Beschikbare Talen
De recensies zijn binnen voor Broad Strokes, de nieuwe one-woman musicalkomedie van cabaretière Cat Cohen, die momenteel Off-Broadway te zien is in het Lucille Lortel Theatre.
Na een uitverkochte reeks tijdens het Edinburgh Fringe Festival in 2025 beleefde Broad Strokes deze zomer zijn New Yorkse première, in een productie geregisseerd door Alex Timbers. De beperkte acht weken durende speelperiode loopt door tot 5 september.
Geschreven en uitgevoerd door Cohen, put Broad Strokes uit haar eigen ervaring met een beroerte op 30-jarige leeftijd, veroorzaakt door een aangeboren hartaandoening. De autobiografische voorstelling combineert stand-up comedy, originele liedjes en cabaretstijl en verkent thema's als sterfelijkheid, hypochondrie, herstel en zelfontdekking.
Het creatieve team bestaat uit scenograaf Derek McLane, lichtontwerper Jake DeGroot, kostuumontwerper Kelsey Randall, geluidstechnicus Cody Spencer en muziekbegeleider David Dabbon.
Broad Strokes wordt geproduceerd door Mike & Carlee Productions in speciale samenwerking met het Lucille Lortel Theatre.
Lees hieronder wat critici erover zeggen.
Jason Zinoman, The New York Times: In een geweldige grap beschrijft ze de mastersleutel van haar persoonlijkheid als ‘jong voor mijn klas’, waarmee ze overtuigend stelt dat dit misschien belangrijker is dan de geboortereeks binnen een gezin. Ik kon me voorstellen dat het omarmen van Broadway-theatraliteit een manier is om jezelf te upgraden. Maar er zijn genoeg ontroerende momenten in haar werk om je af te vragen wat er zou gebeuren als Cohen zich volledig aan kwetsbaarheid zou overgeven, en het confessionele karakter zou omarmen van het soort show dat ze parodieert.
Jackson McHenry, Vulture : Cohen buigt elke regel voor de grap, zelfs en vooral op het gebied van songwriting: haar teksten breken de metriek vaker dan dat ze deze behouden en haar melodieën dwalen doelloos terwijl ze een overvloed aan observaties in zich probeert te bevatten. De grap in de grap is vaak dat de liedjes grappig zijn omdat ze vormeloos zijn, maar ze blijven inderdaad vormeloos. Een beetje structuur of een nette rijmschema zou een lange weg gaan.
Caroline Cao, New York Theatre Guide: Gewapend met een kattenachtig drawl en veelzijdige gezichtsuitdrukkingen kadert Cohen haar ervaring alsof het lot haar materiaal toewerpt dat zichzelf haast schrijft — zoals dat haar cardioloog letterlijk Dr. Love heet. Maar vergis je niet: het is Cohens verhaal van ellende, geannuleerde Eurotrips, een rekening van 45.000 dollar die haar verzekering misschien wel of niet betaalt, en het verlies van existentiële controle. Broad Strokes is een oprecht en soms rauw zelfportret van coping en haar onverzadigbare hunkering om geliefd te worden, of dat nu door haar vriend, haar fans, of de naamloze homoseksuele verpleegkundige is die bloed bij haar probeert te prikken.
Lane Williamson, ExeuntNYC: Cohen noemt zichzelf "cringe" vroeg in de show, maar zelfs als dat zo is, laat Broad Strokes cringe er cool uitzien. Het is een hilarische millennialsaga en een geweldige manier om vijfenzestig minuten lang keihard te lachen.
Robert Hofler, The Wrap: Als Beyoncé of Taylor Swift zouden zingen over het hebben van “een gat in mijn hart”, zou het gewoon weer een liefdesanthem zijn. Bij Cat Cohen had ze letterlijk een gat in haar hart waardoor ze een beroerte kreeg vlak voordat ze op het Edinburgh Fringe Festival in 2023 zou optreden. Haar prachtig gespeelde (en getitelde) one-person-show “Broad Strokes” ging maandag in première in het Lucille Lortel Theatre.
Matthew Wexler, 1 Minute Critic: In Broad Strokes verandert Cat Cohen haar engste jaar in de strakste set van haar carrière — bewijs dat het beste materiaal vaak precies dat is wat je niet gevraagd had.
Frank Scheck, New York Stage Review: Regisseur Alex Timbers (Moulin Rouge, Beetlejuice) injecteert de hilarische voorstelling met slimme doses theatraliteit, terwijl een getalenteerde driemansband, die Cohen dramatisch achter een gordijn enkele minuten na aanvang onthult, haar grappen ondersteunt met muzikale accenten. Cohen vult haar energieke optreden met overdreven fysieke expressie en vocale eigenaardigheden die het best in korte porties gewaardeerd kunnen worden. Het is dus slim dat Broad Strokes slechts 65 minuten duurt. Langer en je zou je zorgen gaan maken over de gezondheid van de uitvoerster.
Michael Sommers, New York Stage Review: Om Broad Strokes op te voeren maakt Alex Timbers, de vindingrijke Tony Award-winnende regisseur van Moulin Rouge! The Musical en Peter and the Starcatcher, onder vele andere grote producties, gebruik van Cohens karakteristieke zelfdramatiserende stijl om de cabaretière te presenteren in een bijna gothic-romantische setting. Topontwerpers Derek McLane (scènografie), Kelsey Randall (kostuums), Jake DeGroot (verlichting) en Cody Spencer (geluid) zetten de ravenzwarte dame grootse in met pluizige, paarse satijnen frutsels te midden van schreeuwerige blauw-, paars- en groentinten die meer aan Game of Thrones doen denken dan aan The Pitt. Een bijzondere visuele keuze wellicht, maar Cohens humoristische kwesties over leven en dood verdienen zeker wat bovenaardse pracht.
Gemiddelde beoordeling: 86,3%
.jpg?format=auto&width=365)
