Recensie: MEAT CUTE, The Other Palace

Dertig worden is altijd door de media gepresenteerd als een doodlopende straat, vooral voor vrouwen. Zeg maar dag tegen de jongedame, je moet nu je leven op orde hebben. Meg Travers en Laura Kirman denken daar anders over. Ze brengen een vrolijke voorstelling, een herkenbare twee-personen show die het vrouw-zijn viert en alle nachtmerries die komen kijken bij het volwassen worden. Het is oprecht, zonder filter, helemaal vrouwelijk en prikkelend leuk. Geregisseerd door Nancy Zamit, introduceren Kirman en Travers twee personages waar je vrienden mee wilt zijn.

Ze zitten aan de tegenovergestelde kanten van het spectrum van dertigers: de een komt net uit een brute scheiding, de ander is gelukkig getrouwd met een baby op komst. Een fortuinlijke ontmoeting in een openbaar toilet tijdens het vrijgezellenfeest van een wederzijdse kennis later, zijn de twee voor altijd met elkaar verbonden. Van onhandige ontmoetingen bij de seksuele gezondheidskliniek tot buitensporige interacties met vreemden, hun afzonderlijke monologen verweven zich en komen samen in het midden om een levensecht beeld te schetsen van de variëteit aan vrouwelijke ervaringen.

Het is chaotisch op de beste manier. De grimmig realistische vignetten zijn gevuld met een verzameling explosieve karakters (Kirman steelt de show als de opgewonden, am-dram-liefhebbende verpleegster). Hun onberispelijke komische chemie benadrukt het colloquiale naturalisme van hun schrijven, dat nooit geforceerd aanvoelt, zelfs niet op zijn meest buitensporige of humoristische. Het script bevat vele bevrijdende juncturen die de angsten van millennial-vrouwen overal valideren (denk aan Fleabag, maar dan gezonder).

Maar de slimheid van Travers en Kirman ligt in de perfect getimede tonaliteit van hun werk. Achter alle grappen en terugkerende elementen liggen een reeks ingrijpende reflecties. Deze momenten van diepgaande onthulling stoppen de actie en voegen tempo toe aan het verhaal, waarbij de ritmiek van hun vertelstijl in balans wordt gebracht. Tussen het overdrijven en het lachen om zichzelf doorbreken de duo de stigma's van postpartum depressie terwijl ze de eenzaamheid adresseren van de enige single in hun vriendengroep. Alles wordt gedaan met prachtige empathie.

Hoewel het vele onderwerpen aanraakt, die allemaal tot op zekere hoogte urgent zijn, gaat het stuk over het belang van vrouwelijke vriendschap. Voor elkaar opkomen wordt de onzichtbare protagonist van het verhaal, terwijl de echte vijand de maatschappelijke verwachtingen zijn. Het is grappig, ontroerend en ontzettend charmant. We hopen echt dat het leven van de show niet eindigt bij The Other Palace.

Meat Cute loopt in The Other Palace tot 20 juni.