Disruption, een nieuw stuk van Andrew Stein, geregisseerd door Hersh Ellis, is zojuist geopend in het Romulus Linney Courtyard Theatre in het Pershing Square Signature Center.
Weet iemand wat hen echt gelukkig zou maken? Tech-ondernemer Nick denkt dat hij het antwoord heeft. Na enorm succes in Silicon Valley en een grote exit presenteert Nick zijn drie beste vrienden zijn volgende grote idee: een algoritme dat complexer is dan het menselijk brein en belooft hen beter en effectiever door grote levensbeslissingen te leiden dan zij zichzelf kunnen. In een tijdperk waarin elk aspect van het menselijk leven met data is vastgelegd en verstoord door technologie, kennen computers ons beter dan wij onszelf kennen? En zelfs als dat zo is, moeten we dan luisteren? Andrew Stein’s scherpe en verontrustende thriller is een tijdige en inzichtelijke verkenning van onze door technologie geobsedeerde wereld.
De cast van Disruption bestaat uit Emma Kikue als Raven, Irene Sofia Lucio als Mia, Jason Ralph als Barry, Conrad Ricamora als Ben, Elizabeth Stanley als Jill, Joe Tippett als Paul, John David Washington als Nick, en Shaunette Renée Wilson als Suzie. Octavia Chavez-Richmond, Carman Lacivita, Lauren Marcus en Brian Miskell.
Bekijk wat de critici zeggen over het nieuwe stuk...
Juan A. Ramirez, Guardian: Ik bewonder een productie als Disruption, die een eersteklas cast volwassen, hedendaags materiaal aanreikt. (Elke kans om Elizabeth Stanley haar komische talent te zien tonen is een zegen.) Haastig reageren op nieuws kan altijd overhaaste resultaten opleveren, maar we kunnen in ieder geval dankbaar zijn dat Stein zich in zijn chaos duidelijk anti-AI opstelt.
Gillian Russo, New York Theatre Guide: In zijn meer geconstrueerde momenten speelt Disruption bijna als een satire, gebruikmakend van extreemste voorbeelden als een waarschuwing tegen het laten ondermijnen van ons kritisch denkvermogen door vertrouwen in, of passieve acceptatie van, data-mining technologie. Hersh Ellis’ regie voorkomt dat het stuk volledig in grove satire vervalt, maar er is veel scherp cynisme. Ellis weet een onderhuidse angst op te bouwen die het stuk voortstuwt, zelfs als het tempo of het script hapert. Die angst blijft zelfs na de laatste scène hangen.
Melissa Rose Bernardo, New York Stage Review: Hoewel het draait om baanbrekende (en tamelijk bedreigende) technologie, is Disruption een vrij voorspelbaar stuk. Je hebt geen algoritme nodig om het einde te voorspellen; vanaf de eerste scène is duidelijk waar vrijwel alle personages zullen eindigen. (Nick’s laatste momenten neigen naar het belachelijke, hoewel Washington ze overtuigend neerzet.) Gezien hoe slopend en allesomvattend dit denkbeeldige algoritme is, zou het door Hersh Ellis geregisseerde drama dreigender moeten aanvoelen. In plaats daarvan voelt het slechts een beetje schimmig aan.
David Finkle, New York Stage Review: Bij het verlaten van het theater dacht deze toeschouwer niet langer aan vissen, maar aan het geloof dat het doel van technologie de afgelopen decennia was om het leven eenvoudiger te maken. Niet bewust, maar Stein toont dat het dramatisch niet zo is. Het tegendeel zelfs.
Thom Geier, Culture Sauce: Washington, die een memorabele Broadway-debuut maakte als Boy Willie in de revival van The Piano Lesson in 2022, brengt een vergelijkbare sluwe energie als Nick, een scherpzinnige verkoper van zijn nieuwe project wiens grootste troef zijn eigen succes en onaantastbaarheid is. Hij wordt aanvankelijk goed gecompenseerd door Lucio, die een pittige energie en scherpe tong brengt aan een digitale femme fatale met een doctoraat in toegepaste wiskunde en kunstmatige intelligentie. Disruption raakt een aantal actuele thema’s over hoe technologie onze levens hervormt, maar te vaak voelt de aura van intelligentie hier geheel kunstmatig aan.
Joseph Verlezza, Theatre Reviews Limited: De cast is voortreffelijk zonder zwakke schakel in dit ensemblestuk. De personages zijn goed gedefinieerd door de acteurs die diepte en substantie creëren, maar soms laat het script hen oppervlakkig dwalen. De thema’s van hebzucht, macht, controle, zelfzucht en bedrog zijn duidelijk, maar er blijven onbeantwoorde vragen. Word je gelukkig zonder controle over je eigen levensbeslissingen? Hoeveel moet je opofferen om te krijgen wat je wilt? Is het algoritme het probleem of zijn de mensen het probleem? Begrijpt een algoritme eigenlijk wat geluk is? Wie is moreel corrupt? Nick vanwege het uitvinden van het algoritme, of de drie koppels die het willen gebruiken? Wat volgens mij de angst in de nieuwe voorstelling van Stein veroorzaakt, is niet de vrees voor wat de toekomst van AI zal brengen, maar hoe mensen het zullen toestaan het te gebruiken. Dit tijdige en tot nadenken stemmende stuk is het bekijken waard, maar het mooiste deel is de nabespreking na afloop in het theater.
Brian Scott Lipton , Cititour: Ik zou je augustusplannen niet disrupten om Disruption in te plannen, maar het kan je wel stof tot nadenken of inzicht in je eigen leven geven.
Ron Fassler, Theater Pizzazz: Wat het stuk laat werken is dat het vol zit met ideeën, conflicten en zielszuchtige dilemma’s. Wat tegenwerkt is dat het vooral over welgestelde veertigers gaat, die moeilijk te begrijpen zijn, vooral omdat ze zoveel ruimte innemen in film, televisie en theater van tegenwoordig. Maar als het goed wordt gebracht, zoals hier, tegen een AI-verhaal dat zeer van deze tijd is, scoort Disruption veel punten.
Gemiddelde waardering: 65,0%
.jpg?format=auto&width=300)
.jpg?format=auto&width=365)
