Recensie: BBC PROMS: VERSCHRIKKELIJKE WETENSCHAP - THE BIG BANG PROM, Royal Albert Hall

Er is echt een Prom voor iedereen. In het verleden hebben we ‘Orrible Opera, het Earth Prom, verschillende CBeebies-producties (waaronder A Trip to the Moon en Wildlife Jamboree), om nog maar te zwijgen van diverse Doctor Who Proms - maar dit jaar was het tijd voor iets nieuws. Aangezien de door wetenschap gerichte universiteit Imperial College haar hoofdcampus vlak om de hoek heeft in het hart van Albertopolis, was een Horrible Science Prom hoogst noodzakelijk.

Gehost door bekende wetenschappers Sir Isaac Newton, Albert Einstein, Marie Curie en Katherine Johnson (gespeeld door Richard David-Caine, James McNicholas, Jessica Ransom en Timmika Ramsay), was de eerste taak om te proberen vast te stellen wie van hen de beste was; moeilijk te vergelijken als je meerdere natuurwetten, elementen, Nobelprijzen en mannen op de maan tussen je hebt. Pas na een tijdje werd de potentiële dreiging door Dr. Grote Brein duidelijk, na enkele uitvoeringen geïnspireerd op de ruimte en ruimtevaart.

De Horrible Science tv-serie begon iets meer dan een jaar geleden met uitzenden, volgend in de zeer succesvolle voetsporen van Horrible Histories en met enkele van dezelfde acteurs. Beide shows hebben eenzelfde voorliefde voor memorabele parodie liedjes, dus uiteraard werden er meerdere in het programma van deze Prom opgenomen - evenals het thema (dezelfde melodie als de zuster-show, maar met science-specifieke tekst).

Nu er dit jaar geen Doctor Who Prom was, na weer een stilstand in de productie, was het fijn om Murray Golds versie van Ron Grainers originele thema vrij vroeg te horen. Andere schermgebonden composities waren "The Imperial March" uit The Empire Strikes Back, Monty Norman en John Barry's "James Bond Theme", en Jack Blacks deuntje "Steve’s Lava Chicken" uit A Minecraft Movie.

Door het hele programma werden ook een aantal vrij bekende klassieke stukken verspreid, zoals Griegs “In the Hall of the Mountain King”, een derde optreden dit seizoen van Coplands “Fanfare for the Common Man”, en Richard Wagner’s “Ride of the Valkyries” - dit laatste gekozen omdat NASA dit gebruikte als een van hun wekbelletjes voor de bemanning van Apollo 17. Het tweede deel opende met het openingsgedeelte van “Also sprach Zarathustra” van Richard Strauss, beroemd gebruikt in 2001: A Space Odyssey (en later nagespeeld door Greta Gerwig in Barbie).

Het BBC National Orchestra of Wales keerde terug om al deze stukken uit te voeren, onder het toeziend oog van dirigent Karen Ní Bhroin - zij deden ook moedig mee met de fratsen op het podium bij een paar gelegenheden, om te laten zien dat klassieke muziek geen stijf milieu hoeft te zijn om in te werken.

Gezinsvriendelijke Proms worden altijd aangekondigd als ontspannen voorstellingen, wat heel begrijpelijk is omdat je nooit weet wanneer een kind plots naar het toilet moet, of als er jonge bezoekers met toegankelijkheidsbehoeften in het publiek zijn. Ik heb er de afgelopen jaren verschillende bijgewoond (meestal matinées), maar dit was de eerste keer dat er een constante brom van gepraat was, ondanks dat het publiek erg betrokken leek. Als ouders hoopten hun kinderen iets bij te brengen over normaal gedrag in theaters of bij concerten, dan was dat waarschijnlijk in ieder geval niet mogelijk tijdens de middagvoorstelling.

Het duurde voor sommigen misschien iets te lang, want het verhaal rond Dr. Grote Brein werd uiteindelijk wat te ver opgerekt; misschien hadden twee bedrijven van 45 minuten met een pauze van 30 minuten verfrissender geweest, zodat er genoeg tijd was om iedereen naar het toilet te begeleiden (misschien met een ijsje terug) en klaar te zijn voor het tweede deel. De delen met Luna de goochelaar en Mary Poppins waren waarschijnlijk niet essentieel voor de structuur van de show, ook al heb ik altijd tijd voor toilethumor. Het fragment uit Errollyn Wallens ‘The Elements’ was prachtig, maar misschien iets te abstract voor enkele jongere, ongeduldige leden van het publiek.

Wat goed was doordacht, waren de lengte van de muzikale composities - niets te lang om verminderde aandacht te voorkomen - en het hebben van kleine sketches en scènes tussen deze stukken door. De vooraf opgenomen cameos van professor Hannah Fry, "beroemde astronaut" Tim Peake en Dame Maggie Aderin waren erg leuk, en de tijdige verschijning van Agent Goodie in de orkestbak maakte vooral veel kinderen die daar keken heel gelukkig.

Deze Proms gaan meer over het evenement dan alleen de muziek, dus het was een compleet genot om zoveel gezinnen zichtbaar te zien genieten in de zaal - vooral peuters die dansten en vriendjes maakten in de orkestbak. Het is de perfecte gelegenheid om iemands interesse voor klassieke muziek te wekken, en dat gecombineerd met het wetenschappelijke element (zie je wel, STEM en kunst kunnen samenwerken) zorgt voor een memorabele paar uur. Beschouw dit experiment als geslaagd.

De BBC Proms lopen in de Royal Albert Hall tot 12 september

Fotocredit: Andy Paradise