Foto's/Video: BROADWAY DREAM ROLES Brengt Lillias White, Jordan Fisher, Ali Stroker en Meer Naar Vooraan

Broadway-veteranen en opkomende sterren verlichtten het Al Hirschfeld Theatre op 20 april 2026 voor Broadway Dream Roles.

De line-up deelde de liedjes van rollen die ze nooit eerder op een Broadway-podium hadden kunnen spelen - tot nu toe, waarbij ze de rol onthulden die net buiten bereik bleef, samen met het verhaal achter waarom.

Geproduceerd door en ten behoeve van Broadway Cares/Equity Fights AIDS, leverde Broadway Dream Roles een energieke line-up van Broadway-favorieten: Jordan Fisher (Little Shop of Horrors), Tony Award-winnaar Santino Fontana (Tootsie, stem van Hans in de Frozen films), Sydney James Harcourt (CATS: The Jellicle Ball), 2025 Jimmy Awards-winnaar Chris Hayes, Hailey Hyde (The Outsiders), Arielle Jacobs (Here Lies Love), viervoudig Tony-genomineerde Judy Kuhn (The Baker’s Wife), Jeigh Madjus (Moulin Rouge! The Musical), Christiani Pitts (Two Strangers (Carry a Cake Across New York)), Tony-winnaar Ali Stroker (Oklahoma!), Donald Webber Jr. (Hamilton) en Tony-winnaar Lillias White (Hadestown). 

Tony-winnaar Francis Jue (Yellow Face) presenteerde het evenement dat stondplaatsen alleen had, met zijn eindeloze warmte en humor - en deelde zelfs zijn eigen droomrol, Madame Armfeldt in A Little Night Music.

“Zij heeft al de beste regels,” zei Jue. “Ze zingt precies één nummer, wat absoluut geweldig is. En ze wordt gedurende een groot deel van de show door een knappe man gedragen. Wat wil je nog meer?”

De gedeelde verhalen waren:

 Toen Jordan Fisher 13 was, werd hij uitgenodigd bij Jason Robert Brown’s thuis om te zingen uit de toen in ontwikkeling zijnde musical 13. Zittend in zijn studio vroeg Brown of Fisher iets van zijn werk kende - waarmee hij de tiener aanspoorde om de Man 2-partij uit Songs for a New World te zingen. Dat moment markeerde het begin van een levenslange vriendschap tussen de twee, en Fishers droom om op een dag Man 2 op Broadway te spelen. Bij Broadway Dream Roles bracht hij die droom tot leven met een emotioneel rijke uitvoering van “She Cries.”

 Christiani Pitts heeft sinds haar tijd in het universiteitstheater gemanifesteerd dat haar droomrol Deloris Van Cartier in Sister Act zou zijn, en bracht uren door in haar dorm om bootlegvideo's te kijken en “Fabulous Baby” te oefenen tot het tweede natuur was. Bij Broadway Dream Roles kwam die lang gekoesterde visie tot leven toen Pitts een absoluut fantastische uitvoering bracht, gevuld met ongeëvenaarde vreugde en een torenhoge beltkracht.

Opgegroeid in Brooklyn, bracht Lillias White uren door met het spelen van 45-toerenplaten en optreden voor de spiegel, met een haarborstel in de hand. Onder die platen die vaak werden afgespeeld was Annie Get Your Gun, waarbij ze ervan droomde om op een dag Annie Oakley te spelen. Voordat ze een hartstochtelijke vertolking van “I Got Lost in His Arms” gaf, grapte ze hilarisch dat hoewel ze op dat moment geen armen had om in te verdwalen, ze misschien die avond nog iemand zou vinden.

De grootvader van Santino Fontana introduceerde hem in muziek en films - en een van zijn favoriete nummers was Sammy Davis Jr.’s “Who Can I Turn To.” Later in het leven ontdekte Fontana dat het nummer afkomstig is van The Roar of the Greasepaint - The Smell of the Crowd, een zelden geproduceerd stuk met een castalbum uit de jaren ’60 dat hij niet kon stoppen met luisteren. Het is uitgegroeid tot een passieproject voor Fontana, aangezien hij momenteel bezig is het stuk opnieuw te bewerken voor een modern publiek. Ter ere van zijn grootvader deelde hij een jazzy uitvoering van “Who Can I Turn To.”

Toen Ali Stroker enkele jaren geleden moeder werd, veranderde alles. Haar hoogtepunten, haar dieptepunten, haar angsten, haar vreugden, alles werd intenser. Het veranderde ook volledig de manier waarop ze verbinding maakte met Moeder in Ragtime, een rol die ze voor het eerst beleefde door de emoties van haar eigen moeder. Gewapend met haar perspectief als dochter en nu moeder, deelde ze de adembenemende hymne van de show “Back to Before.”

