Zdjęcia: Wnętrze Nagród Gildii Dramatyków Ameryki 2026

Gildia Dramatyków Ameryki obchodziła swoje nagrody 2026 w poniedziałek, 27 kwietnia 2026 roku, w Nowym Jorku, przyznając wyróżnienia wyjątkowej grupie dramaturgów, kompozytorów, tekściarzy, librecistów, artystów teatralnych i działaczy, których prace wciąż kształtują amerykański teatr.

Wieczór był także znaczącym momentem w historii Gildii, ponieważ Biuro Burmistrza Miasta Nowy Jork wydało oficjalną proklamację uznającą 27 kwietnia 2026 jako „Dzień Minimalnej Umowy Podstawowej Gildii Dramatyków Ameryki” z okazji 100. rocznicy pierwszej egzekwowalnej umowy Gildii.

Proklamację uświetniono uznaniem Gildii Dramatyków jako jednej z kluczowych instytucji kulturowych Nowego Jorku, zauważając, że „nie można opisać historii Nowego Jorku, nie uznając instytucji kulturowych, które go ukształtowały”. Uznano także przełomową Minimalną Umowę Podstawową z 1926 roku, która zapewniła niezbędne ochrony dla dramatyków, w tym właścicielstwo praw autorskich, zakaz zmian w tekście bez zgody, możliwość zaakceptowania artystycznych współpracowników, prawo do obecności podczas castingu, prób, premier i występów, a także kontrolę nad prawami pochodnymi, w tym prawami filmowymi.

Podczas ceremonii Bess Wohl otrzymała Nagrodę Hull-Warrinera za Wyzwolenie; Kimber Lee otrzymała Nagrodę za Pisanie Sztuk Horton Foote; Lisa Kron otrzymała Nagrodę Flory Roberts; Victor I. Cazares otrzymał Nagrodę Lanforda Wilsona; a Joy Huerta oraz Benjamin Velez otrzymali Nagrodę Fredericka Loewe za swoją muzykę do Prawdziwe Kobiety Mają Krzywe. Migdalia Cruz otrzymała Nagrodę za Całokształt Działalności Gildii Dramatyków, a Nagroda Ochrony Prawnej Gildii Dramatyków została wręczona Maggie Marie Lawson i Liberty Welch za ich działania na rzecz wolności artystycznej po tym, jak ich uczelnia odwołała sztukę Chłopcze Mojego Wielkości autorstwa Zoe Senese-Grossberg.

Przez cały wieczór uhonorowani wspominali o sile przetrwania, wspólnocie i odwadze wymaganych do budowania życia w teatrze. Przyjmując Nagrodę Flory Roberts, Lisa Kron powiedziała: „Dla osób z zewnątrz długie kariery wydają się składać z sukcesu. Ale prawda jest taka, że są budowane na tolerancji dla porażki”, dodając, że „wszystkie nowe prace zaczynają się na dnie”.

Przyjmując Nagrodę Fredericka Loewe w imieniu swoim oraz Joy Huerty, Benjamin Velez nazwał muzykę do Prawdziwe Kobiety Mają Krzywe „przykładem miłości” i mówił o znaczeniu dawania głosu postaciom, które „rzadko są słyszane”.

Bess Wohl, której Wyzwolenie otrzymało Nagrodę Hull-Warrinera, wspomniała o społeczności Gildii i znaczeniu dalszego tworzenia, mówiąc: „Przy wszystkim, co dzieje się na świecie, oczywiście, wszyscy to już mówili — tyle horroru, hałasu i rozproszenia — najbardziej oczywistą odpowiedzią nie jest zawsze obudzenie się i napisanie sztuki czy skomponowanie piosenki. Ale wy wszyscy to robicie i dalej to robicie, a to inspiruje mnie do dalszego działania”.

W jednym z najbardziej poruszających momentów wieczoru, Maggie Marie Lawson i Liberty Welch przyjęły Nagrodę DLDF za niezależną produkcję Chłopcze Mojego Wielkości, po tym, jak Uniwersytet w Centralnym Oklahoma odwołał produkcję. „Teatr znaczy dla nas tak wiele, ponieważ jako queerowi studenci w teatrze, widzieliśmy siebie i naszych przyjaciół w tej sztuce,” powiedziała Lawson. „Proszę, słuchajcie queerowych i transpłciowych studentów z prowincji. Potrzebują was.”

Odbierając Nagrodę za Całokształt Działalności, Migdalia Cruz wspomniała o swojej karierze obejmującej ponad 60 sztuk, mówiąc: „Daliście mi największy dar, drodzy koledzy: dowód życia, na wieczność”, a następnie ogłosiła: „Nigdy nie przestanę pamiętać skąd pochodzę i pisać z moich wnętrzności.”

W programie znalazły się również występy z Prawdziwe Kobiety Mają Krzywe i Ragtime. Elisa Galindez, w towarzystwie Nadia DiGiallonardo, wykonała „Flying Away” z Prawdziwe Kobiety Mają Krzywe, a wieczór zakończył występ Lynn Ahrens i Stephena Flaherty z „Our Children” z Ragtime.

Nagrody Gildii Dramatyków 2026 zgromadziły pisarzy, artystów, działaczy oraz członków społeczności teatralnej, tworząc wieczór skupiony na misji Gildii, aby chronić i umacniać dramatyków oraz świętować pisarzy, których słowa wciąż posuwają amerykański teatr naprzód.