Komitet Administracyjny Nagrody Tony ogłosił, że André Bishop, Jules Fisher i James Lapine otrzymają specjalną nagrodę Tony za całokształt twórczości w teatrze w 2026 roku.
„Jakie mamy szczęście, że mamy tak bogaty zasób zasłużonych talentów, których wkład w nasze życie uniemożliwił nam wybór tylko jednego laureata tego prestiżowego honoru,” powiedział Jason Laks, prezydent Broadway League oraz Heather Hitchens, prezydent i dyrektor generalny American Theatre Wing. „Praca, którą André, Jules i James wykonali i wciąż wykonują, pozostawi niezatarte piętno na pokolenia. Oni są nieustannym źródłem inspiracji i czekamy z niecierpliwością na celebrację ich podczas największej nocy Broadwayu.”
Wśród laureatów nagrody za całokształt twórczości w przeszłości znaleźli się Harvey Fierstein, Carol Channing, Graciela Daniele, Joel Gray, Jane Greenwood, Sheldon Harnick, Julie Harris, Rosemary Harris, Jerry Herman, James Earl Jones, John Kander, Angela Lansbury, Marshall W. Mason, Terrence McNally, Jack O’Brien, Harold Prince, Chita Rivera, Marian Seldes, Stephen Sondheim, Tommy Tune, Andrew Lloyd Webber, Harold Wheeler oraz George C. Wolfe.
W tym roku Tony Awards wracają do Radio City Music Hall w Nowym Jorku w niedzielę, 7 czerwca. Gospodarzem wydarzenia będzie światowa gwiazda muzyki P!NK, a ceremonia American Theatre Wing’s Tony Awards będzie transmitowana NA ŻYWO na obu wybrzeżach w sieci CBS oraz w serwisie Paramount+* (20:00 – 23:00 ET/17:00 – 20:00 PT). Nominacje do Nagrody Tony 2026 zostaną ogłoszone we wtorek, 5 maja 2026 roku.
Dowiedz się więcej o Tony Awards 2026
O Laureatach
André Bishop był Dyrektorem Artystycznym Lincoln Center Theater od stycznia 1992 roku do czerwca 2025 roku oraz Produkcyjnym Dyrektorem Artystycznym od lipca 2013 roku do czerwca 2025 roku. Przed przybyciem do Lincoln Center Theater, pan Bishop przez dziesięć lat pełnił funkcję Dyrektora Artystycznego Playwrights Horizons oraz przez sześć lat był jego Kierownikiem Literackim. Jego liczne udane produkcje w tym teatrze obejmowały oryginalne przedstawienia trzech laureatów Nagrody Pulitzera: The Heidi Chronicles, Driving Miss Daisy i Sunday in the Park with George.
Pod jego kierownictwem produkcje Lincoln Center Theater obejmowały szereg pamiętnych premier w Nowym Jorku, USA i na świecie, w tym The Coast of Utopia, The Invention of Love i Arcadia autorstwa Toma Stopparda; Oslo i Blood and Gifts autorstwa J. T. Rogersa; Vanya and Sonia and Masha and Spike autorstwa Christophera Duranga; The Royale autorstwa Marco Ramireza; The Light in the Piazza autorstwa Craiga Lucasa i Adama Guettela; The Sisters Rosensweig autorstwa Wendy Wasserstein; The Substance of Fire i Other Desert Cities autorstwa Jona Robina Baitza; Contact autorstwa Susan Stroman i Johna Weidmana; Via Dolorosa autorstwa Davida Hare’a; Parade autorstwa Alfreda Uhry’ego i Jasona Roberta Browna; 4000 Miles autorstwa Amy Herzog; War Horse autorstwa Nicka Stafforda; Pipeline autorstwa Dominique Morisseau; oraz Greater Clements autorstwa Samuela D. Huntera. Wśród znaczących wznowień LCT pod jego kierownictwem znajdują się musical Falsettos autorstwa Jamesa Lapine'a; Rodgers & Hammerstein: The King and I, South Pacific i Carousel; August Wilson: Joe Turner’s Come and Gone; Clifforda Odetsa: Awake and Sing! i Golden Boy; Edward Albee: Seascape i A Delicate Balance; Paula Osborna: Morning’s at Seven; The Heiress autorstwa Ruth i Augustusa Goetza; oraz A Lincoln in Illinois autorstwa Roberta E. Sherwooda.
Pan Bishop zdobył niezliczone nagrody teatralne, w tym 16 nagród Tony za „najlepszą produkcję” i został wprowadzony do Theater Hall of Fame w 2012 roku.
Oprócz pracy w dziale edukacyjnym LCT i magazynie (Lincoln Center Theater Review), pan Bishop jest najbardziej dumny z budowy pięknego teatru Claire Tow na szczycie Beaumont w Lincoln Center, programu LCT3, którego celem jest produkowanie dzieł młodych pisarzy, reżyserów i projektantów, oraz z zamówień nowych dzieł dla Metropolitan Opera. Pan Bishop zasiada w wielu zarządach, w tym w Fundacji Muzycznej Kurta Weilla, Fundacji Kleban, Ten Chimneys i MasterVoices.
