Paddington The Musical opende in het Savoy Theatre in de West End, waarmee de officiële start van de wereldpremière van de nieuwe musical wordt gemarkeerd, en de recensies stromen binnen.
De show bevat een echte Paddington op het podium, een prestatie bereikt door een heel team van artiesten en poppenspelers. Paddington wordt gespeeld door James Hameed (Paddington Off-stage Performer and Remote Puppeteer) en Arti Shah (Paddington On-stage Performer). Het team achter de beer bestaat uit Tahra Zafar (Paddington Bear Designer), Audrey Brisson (Bear Physicality Associate Director), Phill Woodfine (Remote Puppetry Coach) en Annabelle Davis (Paddington Bear Casting Director). De Alternate Paddington On-stage Performers zijn Abbie Purvis en Ali Sarebani.
Adam Bloodworth, City A.M.: Technologische inventiviteit heeft de krantenkoppen gehaald, maar Paddington the Musical is in wezen een nogal analoge muziekervaring, een tamelijk conventioneel stuk muziektheater dat duurzame kwaliteit biedt zonder te vertrouwen op virale momenten, gimmicks of trucs. In plaats daarvan is de show van Luke Sheppard een oprechte hommage. Gewoon mooie liedjes, een degelijk ensemble en scherpe, behoorlijk grappige teksten. Wat wil je nog meer?
Sarah Crompton, WhatsOnStage: Op het podium werkt het prachtig, met energieke actie, hoge komedie en precies de juiste hoeveelheid pathos. De ontwerpen van Tom Pye, ondersteund door Neil Austin’s opwindende belichting, Ash J Woodward’s videodesign en Gabriella Slade’s rijkelijk getextureerde kostuums, creëren een wereld waarin alles mogelijk is, naadloos bewegend van de huiselijke chaos van 32 Windsor Gardens naar straatscènes die zich ontvouwen in moeiteloze perspectief en uiteindelijk naar de gotische vreemdheid van het Natural History Museum, met zijn beroemde dinosaurus skelet dat uit de achtergrond doorkijkt.
Katherine Cowles, Observer: Het is onweerstaanbaar; heerlijk en schuldvrij. Hier staan de politiek van Paddington niet naïef in de weg van het vermaak: voor al het idealisme kan een Peruviaanse beer de wereld niet vriendelijker maken, net zomin als het podium eeuwige toevlucht kan bieden. Maar hij zal mensen – van dichtbij en ver weg – trekken naar een stad die niet tekortschiet aan schoonheid, ook al kunnen de vermoeiden het niet zien. Zachte kracht – dat is de gave van Paddington.
Sarah Hemming, Financial Times: En de productie wordt tegen het einde intens ontroerend. Het trotseert onze verdeelde tijden met een van Paddington's beroemde "harde blikken". Bovenal gaat het over empathie en acceptatie, waarbij de rol van theatrale verhalen in het manifesteren van deze kwaliteiten vreugdevol wordt gevierd. Het is wanneer Hameed en Shah aan het einde simpelweg als zichzelf naar voren stappen, dat het volledig tot uiting komt: hoewel de ster een kleine beer is, gaat deze show echt over menselijkheid.
David Benedict, Variety: Fletcher's muziek en teksten zijn meestal effectiever dan volledig ontroerend en zijn beter in het overbrengen van gemoedstoestanden dan in het voortstuwen van de plot. Maar zijn komedienummers zijn geestig en, gegrepen door de vaardige cast, landen alle lachpartijen. En in een tijdperk waarin musicals te vaak overhellen naar hoge ernst, wordt de terugkeer van muzikale komedie met gejuich ontvangen door het publiek, vooral tijdens een van de hoogtepunten van de show, de opening van Act Twee.
Gemiddelde Beoordeling:
86.0%