Toen Donald Webber Jr. opgroeide in Los Angeles, trotseerde hij eindeloze verkeersopstoppingen naar Amoeba Music, de enige winkel die hij kende die showmelodieën verkocht. Daar kocht hij de cast-opname van Five Guys Named Moe, aangetrokken tot het beeld van vijf vrolijke zwarte mannen op de albumhoes. Dat moment veranderde zijn leven. Bij Broadway Dream Roles eerde hij dat innerlijke theatherkind door in alle vijf de rollen te stappen en ze allemaal tot leven te brengen met charisma en ziel in een levendige medley.

Broadway-vaste gast en viervoudig Tony-genomineerde Judy Kuhn heeft een rijk leven opgebouwd in het theater - maar niet zonder offers. Ze heeft lang gedroomd van de rol van Desiree in A Little Night Music, een personage dat, zoals Kuhn, worstelt met de realiteit van het in balans brengen van het leven als zowel een performer als een moeder. Gebruikmakend van die parallellen en haar eigen geleefde ervaring, leverde Kuhn een meeslepende vertolking van het iconische “Send in the Clowns.”

Als een opkomend theaterkind werd Sydney James Harcourt geobsedeerd door alles wat met Bob Fosse te maken had, een liefde die werd verdiept door Ann Reinkings zomerprogramma. Jaren later stond hij op het punt om de rol van Sid in The Pajama Game te spelen, waar hij viel voor het minder bekende “A New Town is a Blue Town.” De rol glipte uiteindelijk weg - een verlies dat bleef hangen - maar Harcourt pakte het moment uiteindelijk op Broadway Dream Roles, door een soepele, zingende vertolking van het jazzy nummer te geven.

Als performer wiens seksualiteit, raciale identiteit en vocale stijl nooit netjes in een hokje paste, besteedde Jeigh Madjus minder tijd aan het dromen van een specifieke rol en meer tijd aan het zich afvragen of er überhaupt ruimte voor hem was op Broadway. Dat veranderde met Jesus Christ Superstar - vooral de rol van Judas en het nummer “Heaven on Their Minds” - dat hem liet zien dat die droom toch mogelijk zou kunnen zijn. Bij Broadway Dream Roles stapte Madjus in die mogelijkheid door een krachtig vocaal optreden te geven.

Arielle Jacobs deelde een memorabele ontmoeting met de legendarische Stephen Sondheim, waarbij ze herinnerde hoe ze hem bedankte voor het inspireren van haar om artiest te worden. “Neem me dat niet kwalijk,” grapte hij met een glimlach. Een parallel trekkend tussen haar eigen huwelijk en Sunday in the Park with George karakters Dot en George - zij gegrond in het heden, hij altijd strevend naar de toekomst - verwelkomde Jacobs haar echtgenoot, performer J.J. Caruncho, op het podium voor een verbluffend duet van “Move On.”

Rijzende ster Hailey Hyde, momenteel understudy voor Cherry in The Outsiders, deelde hoe het zien van de tourproductie van Waitress in haar thuisstaat Utah een onmiddellijke connectie ontketende met Jenna en haar kenmerkende ballade “She Used to Be Mine.” Die droom kwam tot leven op het podium toen Hyde een diep gevoelde, emotioneel rijke vertolking van het geliefde nummer gaf.

Winnaar van de 2025 Jimmy Awards Chris Hayes reflecteerde op zijn aantrekkingskracht tot moreel complexe personages zoals Burr in The Wild Party - rollen die in het grijze gebied leven en van binnenuit ontrafelen. Hij kanaliseerde die intrigerende invloed in een spookachtige, vocaal imposante uitvoering van “What Is It About Her.”

Nichelle Lewis, geprezen om haar aangrijpende vertolking van Sarah in de veelgeprezen revival van Ragtime, sloot de show af met een krachtige vertolking van Broadway Cares’ mobiliserende hymne, “Help is On the Way,” geschreven door David Friedman.

Tickets voor deze avond waren verkrijgbaar als een voordeel voor de grote donoren van Broadway Cares: Visionary Circle en Angels Circle-leden, en de NextGen Network en Colleen Dewhurst Legacy Society-leden, die kaartjes kregen als een speciaal voordeel van hun jaarlijkse steun. Voor informatie over hoe u uw impact met Broadway Cares kunt vergroten, neem contact op met Brian Marshall, senior development officer, via marshall@broadwaycares.org.

De avond werd geregisseerd door Kristin Newhouse, met Will Van Dyke als muzikaal supervisor en orkestrator. De avond bevatte geluidsontwerp door Craig Cassidy en lichtontwerp door Katy Atwell. Haar en make-up werd gedaan door Joshua Barry en Tiffany Hall. 

Photo Credit: Curtis Brown/Michael Hull