Projektant oświetlenia Jules Fisher jest uważany za „złoty standard” tej sztuki, tworząc i projektując równocześnie dla Broadwayu, filmu, przemysłu muzycznego i animacji cyfrowej. W ciągu ponad 60-letniej kariery na Broadwayu zaprojektował ponad sto sztuk i musicali, zdobywając dziewięć nagród Tony oraz 25 nominacji. Wśród jego słynnych projektów na Broadwayu znajdują się oryginalne wersje Hair, Jesus Christ Superstar, Pippin, Ragtime, Bring In 'Da Noise, Bring In 'Da Funk, Angels in America, Assassins oraz The Iceman Cometh z Denzelem Washingtonem.
Oświetlenie filmowe można zobaczyć w Dreamgirls z reżyserem Billem Condonem, w nagrodzonym Oscarem filmie Chicago reżyserii Roba Marshalla oraz w School of Rock Richarda Linklatera, wśród innych projektów. Ewoluując naturalnie w kierunku dramatycznego i fantastycznego oświetlenia w świecie cyfrowym, jego sceny oświetleniowe miały zastosowanie w środowiskach CG w filmach Beauty and the Beast z akcją na żywo oraz Aladdin, a także w projektach rozwojowych dla DreamWorks Animation.
Fisher stworzył wynalazcze rozwiązania oświetleniowe przed i w trakcie ewolucji cyfrowych źródeł światła dla tak różnorodnych artystów jak David Bowie, Kiss, Parliament-Funkadelic, Whitney Houston, The Rolling Stones, Neil Young oraz Simon i Garfunkel.
Oprócz branży rozrywkowej, Fisher jest współzałożycielem firmy architektonicznej zajmującej się projektowaniem oświetlenia Fisher Marantz Stone, która zaprojektowała projekty, takie jak Muzeum Getty’ego; Muzeum Sztuki Współczesnej w Los Angeles; Pomnik Waszyngtona; Narodowa Galeria w Londynie; renowacja Carnegie Hall oraz Radio City Music Hall; a ostatnio także Centrum Prezydenckie Obamy. Może najbardziej znanym projektem jest stworzony przez nich teraz kultowy „Tribute in Light” w Memorial World Trade Center.
Fisher założył także Fisher Dachs Associates, jedną z wiodących na świecie i myślących przyszłościowo firm konsultingowych zajmujących się planowaniem i projektowaniem teatrów. Projekty FDA obejmują niedawną transformację David Geffen Concert Hall w Lincoln Center, opery w Toronto, Korei, Miami i Petersburgu, Teatr Stephen Sondheim na Broadwayu, nowe teatry dla Guthrie Theater, Stratford Festival, Old Globe oraz zbliżającego się do otwarcia Teatru Festiwalu Szekspirowskiego w Dolinie Hudsonu w Garrison NY, a także unikalne projekty, takie jak przystosowanie Armory przy Park Avenue do dużych przedstawień oraz wiele innych.
Fisher uzyskał tytuł licencjata dramatopisarstwa na Uniwersytecie Carnegie Mellon oraz honorowy doktorat w 2015 roku. Jego firma zajmująca się projektowaniem oświetlenia, z partnerką Peggy Eisenhauer, znana jest jako Third Eye, która projektuje i tworzy oświetlenie dla wszelkich form rozrywki.
Jego hobby to całe życie pasja do „magii”, co prowadziło go do współpracy z wieloma czołowymi magikami, w tym zmarłym Ricky Jayem, Davidem Blaine’em, Harrym Blackstone’em Jr. Cóż to za doskonały powód do zdziwienia i zadziwienia?
James Lapine jest dramatopisarzem i reżyserem, którego prace były wystawiane na Broadwayu 18 razy. Był nominowany do 12 nagród Tony w czterech różnych kategoriach i trzykrotnie zdobył nagrodę za swoje libretta do Falsettos, Into the Woods oraz Passion. Współpracował z Stephenem Sondheimem przy Sunday in the Park with George, Into the Woods, Passion oraz revii Sondheim on Sondheim oraz z Williamem Finnem przy Falsettos, The 25th Annual Putnam County Spelling Bee, A New Brain oraz Little Miss Sunshine. Jest także autorem pięciu sztuk, w tym adaptacji Mossa Harta: Act One dla Lincoln Center Theater. Lapine często pracował także poza Broadwayem oraz w teatrach regionalnych i wyreżyserował cztery filmy fabularne. Jego dokument HBO Six By Sondheim zdobył nagrodę Peabody oraz nominację do Emmy za reżyserię. Ponadto zdobył pięć nagród Drama Desk, a Sunday in the Park with George otrzymało Nagrodę Pulitzera za dramat. Został wprowadzony do Theater Hall of Fame.