Dostępne języki
Bond and Beyond to hołd dla muzyki stojącej za długoletnią serią filmów szpiegowskich, znaną równie dobrze z kultowych utworów tytułowych, co z przedstawienia najbardziej eleganckiego szpiega brytyjskiej służby specjalnej.
Po raz pierwszy pojawił się na naszych ekranach w 1962 roku z Seanem Connery w Dr No, dlatego bardzo trafne jest, że ten koncert odbywa się w 96. rocznicę urodzin aktora. BBC Concert Orchestra, dyrygowana przez Daniela Bartholomew-Poysera, zaczęła z impetem od ikonicznego "James Bond Theme" Monty'ego Normana.
Obiecano nam niespodziankę, która pojawia się tuż po przerwie, gdy na scenę wchodzi Lulu, aby zaśpiewać swój temat z 1974 roku do The Man With The Golden Gun. Jej entuzjazm i wykonanie utworu nie słabną, a artystka otrzymuje ciepłe przyjęcie. Gdy brawa i oklaski cichną, Oliver Tompsett wchodzi z energetycznym "Thunderball", wraz z tym długim zakończeniem, które przyprawiło Toma Jonesa o omdlenie w studiu.
Wiele tematów tu zawartych skomponował John Barry — w programie znalazło się osiem jego jedenastu ścieżek dźwiękowych. Omar wykonuje dwie z bardziej refleksyjnych piosenek z kanonu 007: "You Only Live Twice" oraz zamykającą wieczór "We Have All The Time In The World" z On His Majesty's Secret Service.
To także wieczór, w którym błyszczą wybitne kobiety — wokalistki Rachel John, Gloria Onitiri oraz Naomi Banks znakomicie oddają charakter utworów takich jak "Nobody Does It Better" (The Spy Who Loved Me), „Goldfinger”, „Goldeneye”, „Surrender” kd lang (Tomorrow Never Dies) oraz „License to Kill”.
Zdjęcie: Louise Penn
Program wykracza również poza oczekiwane utwory. Nieużywany przez Radiohead temat do Spectre, uznany za zbyt mroczny lub melancholijny, błyszczy w pełni, a przestrzeń zyskują również inni szpiedzy lat 60., dzięki tematom z The Avengers i The Man from U.N.C.L.E..
Nick Mohammed dba o płynność wieczoru jako prezenter, żartując, że to jego przesłuchanie do roli 007 („zwykle po prostu nagrywam audycję na telefon”). Choć jego wymiana zdań jest zapisana w scenariuszu, czuć w niej ciepło i sympatię do franczyzy — coś, co można również dostrzec u wokalistów i dyrygenta.
Poza dziełami Barry’ego w programie pojawiają się kompozycje wykonawców muzyki popularnej — m.in. „A View to a Kill” Duran Duran, „Skyfall” Adele oraz "Another Way to Die" Jacka White’a (Quantum of Solace), które w wykonaniu Tompsetta i Onitiri zabrzmiały wybornie.
Nie zabrakło też żartobliwego ukłonu w stronę parodii Bonda — muzyka z komedii z 1967 roku Casino Royale, w której elegancki David Niven odnajduje absurdalność powieści Iana Fleminga. Oczywiście nie można zapomnieć o wkładzie Shirley Bassey, reprezentowanej tutaj przez „Goldfinger” i „Diamonds Are Forever”; sam widziałem ją na tej scenie w 2011 roku podczas John Barry Memorial Concert.
Bond and Beyond docenia wpływ najpopularniejszej brytyjskiej serii filmowej oraz słynnych kompozycji jej muzyki. Aranżacje Barry’ego Forgie, Kyle'a Gordona, Guya Barkera i Nica Raine'a podnoszą poprzeczkę zapewniając niesamowity wieczór rozrywki.
BBC Proms trwa w The Royal Albert Hall do 13 września
Zdjęcia: Louise Penn
