Dostępne języki
Ikona Julie Andrews złożyła wirtualne wystąpienie w wiadomości wideo, która była wyświetlana dla uczestników Światowego Kongresu Parkinsona w Phoenix, corocznej imprezy mającej na celu walkę z postępującym zaburzeniem ruchowym. Obejrzyj wideo tutaj!
"Wasza obecność jest nieoceniona, gdy staramy się znaleźć lekarstwo na tę straszną chorobę. Dobrze wiem, jak niszcząca może być. Niech wszyscy staniemy się latarnią światła, aby zatrzymać ją w zarodku."
O Julie Andrews
Jako dziecko aktorka i piosenkarka, Andrews wystąpiła na West Endzie w 1948 roku, a od 1950 do 1952 roku w programie radiowym "Educating Archie", gdzie grała dziewczynę Archiego. Zadebiutowała na Broadwayu w The Boy Friend (1954). Zyskała uznanie w broadwayowskich musicalach, grając Elizę Doolittle w My Fair Lady (1956) i królową Ginewrę w Camelot (1960), a także w Victor/Victoria (1995).
Wystąpiła również w telewizyjnym musicalu Rodgersa i Hammersteina Kopciuszek (1957). Zadebiutowała filmowo grając tytułową rolę w Mary Poppins Walta Disneya (1964) i zdobyła Oscara za najlepszą aktorkę. W następnym roku zagrała w muzycznym filmie Dźwięki muzyki (1965), grając Marię von Trapp i zdobywając Złoty Glob za najlepszą aktorkę – film komediowy lub musical.
Andrews wystąpiła w różnych filmach, współpracując z reżyserami, w tym z jej mężem Blake'em Edwardsem, George'em Royem Hillem i Alfredem Hitchcockiem. Filmy, w których zagrała, to Amerykanizacja Emmy (1964), Hawaje (1966), Zasłona (1966), Zdecydowanie nowoczesna Millie (1967), Gwiazda! (1968), Nasiono tamaryndowe (1974), 10 (1979), S.O.B. (1981), Victor/Victoria (1982), To jest życie! (1986) i Duet dla jednego (1986). Później powróciła na ekrany, występując w Pamiętnikach księżniczki (2001), Pamiętnikach księżniczki 2: Książęce zaręczyny (2004), a także Eloise w Plaza i Eloise w czasie świąt Bożego Narodzenia (oba 2003). Wcielała się również w postaci w serii Shrek (2001–2010) oraz w serii Gru, drużyna rozbójników (2010–obecnie).
Andrews jest również znana ze swoich współpracy z Carol Burnett, w tym specjalnych programach telewizyjnych w 1962, 1971 i 1989 roku. Zagrała w swoim specjalnym programie, Godzina Julie Andrews (1973), za który otrzymała nagrodę Primetime Emmy. Ostatnio współtworzyła i prowadziła Julie's Greenroom (2008, 2017) i użyczyła głosu Lady Whistledown w serialu Netflixa Bridgerton (2020–obecnie). Andrews współautorstwa numerycznych książek dla dzieci z jej córką oraz dwóch autobiografii, Dom: Pamiętnik moich wczesnych lat (2008) i Praca w domu: Pamiętnik moich lat w Hollywood (2019).
