BIGFOOT! A New Musical opende bij New York City Center Stage 1 Off-Broadway, en critici delen hun reacties.
De show is van Amber Ruffin, David A. Schmoll en Kevin Sciretta, met regie en choreografie door Danny Mefford.
BIGFOOT! heeft in de hoofdrollen Grey Henson, Jade Jones, Crystal Lucas-Perry, Katerina McCrimmon, Alex Moffat en Jason Tam. Onderstudies zijn Jake Letts, Mike Millan en Kala Ross.
Caroline Cao, New York Theatre Guide: De bewoners van de stad zijn zo dom als Elmer Fudd en worden zo karikaturaal weergegeven dat ze hun persoonlijkheden, motieven en goedgelovigheid even luid verkondigen als Yosemite Sam. Het script bevat een stroom van grappen gecombineerd met meta-grappen en tirades over milieuactivisme en corruptie. Maar voor elke slimme opmerking zijn er momenten van gejammer. Als het niet het prekerige thema is dat hen ondermijnt, dan wel de overvloed aan grappen die weinig ruimte voor ademhalen laat. Hoewel Bigfoot! scherpe opmerkingen en visuele grappen laat vallen als een SNL-sketch, dooft die sketch-geest uit in een muzikale productie die structuur nodig heeft om zichzelf te dragen. Het overmatig kietelen van het grappige bot belemmert het hart.
Hayley Levitt, TheaterMania: Ruffin's vingerafdrukken zijn overal aanwezig in de stortvloed van scherpe oneliners in de musical, maar net als de truc van de burgemeester is het niet genoeg om af te leiden van de algemene zwakheid. Alles in het scenario, en in de regie van Danny Mefford, is gericht op snelle lachsalvo's, wat de niet-aangepakte details alleen maar vergroot: slordige teksten met luie rijmen, muziek die de auditieve rijkdom van het Reagan-tijdperk negeert en onafgebroken slapstickpauzes.
Michael Sommers, New York Stage Review: De satirische humor van het schetsmatige, vaak voorspelbare script van Amber Ruffin en Kevin Sciretta stijgt nauwelijks boven het collegiaal niveau uit: "Ons watersysteem bevat meer illegale stoffen dan een badkamer bij Studio 54." Verscheidene lopende grappen omvatten gezichtslagjes, het dreigend krijsen van een roofvogel en ongemakkelijke medische termen. De boodschap over de vatbaarheid van het Amerikaanse publiek voor verwerpelijke leiders en dwaze ideeën was al lang verzonden.
Matthew Wexler, 1 Minute Critic: Hoewel de muziek geen bijzondere indruk achterlaat, maximaliseren Schmoll's orkestraties en arrangementen wat er is, verder doordrenkt met buitensporig enthousiasme door de zesledige cast. Tim Mackabee's charmante scenografie (Main Street USA op z'n kop) wordt hun speelplaats te midden van bliksemsnelle verkledingen en plotwendingen.
Gemiddelde Waardering:
32.5%
.jpg?format=auto&width=365)
