Recensie: LA BOHÈME, Koninklijk Ballet en Opera

Op de openingsavond van de uitstekende productie van regisseur Richard Jones van Giacomo Puccini's La bohème, leidt Engeland's aanvoerder, Harry Kane, zijn team naar de laatste 16 nadat hij twee goals scoort tegen de Democratische Republiek Congo in het Wereldkampioenschap. Tegelijkertijd wordt een andere beslissende overwinning behaald door een even veelbelovende jonge man, de 35-jarige Italiaanse dirigent Lorenzo Passerini, in zijn debuut bij The Royal Opera in Covent Garden.

Een voormalig trombonist, Passerini levert een krachtige prestatie aan een betoverd publiek, waarbij hij de jeugdige zangers – van wie sommigen ook hun debuut maken – het getalenteerde orkest van de Koninklijke Opera en de aanzienlijke koor samenbrengt tot een indrukwekkend team. Terwijl Kane scoort, haalt Passerini het maximale uit Puccini's partituren.

Een tragikomedie, La Bohème gaat over vier jonge worstelende bohemiens – een dichter, een schilder, een muzikant en een filosoof – die zich in Parijs van de jaren 1830 bevinden. Op kerstavond klopt hun naaisterbuurvrouw Mimi op de deur om een lichtje voor haar kaars te vragen. Ze valt voor de dichter Rodolfo, maar de werkelijkheid van Mimi's ziekte slaat donker over de groep. Rodolfo en Mimi worden uiteindelijk gescheiden wanneer Mimi (SPOILER ALERT) sterft aan tuberculose.

La Bohème ging in première in het Teatro Regio in Turijn in 1896 (debuteerde het jaar daarop in Covent Garden), wat 2026 het 130-jarig jubileum van de opera maakt. Jones's versie van La Bohème, opende voor het eerst op 11 september 2017 in de Koninklijke Opera, gedirigeerd door Antonio Pappano en Paul Wynne Griffiths. Het is verschillende keren hernomen. Dit jaar is de productie, die twee getalenteerde besetzingen bevat, geproduceerd in samenwerking met Teatro Real, Madrid, en Lyric Opera of Chicago.

Op de openingsavond vormen tenor Freddie De Tommaso als Rodolfo en Juliana Grigoryan als Mimi een overtuigend paar, met De Tommaso's meeslepende "Che, gelida manina" (Je kleine hand is bevroren) en Grigoryan's zoete "Si, mi chiamano Mimi" (Ja, ze noemen me Mimi). Hun romantische duet, "O soave faniculla" (O lieve meid) eindigt de eerste akte op een hoge noot, letterlijk, met sopraan Grigoryan die een foutloze hoge C aanhoudt aan het einde.

De tweede akte begint met een spectaculaire scèneverandering, die de krot van de arme kunstenaars verandert in een levendige straatscene, met felverlichte etalages, kerstavondvierders en marcherende soldaten met een band – dankzij Stewart Laing's weelderige ontwerp, Mimi Jordan Sherin's stralende verlichting en vindingrijke aansturing door bewegingdirector Sarah Fahie.

De levendige vertolking van Musetta door Marina Monzo steelt de show in een adembenemend "Quando m'en vo" (Wanneer ik ga) in een druk Cafe Momus. In een verleidelijke, rode jurk staat Musetta erop haar onafhankelijkheid te behouden – maar later toont ze haar menselijkheid.

Andere lof gaat naar de Italiaanse bariton, Luca Micheletti, in de rol van Marcello, en de geweldige baszanger, Gianluca Buratto, die Colline speelt.

Net zoals de menigte juichend juichte toen Kane en zijn teamgenoten hun overwinning vierden, applaudisseerde het publiek in Covent Garden ook terecht voor een indrukwekkende Passerini en zijn muzikanten en artiesten in een klassiek verhaal van liefde en verdriet.

Het La Boheme van het Koninklijk Ballet & Opera loopt in de Koninklijke Opera, Covent Garden tot 25 juli.

Foto credits: Ian Hippolyte