Recensie: ANNE OF GREEN GABLES, London Children's Ballet

Men zegt dat je nooit met kinderen of honden in de entertainmentwereld moet werken, wat als goed advies klinkt. Jenna Lee, choreograaf en co-kunstzinnig directeur van het London Children's Ballet, negeert echter dit advies. Ze aanvaardt de ogenschijnlijk onmogelijke taak om 54 kinderen, vanaf 9 jaar oud, te begeleiden in een revival van Anne of Green Gables in de West End-locatie Sadler's Wells, het Peacock Theatre.

Vier jaar geleden in première gegaan, is het een slimme beslissing om deze klassieke kinderfavoriet over Anne – een pittige, roodharige, elfjarige wees, die per ongeluk (ze wilden een sterke jongen die op hun boerderij kon helpen) naar Matthew en Marilla Cuthbert in het fictieve stadje Avonlea op Prince Edward Island wordt gestuurd – opnieuw op te voeren. De ballet, samengesteld door Gus Nicholson, is gebaseerd op het populaire kinderboek van de Canadese auteur L.M. Montgomery, dat wereldwijd 50 miljoen exemplaren heeft verkocht.

De overbelevende Anne komt in allerlei problemen terecht, waaronder het geven van kersenwijn in plaats van limonade aan haar lieve vriendin Diana (een charmante Berta Lesmes) en op haar eerste schooldag. Een andere overtreding is het breken van haar schoolbord over Gilbert Blythe's hoofd nadat hij haar met haar rode haar belachelijk maakt en haar Carrots noemt. Blythe wordt gespeeld door de veelbelovende Illia Bondarenko, dus houd deze ruimte in de gaten.

Het verhaal blijft dicht bij het boek, wat een hulp zal zijn voor jongere leden van het publiek die het gelezen hebben, en brengt vele thema's over waarmee ze zich kunnen identificeren. Anne moet nieuwe vrienden maken, omgaan met pestkoppen, zich zorgen maken over het goed presteren bij examens en leren zich aan te passen aan een geheel nieuwe wereld.

Amelie French is een leerzame en buitengewoon capabele Anne. Ze uit perfect de brede waaier aan emoties van Anne door de magie van dans – van haar gevoel van onrechtvaardigheid bij het moeten verontschuldigen tegenover de onbeschoft buurvrouw Rachel Lynde (Farrah Katic), tot haar diepe verdriet wanneer John Holden's tederhartige Matthew (SPOILER ALERT) onverwacht overlijdt aan een hartaanval.

Het gebruik van groepen kinderen om de prachtige bloesems te vertegenwoordigen die Anne bewondert op haar eerste reis naar Avonlea en later om te rouwen om Matthews overlijden is een slimme truc die het publiek betoverd, terwijl het verhaal tegelijkertijd wordt verteld.

Er zijn een aantal andere opmerkelijke uitvoeringen van deze getalenteerde jonge cast, zoals de kleine Folashade Marah die boven haar gewicht valt als Bluebird, Isabelle Foster in haar rol als jonge Anne in het weeshuis en een wonderbaarlijk flirterige Prissy Andrews door Orla Gilmore. Ook werd ik gewonnen door Joshua Moisey en Elena Samonigg von Staszewski's prachtige pas de deux terwijl ze Mr. en Mrs. Allen speelde.

Mijn enige klacht is dat de acts enigszins ongebalanceerd zijn, waarbij de langere eerste akte sterker is dan de tweede, die probeert te veel in te drukken in te weinig tijd. En ik mis een van mijn favoriete scènes wanneer Anne desastreus haar haar zwart verft, maar misschien is dat te moeilijk om uit te voeren in een ballet.

Complimenten aan deze hardwerkende jonge dansers, die zes maanden hebben besteed aan de voorbereiding van deze volledige professionele productie. En aan het team van het London Children's Ballet, een stichting die het mogelijk maakt voor deze kinderen om op te treden in het West End met een live orkest (dank aan dirigent Philip Hesketh) – gratis.

Naast het bieden van zo'n waardevolle kans voor opkomende dansers, tourt het London Children's Ballet ook met kleinere casts en biedt jaarlijks 2.000 kaarten aan voor slechts £1 aan basisschoolkinderen uit achtergestelde gebieden. Op een moment dat onderwijsbudgetten onder druk staan en veel van de kunstvakken en activiteiten verminderen of zelfs uitsluiten, hebben we het London Children's Ballet meer dan ooit nodig.

Anne of Green Gables loopt tot 5 juli

Foto krediet: ASH