Audible Theater presenteert de wereldpremière van het toneelstuk The Disappear, een nieuwe komedie geschreven en geregisseerd door BAFTA Award-genomineerde Erica Schmidt, nu te zien in Audible’s Minetta Lane Theatre in New York City.
De cast bestaat uit Dylan Baker, Madeline Brewer, Kelvin Harrison Jr., Hamish Linklater, Anna Mirodin, en Miriam Silverman.
The Disappear zal ook worden opgenomen en later als een Audible Original worden uitgebracht, waardoor het bereik zich uitbreidt naar miljoenen Audible-luisteraars over de hele wereld.
Machtspaar Benjamin Braxton en Mira Blair zien hun perfecte leven prachtig ontsporen—hun vrienden, affaires en dochter meenemen voor het avontuur. Geschreven en geregisseerd door Erica Schmidt, The Disappear laat het gordijn achter roem, ambitie, huwelijk en heruitvinding in een zinderende komedie gluren over hoe het soms nodig is om alles los te laten om het bij elkaar te houden. Zie wat de critici zeggen...
Adam Feldman, Time Out New York: Hoewel Schmidt de schrijver specifiek in hoofdletters aangeeft dat Ben 'CHARMANT MOET ZIJN', negeert Schmidt de regisseur dat imperative; zoals belichaamd door Linklater, die meestal charmant is, is Ben een onuitstaanbare manchild van begin tot eind, en niets meer dan dat. Zelfs een seconde met hem doorbrengen, laat staan de twee uur en 15 minuten van The Disappear, wordt niet aanbevolen.
Frank Scheck, New York Stage Review: Het is frustrerend om greep te krijgen op het nieuwe toneelstuk van Erica Schmidt in het Minetta Lane Theatre. En daar is een goede reden voor: de toneelschrijver lijkt er zelf geen greep op te hebben. Het werk behandelt serieuze thema's, bijna meer dan het aankan, terwijl geprobeerd wordt de soort brede komedie te zijn die Charles Busch zou kunnen bedenken. Veel van het verhaal is niet logisch, zowel narratief als thematisch, maar het is veel plezier onderweg dankzij het slimme schrijven en de geweldige prestaties.
Charles Isherwood, Wall Street Journal: Terwijl een van de kenmerkende elementen van Tsjechovs werk de emotionele authenticiteit is, verdrijft 'The Disappear' nooit helemaal het gevoel van kunstmatigheid. Mevrouw Schmidt's dialoog heeft een glans van verfijning (Ben beschrijft de toon van zijn film als 'Artaud ontmoet Poe') en kan afstandelijk grappig zijn, maar het is ook vermoeiend langdradig, en Ben's egoïsme en pretentie zijn meer vermoeiend dan amusant.
Charles Isherwood, Wall Street Journal: Terwijl een van de kenmerkende elementen van Tsjechovs werk de emotionele authenticiteit is, verdrijft 'The Disappear' nooit helemaal het gevoel van kunstmatigheid. Mevrouw Schmidt's dialoog heeft een glans van verfijning (Ben beschrijft de toon van zijn film als 'Artaud ontmoet Poe') en kan afstandelijk grappig zijn, maar het is ook vermoeiend langdradig, en Ben's egoïsme en pretentie zijn meer vermoeiend dan amusant.
Caroline Cao, New York Theatre Guide: The Disappear neemt meer op zich dan het aankan, en probeert te peinzen over intergenerationele spanningen in de filmindustrie, de littekens achtergelaten door kunst, het creëren van kunst te midden van een klimaatramp (de branden in Los Angeles lijken te worden genoemd), en meer tegelijk, waardoor ik verlang naar een samenhangende versie van dit stuk.
Gemiddelde Beoordeling:
44.0%
.jpg?format=auto&width=365)
