De wereldpremière van Zeer Heks is nu officieel geopend in Theatre Royal Drury Lane. De verzameling van top West End en wereldwijde talenten uit de werelden van musicaltheater, dans en pop getuigt van de ambitie en schaal achter deze grote wereldpremière-musical, met uitvoeringen die beloven iets te zijn wat nog nooit eerder op een West End-podium is gezien.
Watsonstage Award-genomineerde en ster van Frozen en Les Misérables, Djavan van de Fliert sluit zich aan bij de all-star hoofdcast als Nik, samen met Drag Race-ster en broadcaster Michelle Visage als Tante Hansa, Strictly Come Dancing-winnaar en The Wanted's Jay McGuiness als Iker, Olivier Award-genomineerde en originele SIX-castlid Natalie Paris als Evie, Mamma Mia!'s Mazz Murray als Koningin Charlotte, Olivier Award en Watonstage Award-genomineerde Amy Di Bartolomeo vers van haar rol als Emily in The Devil Wears Prada als Annemette en Moulin Rouge! leidende dame Natalie Kassanga als Malvina.
De show wordt geleid door een gloednieuw creatief team waaronder Co-Creator & Regisseur Kristopher Russell, Co-Creator & Boek door Michael David Glover, Muziek en Lyrics Segun Fawole, Choreograaf Dean Lee, Associate Choreograaf Elena Russell, Orkestraties en Muzikale Productie door Jeff Nang, Lichtdesigner Joshie Harriette en Casting Director Peter Noden.
Zeer Heks is een nieuwe musical die de oorsprong herbeeldt van een van de meest gevreesde slechteriken in de zee. Een prequel geïnspireerd door De Kleine Zeemeermin, volgt Evie, een heks die overleeft in een wereld waar magie verboden is.
Wanneer haar lot samenkomt met Annemette, een zeemeermin met haar eigen geheim, worden beiden gedreven naar een confrontatie die hun toekomst voor altijd zal hervormen. Een krachtig verhaal over identiteit, offer en zelfontdekking. Een mythe herbeeld. Een slechterik herboren.
Gebaseerd op Zeer Heks door Sarah Henning en aangepast met toestemming van HarperCollins Publishers. De productie wordt geproduceerd door Russell & Glover Theatrical.
Laura Jones, BroadwayWorld: Er is ontegenzeggelijk potentieel in het concept van Sea Witch, een oorsprongsverhaal van een verkeerd begrepen slechterik heeft alle ingrediënten voor een hitproductie, maar potentieel alleen is niet genoeg. Een première in een zo uitgestrekt en meedogenloos theater als Theatre Royal Drury Lane heeft de structurele tekortkomingen van de show alleen maar versterkt. Met rigoureuze ontwikkeling en een duidelijkere artistieke identiteit zou dit verhaal nog houvast kunnen vinden. In zijn huidige vorm voelt het echter stuurloos aan.
Chris Omaweng, London Theatre 1: Er was zoveel gesproken woord aan het begin van de avond dat ik me afvroeg of ik me moest voorbereiden om een toneelstuk te kijken. Aan het eind van een zeer lange avond was ik er nog steeds niet zeker van of ik een musical had gezien – het was niet eens een song cycle. De meeste nummers, afgezien van het incidentele treurige lied, hadden een generieke hitlijstmuziek vibe en het was opvallend dat niemand, voor zover ik kon zien, op weg naar buiten een van de melodieën neuriede. Fragmenten van het verhaal werden onthuld door wat er werd gesproken in plaats van gezongen, waarbij de nummers zelf voornamelijk met banale herhaling de relatief weinige narratieve punten versterkten die al gemaakt waren.
Cathie, Theatre & Tonic: Over het algemeen is het idee van deze aanpassing solide, maar dit is nog steeds een show in de experimentele fase. Er zijn enkele sterke punten, maar met editing en verdere herschrijfwerkzaamheden zou deze show zichzelf kunnen herwerken naar dezelfde sterktes als andere alternatieve slechterikshows, zoals Wicked en Unfortunate, waar de musical duidelijk naar streeft. Ik kijk ernaar uit om de toekomstige ontwikkeling te zien en wens iedereen die betrokken is veel succes bij de vruchten van hun harde werk.
Louisa Clarke, West End Best Friend: Net als een zeewitch laat hij ons sprakeloos. Het zou eenvoudig moeten zijn – buitengewoon getalenteerde vocalisten en uitvoerders, met slechts vijf dagen als gezelschap op hun naam, romantiek, magie, hoge inzet gevaar, slechts een paar kleine problemen af en toe – maar wanneer de kleine problemen simpelweg niet logisch zijn, stopt het de recensie natuurlijk in zijn sporen. Zee Heks, net als een zeemeermin, is een verhaal van twee helften.
Benedetta Mancusi, The Upcoming: De productie neemt constant bekende tropen – het buitenbeentje meisje verliefd op de populaire prins, het gemene meisje – en presenteert deze zonder ironie of subversie. Het leent veel van Wicked, zonder enige diepgang of karaktervorming die van de laatste het enorme succes hebben gemaakt dat het vandaag de dag is. Tegen het einde is de losheid van het publiek, helaas, tastbaar.