De ervaren journalist Harry Haun, die meer dan 50 jaar theater versloeg, is op 2 februari overleden. Hij was vorige week toegelaten tot de ICU met congestief hartfalen. Hij was 85 en wordt overleefd door zijn echtgenoot, Charles Nelson.
Het is moeilijk om uit te drukken hoeveel impact Harry had. Geboren in Texas, begon hij in de industrie als krantenjongen daar. Na zijn verhuizing naar New York werkte hij 17 jaar bij The Daily News als verslaggever over entertainment. Hij schreef twee boeken over cinema. Maar hij zal altijd het best bekend blijven voor zijn tijd bij Playbill-tijdschrift, waar hij 34 jaar werkte. Zijn langlopende Playbill rubrieken “On the Aisle” en “Theatregoer’s Notebook” waren extreem bekend en veel gelezen.
“Harry zou je ster voor altijd in beslag nemen op openingsavond en je zou je haren uit je hoofd trekken,” zei persagent Judy Jacksina van The Jacksina Company. “Hij had alleen een klein potlood en een blocnote midden in de chaos van de openingsavond en bleef vragen om 10 minuten meer. Maar dan schreef hij deze briljante verhalen, en ze werden drie pagina's lang gepubliceerd in Playbill voor een maand, en iedereen hield ervan. Mijn reputatie steeg dankzij Harry.”
Decennialang was hij een vaste verschijning bij openingsavonden. Iedereen kende Harry. Als een persagent geen aandacht aan hem schonk, pakte hij soms acteurs op een manier die in eerste instantie vreemd leek, maar dan realiseerde je je dat hij de persoon die hij greep al jaren kende—wat het minder vreemd maakte (soms). Op een bepaald moment liet hij zijn blocnote achter voor een opnameapparaat, maar hij bleef dezelfde stijl van interviewer. Hij praatte met iedereen alsof ze al jaren vrienden waren. Niet iedereen hield van hem, maar toch wist hij goede citaten van hen los te krijgen.
Harry hield enorm van theater. Hij was nooit verlegen om negatieve meningen te uiten als hij ze had, of om zijn ogen te rollen, maar zijn passie voor de industrie kwam altijd naar voren.
"Harry was een superfan van Hollywood en Broadway," verklaarde persagent Adrian Bryan-Brown van Boneau/Bryan-Brown. “Harry hield van een openingsavondfeest, een filmjournaal en een première. Hij had een geweldig gevoel voor plezier bij het vieren van showbizz in de stijl van de meest ongegeneerde oude entertainmentkrantenverslaggeving. Hij was helemaal in zijn element toen hij de column van Liz Smith overnam toen de Koningin van de Roddels met vakantie was—fantastische speculatie zoals Mick Jagger die zeker de leiding nam in de originele Broadwayproductie van de musical Nine. Hij wist alles. Zijn kennis van entertainmenttrivia en -details was ongeëvenaard.”
Zijn liefde voor het theater is hoe hij zo lang in de industrie bleef. Hij verliet Playbill iets meer dan tien jaar geleden en deed sindsdien verschillende dingen, in recente jaren verzorgde hij regelmatige features voor The Observer. Zijn laatste artikel, een interview met Elizabeth Marvel, verscheen in oktober 2025. Als langjarige bestuurslid van de Outer Critics Circle ontving hij in 2024 een Special Achievement Award van de organisatie.
"Harry leefde vele levens als theaterjournalist in deze stad, wat op zich al reden is tot waardering," legde ervaren persagent Jim Byk van The Press Room uit. “Hij was een schrijver die ik altijd vertrouwde—voor zijn eerlijkheid, intelligentie en duidelijke respect voor theatermakers op alle punten van hun carrières. Hij luisterde aandachtig, schreef doordacht en verscheen talloze avonden in het theater met een mix van oprechte liefde en nieuwsgierigheid naar wat hij zou gaan zien. Ik zal hem enorm missen en stuur mijn innige condoleances naar zijn liefhebbende en toegewijde echtgenoot, Charles.”
In de laatste jaren ging het slecht met de gezondheid van Harry. Begin 2023 kreeg hij zijn derde beroerte, en lopen, zelfs met een wandelstok, werd moeilijker. Maar hij was nog steeds altijd in het theater. Hij had moeite met horen tijdens lawaaierige pauzes, maar wilde nog steeds oprecht met mensen praten over de stukken waaraan hij werkte en wat hij hoopte te gaan verslaan. Hij wilde nooit met pensioen gaan, en hij wilde zeker niet gedwongen worden om met pensioen te gaan, zoals velen waren.
"Hij was misschien wel de langstlopende Broadway-verslaggever op het moment van zijn overlijden," zei Bryan-Brown. “En hij hield van elke seconde.”