdziwych rockowych zespołów Narrow Head i Loathe, które również nie wydają się mieć z nią powiązania - to jedna z co najmniej kilkunastu piosenek wygenerowanych przez AI, które BroadwayWorld zidentyfikował na oficjalnych profilach artystów z Broadwayu, którzy nigdy ich nie nagrali.

Wzór jest nie do pomylenia. Pojawia się singiel o generycznym tytule i okładka wygenerowana przez AI na prawdziwej stronie artysty, wciśnięty pomiędzy rzeczywiste nagrania z castingu, które wykonawca faktycznie nagrał. W ciągu ostatnich sześciu tygodni fałszywe wydania pojawiły się na profilach: Leslie Kritzer („Keeping Watch”, 3 lipca), Catherine Zeta-Jones („Blurred Lines”, 5 lipca), Alex Brightman („Only You”, 13 lipca), Mary Beth Peil („Dashboard Lights”, 22 czerwca), Jonathan Freeman („Shadows Flicker”, 19 czerwca) oraz Ann Harada („Hill to Climb”, 5 czerwca). John Cardoza, obecnie grający w The Notebook, zgromadził od czerwca cztery fałszywe single, w tym jeden zatytułowany „Erotic Misbehaviour”. Wcześniejsze uploady dotyczyły Alexa Newella („Mama Told Me”, sierpień 2025 – co jest też tytułem prawdziwej piosenki nagranej przez Newella), Sary Chase („Sarita, Sarita”, luty 2026) oraz Michaela Ardena („Magnesium”, listopad 2025).

Niewielki jest wysiłek, aby przekonać o wiarygodności. Zeta-Jones, której rzeczywista dyskografia opiera się na ścieżce dźwiękowej z filmu Chicago, jest przypisana do utworu o nazwie identycznej z przebojem Robina Thickego. Fałszywa piosenka Newella trwa 113 sekund i opisana jest jako „Dance”. Utwór Chase jest sklasyfikowany jako muzyka latynoska. Piosenki Kritzer, Peila i Freemana znajdują się bezpośrednio obok ich prawdziwych nagrań z produkcji Hazbin Hotel, Anastasia i Aladdin.

Harada, obecnie na Broadwayu w Schmigadoon!, dowiedziała się o swoim rzekomo nowym singlu od BroadwayWorld.

„To oczywiście bardzo niepokojące, bo oni nawet nie starają się stworzyć piosenki, którą mogłabym zaśpiewać. Podejrzanie brzmiącej jak baritenor” – powiedziała Harada. „Co za szaleniec coś takiego zrobił? Aha, i nie warto nawet próbować wyłudzać kupujących używając mojego nazwiska. Nikt nie zwraca na to uwagi. Uwierzcie mi.”

To nie jest jednak pierwszy raz. Fałszywe wydania wcześniej pojawiały się pod nazwiskami Josha Grobana, Josha Gada, Andrew Rannellsa, Mike’a Faistha, Jacka Wolfe’a, Michaela Ardena, Terrence’a Manna, Tammy Blanchard i Denée Benton – a także zespołów, które już nie istnieją jako podmioty nagraniowe, w tym Original Broadway Cast of Matilda oraz obsada wznowienia A Chorus Line z 2006 roku.

Inni artyści Broadwayu, z którymi rozmawialiśmy, niektórzy obecnie prowadzący musicale, poprosili, aby nie umieszczać ich w tym artykule, obawiając się, że to da jeszcze więcej uwagi tym utworom.

Najbardziej frustrująca jest jednak ich uporczywość. Te utwory nie są trudne do rozpoznania: pojawiają się poprzez dystrybutorów zewnętrznych, mają nieznanych posiadaczy praw autorskich, należą do gatunków muzycznych, których wykonawcy nigdy nie eksplorowali, oraz posiadają okładki z charakterystycznym rozmazanym wyglądem generowanym przez sztuczną inteligencję. Jednak rutynowo przechodzą przez wszelkie kontrole w dużych serwisach streamingowych i pozostają dostępne tygodniami lub miesiącami.

Te utwory są także rekomendowane przez platformy fanom tych artystów. Pracownicy BroadwayWorld mieli kilka z tych piosenek zasugerowanych przez algorytmy jako nowa muzyka do odsłuchu na platformach, prawdopodobnie dlatego, że słuchaliśmy innych utworów tych artystów.

Po kontakcie BroadwayWorld ze Spotify, rzekome wydanie Harady zostało podobno usunięte z jej oficjalnego profilu – jednak w momencie oddawania tekstu do druku utwór nadal tam był dostępny. Wszystkie inne zgłoszone przez nas utwory pozostają online.

W oświadczeniu rzecznik Spotify powiedział: „Ochrona tożsamości artystów jest najważniejszym priorytetem i nadal inwestujemy w technologie wykrywania i zapobiegania. Spotify jest jedynym serwisem streamingowym, który oferuje Ochronę Profilu Artysty, pozwalającą artystom zatwierdzać lub odrzucać wydania przed ich publikacją na profilach. W kwestiach dotyczących nazw artystów, prawo własności jest kwestią prawną. Artyści lub posiadacze praw, którzy uważają, że ich nazwisko jest niewłaściwie wykorzystywane, mogą zgłaszać to przez nasz proces zgłoszeń prawnych.”

Gdy nalegaliśmy u przedstawiciela Spotify, że to ewidentnie utwory generowane przez AI podszywające się pod znane osoby, usłyszeliśmy, że profile wyglądają na zweryfikowane, wiele osób może mieć tę samą nazwę i że to kwestia praw autorskich. BroadwayWorld nie zdołał zweryfikować żadnych prawdziwych artystów stojących za tymi utworami pod tymi samymi nazwiskami. (Jeśli się mylimy i jakakolwiek prawdziwa osoba nosząca takie same imię i nazwisko to czyta – prosimy o kontakt z nami).

Ochrona Profilu Artysty, którą Spotify wprowadziło jako program opt-in, nakłada obowiązek na wykonawców, aby się zarejestrowali i potem nadzorowali pojawiające się wydania – system zakłada więc, że pracujący aktorzy monitorują swoje profile streamingowe pod kątem albumów, których nie nagrali. W przypadku weteranów sceny, których dyskografie składają się głównie z nagrań do spektakli, to założenie rzadko się sprawdza. Reakcja Harady sugeruje, jak większość dowiaduje się o oszustwie: nie dowiaduje się, dopóki ktoś im o tym nie powie.

Apple Music, gdzie znajduje się podobny katalog zidentyfikowanych przez nas utworów, nie odpowiedział na nasze prośby o komentarz przed zamknięciem numeru.

Mechanizmy finansowe są niejasne, lecz znajome. Utwory generowane przez AI praktycznie nic nie kosztują, a ich dystrybucja to grosze; zamieszczone pod rozpoznawalną nazwą, zyskują odsłuchy – a co za tym idzie tantiemy – od fanów i algorytmicznych playlist jednocześnie. Sam fałszywy utwór Tveita zanotował już blisko 10 000 odtworzeń. W przeliczeniu na dziesiątki nazw i platform, podszywanie się staje się modelem biznesowym, który serwisy streamingowe do tej pory traktowały jako problem prawny, a nie problem integralności platformy.

Do czasu zmiany tego stanu rzeczy podróbki będą się pojawiać nadal.