Dostępne języki
Recenzje są już dostępne dla Off-Broadwayowskiej premiery Indian Princesses w Atlantic Theater Company, napisanej przez Elianę Theologides Rodriguez i wyreżyserowanej przez Mirandę Cornell. Indian Princesses rozpoczęło występy w czwartek, 30 kwietnia w Linda Gross Theater i będzie kontynuowane przez ograniczony czas do niedzieli, 7 czerwca.
W obsadzie znaleźli się Ben Beckley, Anissa Marie Griego, Rebecca Jimenez, Greg Keller, Serenity Mariana, Pete Simpson, Lark White, Haley Wong, Frank Wood.
Latem 2008 roku pięć młodych dziewcząt kolorowych i ich biali ojcowie uczestniczą w programie zaprojektowanym w celu zacieśnienia więzi rodzinnych poprzez ręcznie robione aktywności, przygody przypominające obozowe i dużą dawkę kulturowej aproprjacji. Ale dokąd mogą zwrócić się te dziewczęta, gdy program wywołuje pytania, na które ich ojcowie nie są w stanie - lub nie chcą - odpowiedzieć? Zainspirowana doświadczeniami autorki w programie ojciec-córka o tej samej nazwie, Indian Princesses jest czułą satyrą, która bada opowieści, które opowiadamy, historie, które pomijamy, i prawdy, które nosimy w sobie, czekając na ujawnienie.
Indian Princesses wyróżnia się scenografią Emmy Finckel, kostiumami Sarafiny Bush, oświetleniem Mextly'ego Couzina, dźwiękiem Salvadora Zamory, obsadą przez biuro The Telsey Office: Karyn Casl, CSA i Stephanie Yankwitt, CSA. Andie Burns będzie pełniła funkcję Kierownika Produkcji.
Przeczytaj recenzje poniżej!
Amelia Merrill, New York Theatre Guide: Indian Princesses przedstawia nowy wymiar trendu sztuk o dziewczęctwie, pozwalając dorosłym na ich własną wewnętrzność. Choć ojcowie Spirit Squirrels czasami dostarczają komicznego wytchnienia, również wyruszają w swoje własne podróże samo-refleksji. Nie każda podróż wydaje się zasłużona, ale dostarczenie Beckleya wstrząsającego monologu o cichym bólu jego córki oferuje moment nadziei i uzdrowienia.
Thom Geier, Culture Sauce: Indian Princesses najlepiej działa, gdy dziewczęta wchodzą w interakcje ze sobą. Dorastając w miejscu, gdzie nie widzą wielu innych podobnych do siebie, w tym w swoich własnych domach, znajdują rodzaj siostrzeństwa w dzieleniu się outsiderką. To, że obsada potrafi uchwycić zarówno preteenowską błyskotliwość, codzienną okrutność, jak i impuls do pojednania, jest pomocne. A Rodriguez jest wystarczająco hojna, by szanować indywidualność swoich postaci - szczególnie dorosłych, którzy często odwracają wzrok od potrzeb swoich córek, czasami nieświadomie i z najlepszymi intencjami. Nie wszyscy niezdarni ojcowie są tacy sami, ani nie wyrządzają tego samego rodzaju psychologicznych krzywd.
Howard Miller, Talkin' Broadway: Indian Princesses nieco za bardzo błądzi wśród swoich trzech wątków (tzn. satyryczne atakowanie kulturowej aproprjacji, nieświadomość figur ojcowskich i bliski związek rozwijający się wśród dziewcząt wielorasowych i wielokulturowych), ale jest to mimo wszystko porywająca historia, zarówno o chaotycznej teraźniejszości, jak i pełnej nadziei przyszłości.
Średnia ocena: 66,7%
