Recenzja: CARLOS ACOSTA - MITY I WSPÓŁCZESNY MISTRZ, Royal Ballet And Opera

Niewielu tancerzy baletowych może poszczycić się rozpoznawalnością na skalę domowego nazwiska, ale były główny tancerz Royal Ballet, Carlos Acosta, jest jednym z nich. Acosta ma obecnie 53 lata i jest dyrektorem artystycznym Birmingham Royal Ballet (BRB) oraz Acosta Danza. Obie te grupy występują w tym mieszanym programie, który ukazuje samego Acostę oraz gwiazdy przyszłości.

Wieczór przynosi mieszane uczucia, z większą ilością udanych momentów niż potknięć. Jednak włączenie do repertuaru The Moor’s Pavane było zagadkowym początkiem, które nie najlepiej zapowiadało resztę wieczoru. To statyczne dzieło oparte na Otellu José Limóna zawierało gęstą narrację, która ożywiła się dopiero pod koniec. Było to ponure otwarcie, wykonane kompetentnie przez Acostę i jego zespół BRB, jednak brakowało emocji, a utwór zdawał się zaginąć na scenie RBO. Wymagana jest znajomość kontekstu, aby go w pełni docenić, a publiczność przyszła na przyjemny wieczór.

Na szczęście po przerwie akcja się rozkręciła dzięki divertissements i wielkiemu pas de deux z Nutcracker in Havana Suite autorstwa Acosty. On sam wciela się w magiczną postać przypominającą Drosselmeyera, a uroczo jego 14-letnia córka Aila Acosta Holland gra Klarę. To kolorowy spektakl, a na małym tronie Klary migoczą świetlne ozdoby, podczas gdy Acosta pełni rolę mistrza ceremonii w błyszczącej kamizelce. Tancerze Acosta Danza prezentują z rozmachem chińskie, hiszpańskie i arabskie tańce. Interakcje Klary są słodkie i nieinwazyjne. Numer należy przede wszystkim do Beatrice Palmy i Enrique Berjarano Vidala z BRB, którzy dają olśniewający pokaz Sugar Plum grand pas. Mała Palma ma królewską prezencję i wykonuje to perfekcyjnie i bezproblemowo. Berjarano Vidal jest solidnym partnerem, prezentując swój techniczny kunszt lekkością w skokach oraz czystością lądowań. Byłem całkowicie pochłonięty ich występem, a nawet trochę wzruszony. Świąteczna magia dostarczona w sierpniu.

Fajerwerki trwały nadal wraz z być może najważniejszym momentem wieczoru. Znany gwiazdkowy pas de deux z Diana and Actaeon zatańczyli kubańska para Katherine Ochea i Yasiel Hodelin Bello, oboje Pierwsi Soliści BRB, a po tym pokazie z pewnością niedługo zostaną Głównymi Solistami. Jeśli Palma zaprezentowała lekcję techniki, Ochea poszła jeszcze dalej w bezbłędnym występie. Absolutnie skalisty rdzeń, nigdy nie było śladu potknięcia w fouettach i podwójnych piruetach, jej wspierająca stopa była nieruchoma. Bello równie widowiskowo rozgrzał scenę, wykonując gładką kombinację jeté i zawirowań. Ich energia i atak były oślepiające. Acosta ma w swoich rękach poważny talent.

Czas na złapanie oddechu, a Acosta wraca z Amisaday Naara w Nosotros, delikatnym duecie tańczonym przy łagodnym pianinie Pepe Gavilondo. Ukazuje emocje relacji. Acosta nadal jest silnym partnerem, Naara jest podnoszona w rozciągniętych szpagatach nad głową, nogi rozchylone powyżej 180 stopni, ale wszystko odbywa się z wyraźnym dystansem i bez zapłonu. Oświetlenie jest tu również dość przygaszone, co utrudnia zaangażowanie się w choreografię Beatrice Garcíi i Raúla Reinoso.

Acosta wie, jak ważne jest, aby publiczność wyszła zadowolona, a nie ma lepszego zakończenia niż Rooster Christophera Bruce’a. Barwne i zabawne zakończenie, wykonane z entuzjazmem przez przedstawicieli Acosta Danza. Kobiety podkręcają biodra i machają kucykami, mężczyźni poprawiają włosy i prostują krawaty. Acosta ponownie jest w centrum sceny, to najtrudniejszy dla niego utwór wieczoru, a mimo to ma cały styl i charakter, by sprostać temu zadaniu wśród młodszych tancerzy. Paint It Black i Ruby Tuesday to najbardziej efektywne fragmenty z playlisty The Rolling Stones. To nie jest najsztywniejszy pokaz, jaki zobaczysz, a moim zdaniem trwa parę minut za długo, ale to noc Acosty, a jego charyzma wystarczy, by zyskać satysfakcjonujące zakończenie.

Zdjęcie: Helen Maybanks

Mity i współcześni mistrzowie wystawiane są do 9 sierpnia w Royal Ballet And Opera