Review Roundup: SAFE HOUSE gaat Off-Broadway in première bij Theatre Row

split/decision presenteert de wereldpremière van Safe House van L.B. Browne, geregisseerd door Benjamin Viertel bij Theatre Row.

Safe House is een familiedrama dat zich afspeelt in de dagen voorafgaand aan een Amerikaanse presidentsverkiezing. Overtuigd dat de tweede Amerikaanse burgeroorlog nabij is, raakt Rock, een vader die in het geheim stervende is aan een erfelijke neurodegeneratieve ziekte, geobsedeerd door de behoefte om zijn familie te beschermen. In de kelder van zijn huis in een buitenwijk van Pennsylvania, dat beam voor beam is omgebouwd tot een doemdag-shelter, heeft hij wat hij gelooft de laatste veilige plek op aarde is opgebouwd.

Maar wanneer zijn vervreemde tienerdochter terugkeert naar huis, zwanger, barsten de spanningen die lange tijd onder het oppervlak van het huishouden sluimerden los, en verandert de obsessie van de vader met veiligheid in iets heel anders. Wat volgt is een confrontatie met angst en de gevolgen van het verwarren van liefde met controle. Zie wat de critici zeggen...

Ross, Front Mezz Junkies: Wat Safe House het meest boeiend maakt, is het onderscheid dat het maakt tussen bescherming en controle. Rock gelooft dat hij zijn familie beschermt tegen een gevaarlijke wereld, maar elke maatregel die hij neemt om die bescherming te verzekeren geeft hem meer controle over de mensen binnenin. Zijn angst is architectuur geworden. Zijn politiek, zijn ziekte, zijn relatie met zijn vader, en zijn vastberadenheid om gevaar buiten te houden, voeden allemaal dezelfde impuls om muren te bouwen en te beslissen wie zich binnen die muren mag bewegen. Het stuk biedt geen gemakkelijk antwoord op wat angst doet met een familie wanneer het verstrengeld raakt met liefde, loyaliteit, geschiedenis en de behoefte iedereen veilig te houden.

Mack Muldofsky, Stage Buddy: En Safe House werkt ook goed als een drama over de excessen van reactionaire politiek. Maar het stuk van L.B. Browne functioneert ook op een dieper, genuanceerder, onzichtbaar niveau: dat van de onuitgesproken, decennialange wrok, compromissen en weerstanden die aan de basis liggen van kerngezinnen, en hoe, wanneer die langdurige gevoelens uitmonden in fysiek geweld, dat zowel ongelooflijk schokkend als volkomen onvermijdelijk kan lijken. Niemand kan je zo pijn doen als je geliefden, en dat is waar, of je nu acht meter onder de grond woont of niet.

Jon Sobel, Blogcritics: Marc Kudisch levert een hartverscheurende vuurspuwende vertolking als Rock, een rechts-conservatieve complottheoreticus die overtuigd is dat een naderende presidentsverkiezing zal leiden tot een tweede burgeroorlog. De altijd geweldige Karen Ziemba is zijn meegaande vrouw Slipper (Rock en Slipper - wat veelzeggende namen!), een voorbeeld van dat bekende type persoon die meedoet met de steeds buitensporiger wordende gedragingen van anderen om haar (meestal haar) familie bij elkaar te houden.

Suzanna Bowling, Times Square Chronicles: De regie van Viertel verergert echter de problemen van het stuk in plaats van ze te verhelderen. Dit is een kleine theaterzaal, maar de productie bereikt niet consequent de achterste rijen. Belangrijker nog, de mise-en-scène moet ons helpen navigeren door Browne’s vele concurrerende ideeën, het essentiële onderscheiden van het toevallige. In plaats daarvan komt te veel met gelijke dramatische belangrijkheid binnen, waardoor het publiek moet worstelen met een al overvolle verhaallijn.

Tickets Kopen voor Safe House